"Mój najdroższy mąż odszedł po krótkiej, acz ciężkiej chorobie. Trudno było mi się pogodzić z jego śmiercią. Jedyne pocieszenie przynosiły mi wizyty na cmentarzu. Po pewnym czasie zorientowałam się, że ktoś notorycznie kradnie znicze z nagrobka. Kiedy odkryłam, kto za tym stoi, nie mogłam uwierzyć własnym oczom!"

"Kto to w ogóle pomyślał, żeby w ciąży robić takie zabiegi na ciało jak peelingi, masaże, farbowania włosów czy przedłużanie paznokci. Ja pierwsze słyszę, żeby w ten sposób dbać o siebie w błogosławionym stanie. Świat już całkowicie oszalał i nie ma żadnych świętości, ale młodzi teraz robią wszystko na opak!"'

"Na pewno opinia, którą mam na temat randkowania, nie będzie przez wielu mężczyzn doceniona, ale wydaje mi się, że większość pań przyzna mi rację, jeśli chodzi o płacenie za kolację i wszelkiego rodzaju wyjścia w czasie spotkań towarzyskich".

"W zeszłym tygodniu zmarła mama mojego kolegi z pracy. Ciężko chorowała od dawna, więc nie było to zaskoczenie. Andrzej wziął kilka dni wolnego, ale przekazał naszemu kierownikowi informację o dacie pogrzebu. A szef, bez żadnych konsultacji, oznajmił nam, że cały nasz dział ma stawić się na cmentarzu! Oczywiście jest mi przykro, że Andrzej stracił mamę, ale nie czuję się z nim aż tak związana, żeby uczestniczyć w tak osobistym wydarzeniu. Szczerze mówiąc, to nawet go niespecjalnie lubię..."

W piątek zmarł jeden z narodzonych w Krakowie pięcioraczków. Najmłodszy Henry James żył tylko 3 dni. Rodzice pożegnali chłopca w poruszającym liście.

„Mateuszek od zawsze był moim małym synkiem. Nawet kiedy stał się już dorosłym mężczyzną, codziennie do mnie dzwonił zapytać, co słychać, w weekendy przychodził na obiadki i zawsze mi pomagał. Od kiedy poznał swoją żonę, wszystko się skończyło. Ta harpia nie pozwala mu nawet do mnie wieczorem zadzwonić!”

"Kilka tygodni temu ktoś włamał się do naszego domu. Przynajmniej na początku tak myślałam. Wszędzie były porozrzucane rzeczy, ale paradoksalnie oszczędności nie zniknęły. Tak naprawdę brakowało tylko mojego złotego pierścionka z brylantem".

Mężczyzna z Kolumbii ogłosił, że on i jego wybranka spodziewają się trzeciego dziecka. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że ukochana Kolumbijczyka jest szmacianą lalką. Para relacjonuje swoje niezwykłe życie na TikToku. Video z imprezą wydaną na cześć ich trzeciego dziecka obejrzało już ponad 70 000 osób.

„Ja nie należę raczej do osób konfliktowych i nie jest to tylko moje przekonanie. Żyję na tym świecie niespełna czterdzieści lat, a nie pamiętam, kiedy ostatni raz posprzeczałam się z kimś na amen. Tzn. teraz już pamiętam, bo do krótkiej listy takich osób dopisałam ostatnio swoją bratową. Nie wiem, czy mam się śmiać, czy płakać...”.

"Przyznaję, byłam już znudzona małżeństwem. Mojego męża i tak przez większość czasu nie było w domu, bo pracował w innym mieście i wracał tylko na weekendy. Postanowiłam więc trochę zaszaleć i umówiłam się z pewnym facetem przez aplikację. Był bardzo zabawny i zaprosił mnie na drinka. Nie szczędził mi też erotycznych aluzji. Kiedy zjawiłam się na miejscu, prawie padłam na zawał!"

"Moja żona Iza to dobra kobieta i wiem, że bardzo mnie kocha. Każdy ma chwile słabości, więc rozumiem, że mnie zdradziła. Teraz się boję, że zdecyduje się mnie rzucić dla tego drugiego. Iza wróć, proszę ".

"Jestem mamą Tosi, Franka i Ignasia - trójki małych urwisów w wieku przedszkolnym. Czy tęsknię za powrotem do pracy, robieniem kariery, spotkaniami z przyjaciółmi? Bardzo! Jednak mój mąż upiera się, że posłanie naszych dzieci do przedszkola będzie błędem, które nie tylko odchorują one, ale i my. Znaleźliśmy rozwiązanie, które na ten moment w miarę się sprawdza".

"Czytam u Państwa dość często wiadomości od czytelników. Chciałam i ja poruszyć ważną, według mnie, kwestię. Uważam, że niezależnie od wieku, dzieci powinny otrzymywać jednakową pomoc od swoich rodziców - jeśli rodzice mogą sobie finansowo na to pozwolić. Nie mogę już dłużej patrzeć, jak mój narzeczony jest pomijany i niesprawiedliwie traktowany przez swoją matkę".

"Chłopie! Całe życie przed Tobą - powiedział do mnie syn, kiedy oznajmiłem mu, że wybieram się do zakładu pogrzebowego. No, może i tak. Ale skąd mam wiedzieć, że jutro nie potrąci mnie ktoś na pasach, albo nie spadnie mi coś na głowę i mój żywot się nie zakończy? Przezorny zawsze ubezpieczony, jak to mówią. Poza tym ja nie chcę obarczać moich bliskich wybieraniem trumny czy garnituru. Od lat mam tę samą wagę i jestem przekonany, że kupiony dziś strój będzie idealny nawet za paręnaście czy parędziesiąt lat. Po drugie - inflacja! Przecież taka trumna za jakiś czas będzie kosztować dużo więcej. No i po trzecie i chyba najważniejsze - nikt nie będzie za mnie decydował! Lubię mieć wszystko tak, jak lubię".