"Mam już dość wiecznego oceniania i wytykania mnie palcami. A niestety przeżywam to codziennie. Mam 25 lat i ważę 129 kilogramów przy wzroście 175 cm. To nie jest moja najwyższa waga. Gdy na początku tego roku zaczynałam kolejną walkę o siebie, ważyłam o 17 kilogramów więcej. Ale przeszłam na drastyczną dietę, tak jak za każdym razem i szybko schudłam. Tylko co z tego, skoro waga znowu wraca i to bardzo szybko, a ja nie potrafię tego zatrzymać. Powinnam chudnąć dalej. Obiecywałam sobie, że to już ostatni raz, a znów popełniam ten sam błąd i to z tego samego powodu. Ja już nie wiem co mam zrobić, bo mam świadomość, że jak tak dalej pójdzie, zostanę przykuta do wózka. Jest mi coraz trudniej".

"Patryk ma 16 lat i ostatnio jakoś mocno o siebie dba. To oczywiście dobrze, bo wiadomo, że chłopcy w tym wieku już nie pachną fiołkami, ale martwi mnie to, że tak bardzo zwraca uwagę na ubrania, buty, czy fryzurę. Moja żona jest zadowolona, bo ma kompana na zakupy, ale ostatnio syn zapytał, czy może iść z nią na manicure, a ona bez słowa się zgodziła. Zapytałaby mnie chociaż o zdanie, ale nie! Ja wprawdzie pomyślałem, że Patryk tam tylko z nią posiedzi, a tu się okazuje, że on wrócił ze zrobionymi dłońmi. No czy ta moja żona kompletnie zmysły postradała? Ja nie chcę w domu geja!"

"Gdybym tylko wcześniej poznała ostatnią wolę mamy... W życiu bym nie pozwoliła ojcu ten ostatni raz pozbawić ją swojego zdania! Mam wielki żal do taty. Mama wyraźnie powiedziała, jak ma wyglądać jej pochówek. Niestety ojciec, jak zawsze, za nic miał jej prośby. Zrobił dokładnie to, czego nie chciała. On zawsze robi po swojemu. Mam ogromny żal do niego, że nawet tej ostatniej prośby mamy, nie potrafił uszanować".

"Oboje z chłopakiem byliśmy fanami Harry’ego Pottera. Gdy więc wyszło Dziedzictwo Hogwartu, kupiliśmy konsole i zaczęliśmy grę. Nie spodziewałam się jednak, że to wszystko skończy się to właśnie w taki sposób. Jestem w szoku, że mój chłopak to zrobił. To tragiczny koniec naszego związku".

"Ja wiem, że jest moda na te wszystkie złe teściowe. Czasem, gdy słucham opowieści koleżanek, to aż trudno mi uwierzyć, że wszystkie tak podobnie trafiły. Bo moja teściowa była wspaniała. Kochałam ją jak własną matkę. Była opiekuńcza, radosna, ufałam jej najbardziej na świecie i z wielką radością tam do niej zaglądałam. Zmarła niespodziewanie, a ja zawsze miałam wrażenie, że całe życie przed nią. Bo tyle jeszcze chciała zrobić. Jak widać, zawsze jest później, niż nam wszystkim się wydaje. Teraz wciąż mogę iść do niej się wyżalić czy podzielić radościami dnia codziennego, jednak już nie wypiję z nią herbaty i nie zjem jej domowego cista. Odwiedzam regularnie jej grób. Najczęściej sama. Ostatnio odkryłam, że nie tylko ja to robię. Ależ to było wzruszające!"

"Ostatnio kompletnie nie mogę dogadać się z moim mężem. Dziecko miało nas zbliżyć, a stało się zupełnie inaczej. Nasze podejście do wychowania syna jest całkiem inne i trudno jest znaleźć w tym wszystkim złoty środek, żeby zwyczajnie pójść na kompromis. Niestety nawet w przypadku doboru chrzestnych jest nam nie po drodze. Ja kieruję się w życiu kompletnie innymi zasadami niż mąż i niby o tym wiedziałam, ale dopiero teraz, gdy mały jest już na świecie, czuję to i widzę jeszcze bardziej. Chyba zaczyna mi to coraz bardziej przeszkadzać. Obiecałam siostrze, że będzie chrzestną i nie mam pojęcia co mam jej teraz powiedzieć. Jest mi przykro i jestem zawiedziona".

