Większość świeżo upieczonych żon mogłoby opowiedzieć o swoich teściowych wiele rozbudowanych historii, lecz niestety nie wszystkie miałyby pozytywne zakończenie. Choć trudna teściowa potrafi uprzykrzyć życie, to okazuje się, że nie zawsze matka męże ma złe intencje, czego najlepszym dowodem jest list przysłany do naszej redakcji przez 57-letną kobietę z okolic Krakowa.

"Dwa lata temu poznałam przez Internet dwóch mężczyzn. Jeden z nich podobał mi się bardziej fizycznie, a z drugim fajniej mi się rozmawiało. Mieszkałam w centralnej Polsce, a oni byli z dwóch innych kierunków. Jeden urodził się i mieszkał nad morzem, drugi od 10 lat miał dom w górach. To ten drugi został moim mężem - wybrałam góry i dopasowanie wizualne. Ale Czarek wciąż pozostał moim wirtualnym kolegą, a nawet chyba przyjacielem. Niedawno musiałam jechać nad morze na spotkanie biznesowe. Postanowiłam, że się z nim zobaczę. To spotkanie wszystko zweryfikowało".

Byłam w życiu dwukrotnie zakochana. Moją pierwszą wielką miłością był Dawid — kolega z klasy, najprzystojniejszy w całej szkole. Zobaczyłam go znów po 20 latach, na spotkaniu klasowym, po którym obiecywałam sobie... sama nie wiem co. Jednak rzeczywistość napisała scenariusz, którego się nie spodziewałam.

Takie szokujące zdarzenia zdarzają się chyba tylko za oceanem. Zamożni Amerykanie adoptowali 6-letnią Ukrainkę. W rzeczywistości okazała się być chorą psychicznie socjopatką, która chciała zrobić im krzywdę.

"Zawsze lubiłam modne ubrania. Nie ukrywam, że stylizacje, które wybieram należą raczej do tych odważniejszych. Nie widzę w tym niczego złego. Przecież noszę się tak od zawsze, więc dlaczego nagle miałabym to zmieniać? Mężowi przestały podobać się moje krótkie mini. Twierdzi, że to nie pasuje do mojego wieku. Chyba trochę przesadza? Mam dopiero 45 lat!" 

"Nigdy nie lubiłam gotować. Jestem w związku z moim ukochanym od wielu lat. Zanim wzięliśmy ślub, mieszkaliśmy ze sobą. Nigdy nie gotowałam. A teraz nagle on zaczął robić z tego wielki problem. Myślałam, że da sobie w końcu spokój, ale tym razem postawił mi ultimatum. No nie wytrzymam!" 

"Niedawno przeprowadziłam się na inne osiedle. Zamieniłam nowe budownictwo, na starsze, ale jednocześnie na większy metraż. To taka sypialniana dzielnica naszego miasta, ale wyjątkowo cicha i sympatyczna. Nie żałuję tej zmiany, a w mieszkaniu w końcu mam miejsce na domowe biuro. To spora oszczędność, bo nie muszę go wynajmować. Sąsiadów też mam fajnych. Większość z nich to młodzi ludzie, lubiący imprezować. Ale mi to nie przeszkadza, że w weekend nie jest tak cicho, jak w trakcie tygodnia. Zresztą, ja też lubię czasem zorganizować małą domówkę. Naprzeciwko mnie mieszka jedyna starsza osoba w naszym bloku Ostatnio postanowiłam ją odwiedzić. To, co od niej usłyszałam, złamało mi serce".

"Tak było od samego początku. Fakt, że to ja się do niego przeprowadziłam i niewiele ze sobą zabrałam, bo jestem z biedniejszej rodziny. Ale wyposażyłam nam kuchnię w sprzęty, które udało mi się kupić za czasów narzeczeństwa, a dodatkowo dostaliśmy spory zastrzyk gotówki z okazji ślubu. On jednak twierdzi, że skoro to on władował pieniądze w organizację wesela, to wszystko, co kupiliśmy do domu za te pieniądze, i tak jest jego. Na każdym kroku wysłuchuję, że nie jestem u siebie i naprawdę czuję się w domu jak jakiś intruz, a przecież nie powinno tak być".

"Za miesiąc przyjdzie na świat moje pierwsze dziecko. Wszyscy dookoła mówili mi, że to bardzo ryzykowne czekać tak długo z kupieniem wyprawki, bo może być różnie. Mogłam urodzić wcześniaka albo w pewnym momencie poczuć się na tyle źle, że czas do porodu musiałabym spędzić w szpitalu. Wiem, że kobiety szaleją na punkcie tych niemowlęcych zakupów, ale u mnie się nie przelewa i odkładałam sobie małą kwotę co miesiąc, żeby później kupić używaną wyprawką w jakimś zestawie. Zrobiłam to tydzień temu, a przedwczoraj przesyłka była już u mnie. Tylko że... to, co dostałam, mnie ZSZOKOWAŁO!"

"Teściowa w ogóle mnie nie słucha. Nie rozumie, że mam swoje powody do tego, żeby nie dawać dzieciom grających zabawek. One w ogóle niczego ich nie uczą. Są głośne i mają zły wpływ na koncentrację najmłodszych. Ze wszystkich muszę wyciągać baterię, zaklejać głośniczki, a niektóre po prostu wyrzucam. To nie powstrzymuje tej kobiety. Cały czas kupuje nowe". 

"Urodziłam córeczkę miesiąc po mojej osiemnastce. Oczywiście, że nie była planowanym dzieckiem, a tatuś się jej wyrzekł. Mało tego, jego rodzice również nie mają ochoty spotykać się z małą, więc wszystkie obowiązki związane z rodzicielstwem spadły na mnie. Moja mama sporo mi pomaga, ponieważ ja kontynuuję naukę. Przez 3 lata żyłam tylko domem, dzieckiem i podnoszeniem swoich kwalifikacji. Tydzień temu zostałam zaproszona na wieczór panieński jednej z koleżanek. Miałam nadzieję, że po raz pierwszy od ponad 3 lat będę miała okazję wyjść z domu po to, żeby zwyczajnie się pobawić. Niestety moja mama mi tego zabroniła, argumentując to w kompletnie nieprzemawiający do mnie sposób".

"Ciąża i poród były dla mnie bardzo trudnym przeżyciem. Przez dziewięć miesięcy musiałam na siebie bardzo uważać, żeby nie stracić upragnionej ciąży. Na szczęście wszystko potoczyło się dobrze i urodziłam zdrowego synka. Teraz jednak borykam się z innym problemem. Wypadanie włosów po prostu mnie przerasta. Nie sądziłam, że to będzie tak wyglądać". 

"Od pewnego czasu, że każdym razem, gdy przychodziłam na cmentarz, widziałam zdewastowany grób ojca. Gdy policja reagowała lakonicznymi komunikatami, ja nareszcie odkryłam przerażającą prawdę. Nie spodziewałam się właśnie czegoś takiego".

"Pracowałam tego dnia zdalnie. Właśnie poszłam do kuchni odgrzać sobie obiad, kiedy zauważyłam wielkiego karalucha, który wchodził przez moje okno. Natychmiast złapałam za kapeć i go zatłukłam. Pozamykałam wszystkie okna w mieszkaniu i wróciłam do kuchni. Rozglądając się nerwowo wyjrzałam za okno i ujrzałam, że ktoś postawił mnóstwo starych, rozpadających się mebli pod blokiem. Po ścianie chodziło więcej robaków. Zgroza!"