"Ceny w sklepach rosną jak szalone. Już nie mówiąc o opłatach za paliwo, mieszkanie, prąd, gaz... Sam nie jestem w stanie tego wszystkiego ogarnąć. Nie zarabiam jakichś kokosów, a przecież do wykarmienia mam całą rodzinę. Niestety, moja żona tego nie rozumie. Nie chce iść do pracy, a wszystko jest na mojej głowie. Zaraz osiwieję ze stresu"! 

"To kobieta powinna w domu sprzątać i gotować. Nie oszukujmy się, mężczyzna nie jest stworzony do takich czynności. Nigdy nie zrobię tego, tak dokładnie, jak moja żona. A teraz Patrycja się zbuntowała. Powiedziała, że ma dość robienia wszystkiego za mnie i za dzieci, bo chodzi do pracy, tak samo jak ja. Na początku było zabawnie, teraz jest strasznie. Nie mamy nawet czystych kubków"! 

"Podróżowanie było moim marzeniem od zawsze. Niestety, nie mogłam sobie na to pozwolić. Najpierw studia, później dom, rodzina, dzieci, praca... Kiedy już miałam czas, nie było pieniędzy. Teraz mogę pracować zdalnie z dowolnego zakątka świata, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wyjechać. No poza rodziną... Mam dzieci w wieku szkolnym i mąż uważa, że półroczny wyjazd to szaleństwo". 

"Uwielbiam spędzać czas z moim synem oraz wnukiem. Oczywiście synowa też jest w porządku i zależy mi na tym, żeby mieć z nią dobry kontakt. Problem polega na tym, że ona kompletnie nie ma na to ochoty! Nie chce przyjeżdżać do naszego domu. Ostatnio nie pojawiła się nawet na rodzinnym, niedzielnym obiedzie... O co jej chodzi"?

"Jestem mamą dwumiesięcznego dziecka. Od samego początku robię, co mogę, aby było zdrowe. To dlatego ograniczyłam kontakty z noworodkiem. Niestety, wszystko zdało się na nic, a moja córeczka i tak zachorowała. Teraz teściowa obwinia mnie o chorobę" 

"Loczek to mój prawdziwy, najlepszy przyjaciel. Uwielbiam tego psa! Nie wyobrażam sobie bez niego życia. Mieszkamy razem już od kilku lat. To typowy schroniskowy kundelek. Jego wygląd nie powala, ale dla mnie jest najwspanialszy i chcę z nim spędzać każdą wolną chwilę - również wieczory w barze. Tego nie rozumieją moi przyjaciele, którzy uważają, że wtedy powinnam zostawiać go w domu..."

"Moja córeczka ma zaledwie dwa miesiące. Chrzest planowaliśmy z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Zarezerwowaliśmy restaurację, załatwiliśmy wszystko u księdza, zaprosiliśmy gości. Niestety, na kilka dni przed uroczystością, dziecko się pochorowało. Musieliśmy całość odwołać. Byłam w szoku - cała rodzina się na nas obraziła!"

"Nie lubię mojej teściowej. Ogólnie jestem osobą niezbyt wylewną. Bardzo szanuję swoją prywatność i zależy mi na tym, żeby po prostu mieć święty spokój. Niestety, nie rozumie tego matka mojego męża. Ta kobieta codziennie do mnie wydzwania. Pyta nawet o to, co jadłam na śniadanie. Ona na siłę chce zostać moją koleżanką, a ja mam tego serdecznie dość"

"Małżeństwo z Patrycją było moim marzeniem. Pokochałem ją od pierwszego wejrzenia. To naprawdę wyjątkowa kobieta. Jest piękna, inteligentna i bardzo zaradna. Jak dla mnie to kobieta ideał. Poznaliśmy się na studiach i od początku była między nami chemia. Przez lata tworzyliśmy szczęśliwe małżeństwo, jednak to już przeszłość. Czuję, że ona mnie po prostu nienawidzi" 

"Moja teściowa całkiem oszalała. Niedawno urodziłam, a ona zwaliła się nam do domu, bo oczywiście jak najszybciej chciała zobaczyć swojego wnuka. Przymknęłam oko na tak szybkie odwiedziny. Jednak na pewno nie pozwolę na to, żeby całowała noworodka! A ona sobie myśli, że nie ma w tym niczego złego. Przecież to ogromne zagrożenie dla mojego dziecka". 

"Życie jest bardzo kruche. Tak naprawdę nigdy nie wiadomo, kiedy się skończy. Mam dopiero trzydzieści lat, jednak nie uważam, aby wybór trumny był przedwczesny. Lubię mieć nad wszystkim kontrolę, dlatego postanowiłam, że już teraz zaplanuję swój pochówek. Moja rodzina uważa, że zwariowałam..."

"Urodziłam dziecko tydzień temu. Od tego czasu mąż całkowicie się ode mnie odsunął. Myślałam, że Bartuś wzmocni nasz związek. Okazało się zupełnie inaczej. Ledwo co wróciłam ze szpitala, a Krzysiek wyniósł się z sypialni. Powiedział, że nie ma sił słuchać tego ciągłego płaczu. A ja już opadam z sił..." 

"Mój syn ma 14 lat i mam go już dość. On po prostu przestał się regularnie myć. Muszę na niego krzyczeć, żeby poszedł umyć zęby. O prysznicu już nie wspominając. Miód wystaje mu z uszu, ma przetłuszczone włosy i po prostu śmierdzi. W szkole na pewno się z niego śmieją, przecież to jest nie do wytrzymania. Jak przekonać go do tego, żeby zmienił swoje nawyki? Już mam tego dość"

"Od dziecka sporo jem. Bardzo lubię słodycze i słone przekąski, a rodzice nigdy mi ich nie ograniczali. Oczywiście nie po drodze było mi z lekcjami wychowania fizycznego. Nigdy nie uprawiałem żadnego sportu. Za to oglądanie telewizji i granie w gry komputerowe wychodzi mi świetnie. Efekt? Teraz mam 15 lat i ważę ponad 100 kg, a moi rówieśnicy nie chcą mieć ze mną nic wspólnego"