"Czasami naprawdę mam wrażenie, że on zbyt wiele ode mnie wymaga. Staram się być dobrą żoną. Spełniać jego oczekiwania. Często z czegoś dla niego rezygnuję. Ale muszę też dbać o siebie. On wstaje o 4, bo dojeżdża do pracy spory kawałek. Ja budzę się z dzieciakami, o 7 rano. Wtedy też wstaję i robię im śniadanie, lub przygotowuję je poprzedniego wieczoru. Ostatnio mąż narzeka, że inne żony wstają ze swoimi partnerami i przygotowują im coś na świeżo, a ja smacznie sobie śpię, gdy on wychodzi. Ale dlaczego mam zrywać się ze snu o 3 godziny wcześniej?"

"Myślałam, że Kaśka to moja przyjaciółka i, że nadajemy na tych samych falach. Poznałam ją kilka lat temu w pracy i od razu przypadłyśmy sobie do gustu. Ona zwariowana, ja ta spokojna. Nasza przyjaźń ewoluowała i nie wyobrażałam sobie, aby jej nie było w najważniejszym dniu mojego życia. Jako świadkowa spisała się doskonale i zadbała o każdy detal. Nie musiałam się o nic martwić. Sprawdziła wszystko. Nawet mojego przyszłego męża w łóżku."

"Gdy poznałam Antka, to bardzo szybko powiedział mi o swojej przeszłości. Gdy miał 10 lat trafił do domu dziecka wraz z siostrą Marzenką. Niestety los rozdzielił ich. Marzenkę zaadoptowała rodzina ze Szwajcarii, a on został do końca w domu dziecka. Szukał jej na różnych forach internetowych. Kilka lat po ślubie oznajmił mi, że odnalazł Marzenę i przyjedzie do naszego domu na jakiś czas, żeby mogli się lepiej poznać. Nie miałam nic przeciwko. Mąż wziął nawet długi urlop, żeby mieć czas dla siostry. Prawda okazała się jednak szokująca..."

"Od lat pracuję jako ekspedientka w drogerii kosmetycznej. Świetnie się czuję w tej roli. Uwielbiam doradzać, a kosmetyki to moja pasja. Praca z ludźmi jest dla mnie prawdziwą przyjemnością. To fakt, że zarabiam najniższą krajową, ale chyba pieniądze nie są najważniejsze? Liczą się ludzie, atmosfera, klimat... To chyba oczywiste? Mój mąż jednak cały czas mnie namawia do zmiany". 

"W naszym związku zaczęłam dostrzegać tyle czerwonych flag, że postanowiłam nie przeciągać tego dłużej. I tak straciłam na niego dość czasu! Chciałam rozstać się z klasą, ale on wciąż wypisywał mi jakieś ckliwe wiadomości przemieszane z wyzwiskami... Zablokowałam go bez żalu. Jednak ostatnio robiłam noworoczny przegląd konta i z ciekawości kliknęłam >Odblokuj

"Mąż miał mnie wspierać, a wyszło jak zwykle. Myślałam, że mogę na niego liczyć. Postanowiłam, że wraz z Nowym Rokiem, przejdę zmianę. Potrzebowałam takiego kopa do działania, odrobiny motywacji. Liczyłam na to, że mąż będzie mnie wspierał. Niestety, rozczarowałam się. Założyłam, że schudnę 20 kg, a mąż ciągle kopie pode mną dołki i mnie demotywuje. Jak on może tak robić?" 

"Nie jestem typem osoby, która mogłaby siedzieć w domu, nic nie robiąc. Pracuję właściwie od zawsze. Od kiedy tylko mogłam. Nie były to jakieś dobrze płatne stanowiska, ale miałam swoje pieniądze i nie brałam od rodziców. A później łatwiej mi było też startować w dorosłość. Pierwsze wynajęte mieszkanie, samodzielne zakupy itp. Teraz mieszkam z partnerem, który naprawdę świetnie zarabia. Uznał jednak, że skoro prowadzimy wspólne gospodarstwo domowe, to wszystkie koszta powinniśmy dzielić po połowie. Nie żyjemy oszczędnie. Ale ja zarabiam praktycznie 4 razy mniej od niego. Przy tych zasadach nie zostaje mi zupełnie nic".

"Kochałam swojego męża i bardzo mi na nim zależało. Przez 20 lat mu prałam, gotowałam i sprzątałam, ciesząc się, że ze mną jest. A jednak on nawet tego nie uszanował. Okazało się, że mój mąż nie był mi wierny i zdradzał mnie ze swoją kochanką. Jakby tego było mało, to ona jeszcze zaszła w ciążę. Nie mogę w to uwierzyć i nie wiem, co dalej. Proszę o pomoc".

"Moja teściowa od pewnego czasu bardzo dziwnie się zachowywała. Wychodziła późno wieczorem z mieszkania i wracała nad ranem. Mówiła, że idzie na spotkania do koleżanki, ale coś mi tu nie grało. Wreszcie odkryłem prawdę i to wykorzystałem".

„Z utęsknieniem wspominam te cudowne czasy, gdy matka moje męża była mi bardzo bliską osobą i mogłam na nią liczyć absolutnie w każdej sytuacji. Niestety obecnie wszystko się pozmieniało i nawet nie wiem, czemu moja teściowa myśli tylko o sobie. To dlatego przestałam odbierać telefon, gdy dzwoni, bo rozmowy z nią nie mają żadnego sensu. Nie interesuje ją nic poza czubkiem własnego nosa”.

"Niby nie byłaby to nasza pierwsza wspólna noc, no ale miała być szczególna. W końcu tyle się o tym mówi, z sugestywnymi uśmieszkami i wyobrażeniami w głowie, że aż może się w niej zakręcić. Nawet podjęłam luźno temat z mężem, wtedy jeszcze przyszłym na ten temat. Mój ukochany niby nie powiedział żadnych konkretów, jedynie rzucił słowo "zobaczysz". Nie powiem, zafiksowałam się na tym. No i zobaczyłam, ale nie to co chciałam".

"Mam na imię Ania i mam 19 lat. Ten sylwester miał być wyjątkowy, a do dzisiaj nie mogę przestać płakać. Tak bardzo mi smutno. Chłopak, w którym od dawna jestem zakochana, wreszcie zwrócił na mnie uwagę i zaprosił mnie na imprezę sylwestrową. Byłam przeszczęśliwa. Ale ten chłopak złamał mi serce. O północy całował się z inną dziewczyną. Postanowiłam jak najszybciej wrócić do domu. Kiedy tak szłam przez wieś, słyszałam, jak ludzie wiwatują, śmieją się, śpiewają. Czułam, jak moje oczy napełniają się łzami. Nie wiem, jak mam sobie z tą sytuacją poradzić".

„Święta, święta i po świętach... Choć normalny człowiek może teraz odetchnąć z ulgą, w moim przypadku to niemożliwe. Najgorsze dopiero przede mną. Co roku o tej porze moja żona uparcie podlizuje się księdzu. Od kilku lat mam wrażenie, że traktuje go dużo lepiej niż mnie...”

"Marek ma do mnie pretensje, że teraz musi sprzątać swoją hacjendę tylko przez to, co narobiłam w sylwestra. Powinnam czuć się winna czy przesadza?"