"Kiedyś dzieciak dostawał na komunię zegarek i był szczęśliwy. Ja dostałam rower, ale składali się na niego wszyscy goście i to był mój jedyny prezent. Teraz dzieci są rozpieszczone i myślą, że wszystko im się należy. Mój chrześniak przekazał mi wraz z zaproszeniem dodatkowy liścik. Było w nim napisane, że oczekuje ode mnie, jako od chrzestnej, quada w ramach prezentu. Przecież to wydatek rzędu kilku tysięcy. Zamierzałam dać mu tysiąc zł i złoty łańcuszek, ale teraz to chyba po prostu nie pójdę. Odkładam na prezent od roku, nie ma szans, żebym w ciągu 2 miesięcy nazbierała na quada".

"Wydawało mi się, że Marinie jest ze mną dobrze pod każdym względem. Jednak niedawno wypiła kilka drinków za dużo i przyznała się, że nie jest zadowolona z naszego życia intymnego. Byłem w ciężkim szoku, bo nigdy nie narzekała, a wręcz przeciwnie, potrafiła  budzić mnie po kilka razy w nocy na powtórkę. Mam do niej żal, bo wyznała to przy wszystkich naszych znajomych. Powiedziała między innymi, że jestem krótkodystansowcem. I rzuciła pewną propozycją, która mnie zbulwersowała. Byłem zawiedziony, gdy to powiedziała".

"Mam taki zwyczaj, że na urodziny bliskich osób zawsze kupuję jakiś drobiazg, niezależnie od tego, czy jest urządzane przyjęcie urodzinowe, czy nie. Akurat moja teściowa w tym roku obchodziła swoją 70-tkę, więc zorganizowała rodzinne spotkanie w restauracji. Wszystko brzmi normalnie? Tak było, do momentu, kiedy podeszłam do Jadwigi z życzeniami i prezentem".

"W grudniu planujemy z partnerem ślub. Wszystko już załatwiłam. Popłaciłam zaliczki, umówiłam zespół, wybrałam menu. Przygotowałam listę gości i wstępny kosztorys. Chcemy wesele na 150 osób, a to i tak tylko najbliższa rodzina i przyjaciele. Z kosztorysem wybrałam się z narzeczonym na obiad z moimi rodzicami i przyszłymi teściami. Chciałam przedstawić im cały plan i wyliczenia, żeby podzielili te koszta między siebie. Jakież było moje zdziwienie, gdy teściowie wyznali, że oni nie zamierzają dołożyć do tej uroczystości ani grosza. Naprawdę? Przecież to oni najwięcej gadali o ślubie, bo to nie wypada tak razem mieszkać wcześniej. Co ja mam teraz zrobić, skoro wszyscy goście już są poinformowani? Nie mogę zrzucić wszystkich kosztów na moich rodziców!"

"Zawsze chciałam być bogata. Już jako dziecko afirmowałam to sobie, choć jeszcze nie wiedziałam, co to znaczy. Wyobrażałam sobie siebie jako księżniczkę u boku księcia z pięknym domem, z szybkimi autami i pełną garderobą modnych ciuszków. Kiedy moja bajka miała szansę się spełnić, ani przez chwilę nie pomyślałam o tym, by z tego nie skorzystać. Zrobiłam to, jednak życie u boku milionera okazało się nie być takim, jakie sobie wyobrażałam. Bardzo szybko pożałowałam mojej decyzji, ale już nie ma odwrotu, choć moja bajka zamieniła się w koszmar".

Tyler Dyvig to 24-letni mieszkaniec Nowego Jorku, który od nastoletnich lat regularnie poddaje się zabiegom medycyny estetycznej. Jednak ostatniej poprawki, na jaką się zdecydował, o mało nie przypłacił życiem!

"Mój chłopak jest ciągle na mnie wkurzony, bo unikam wspólnych pocałunków i podobno dziwnie się zachowuję. Chciałabym powiedzieć mu prawdę, ale nie wiem jak. Mój chłopak Jarek jest wspaniałym mężczyzną, ale to chodzi o mnie, a nie o niego".

"Mój teść do tej pory codziennie odwiedzał grób swojej zmarłej przed rokiem żony. Stworzył sobie z tego pewnego rodzaju rytuał, ale uznaliśmy, że każdy musi przeżyć żałobę na swój sposób, więc nie czepialiśmy się o to. Jednak niedawno, gdy poszliśmy na cmentarz, zastaliśmy tam zwiędnięte kwiaty i dawno wypalone znicze! Stało się jasne, że nikt tam od dawna nie był! To dziwne, bo jeszcze niedawno teść zapewniał mnie, że odwiedził Izunię i wspominali stare czasy — tak opisywał swoje wizyty na cmentarzu. Rozwiązanie tej zagadki było zaskakujące!"