"Mój syn Janek to bardzo dobry chłopak, ale nieśmiały. Gdy zaczął chodzić na randki z Kasią bacznie obserwowałam ich związek. Po 3 latach zaczęłam go namawiać do oświadczyn. Chyba nie potrafił tego zrobić, bo na samą myśl, aż robił się czerwony ze wstydu. Postanowiłam mu pomóc! Zaaranżowałam stolik w restauracji, pierścionek, kwiaty... To, czego się dowiedziałam jest szokujące!!"

"Kiedyś moja żona była bardzo atrakcyjna. Teraz też tak naprawdę niczego jej nie brakuje, ale już tak o siebie nie dba. Mam wrażenie, że gdy minęły te symboliczne motyle w brzuchu, to ona stwierdziła, że już w żaden sposób nie musi się starać o moją uwagę. Kocham ją, więc ją adoruję, ale patrzę z zazdrością na partnerki moich kolegów, które potrafią się modnie ubrać i chodzą regularnie do fryzjera czy na paznokcie. Mamy na to pieniądze. A ona przy okazji wyszłaby sobie bez dzieci. Chętnie bym z nimi został, bo płynęłaby z tego korzyść obustronna. Boję się, że jeśli dalej nie będzie o siebie dbać, to przestaną ją kochać".

„Gdy moi rodzice byli po czterdziestce, stwierdzili, że to ostatni dzwonek na powiększenie rodziny. Owocem tego egoistycznego pomysłu jestem ja. W tym roku skończyłam 30 lat i uświadomiłam sobie, że patrzenie na to, jak moi rodzice się starzeją, jest nie do zniesienia... Myślę, że niejedna osoba, między którą a jej rodzicami są cztery dekady różnicy, przyzna mi rację”.

"Od 8 lat mieszkam sama, a członkowie rodziny uważają, że powinni mi stale dotrzymywać towarzystwa. Oczywiście cieszę się, gdy syn z rodziną mnie odwiedzają, ale robią to zbyt często. Prawie w ogóle nie mam chwili spokoju. Doszły do tego wnuki. Są jeszcze małe, bardzo głośne, ciągle tupią. A syn lub synowa przyjeżdżają z nimi do mnie niemal codziennie. To dla mnie za dużo. Nie chcę ich urazić, ale ja naprawdę lubię pobyć sama, pospacerować, czy też po prostu nie musieć ciągle sprzątać, albo coś przygotowywać na ich przybycie. Nawet jak ich nie ma, to nie jestem w stanie zrelaksować się, bo się stresuję, że pewnie zaraz zadzwonią, żeby zapytać, czy mogą wpaść. Kocham swoją rodzinę, ale jestem ich wizytami umęczona".

"Gdybyście tylko sami ja zobaczyli! No, cud, miód, malina, mówię wam! Tereska zawsze była przy kości, ale teraz w końcu ma talię i zgrabne nogi. Szczerze mówiąc, już zapomniałem, że moja żona może tak pięknie wyglądać! Oczywiście nieustannie prawię jej teraz komplementy, ale ona jest na mnie zła. Nie wiem, o co jej chodzi".

"Moja 80-letnia matka zachowuje się tak, jakby miała 20 lat. Mam wrażenie, że ja się ustatkowałam, mam męża i dzieci, a ona zaczęła szaleć i robić z siebie nastolatkę. Ja nie wiem, co się z nią dzieje. Kompletnie jej nie poznaje. Gdzie w tym wieku, takie zachowanie??? Kto to widział..."

"Po ślubie zamieszkaliśmy z mężem w jego domu, razem z teściami. Myślałam, że to tacy mili ludzie, a rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Szczerze mówiąc, minął dopiero miesiąc, a ja już mam dość. Nie wiem, jakim cudem dam radę wytrzymać do końca ciąży, nie mówiąc o tym, co będzie później!"

"Ja chyba mam w sobie za dużo empatii. Nie potrafię przejść obojętnie obok kogoś skrzywdzonego i zawsze chcę wyciągnąć pomocną dłoń. Pani Janina straciła wszystkich i została zupełnie sama. To już staruszka przed osiemdziesiątką, a wiem, że nikt tam regularnie do niej nie zagląda. Postanowiłam, że zaproponuję jej pomoc i bez dłuższego namysłu udałam się do jej mieszkania i zapukałam do jej drzwi. Nie spodziewałam się tego, co tam zastałam".

"Gdy żeniłem się z Renatą, związałem z kobietą, która jest piękna, zadbana, ale nie wygląda jak modelka z wybiegu. Lubię panie o rubensowskich kształtach i nigdy tego nie ukrywałem, dlatego od razu zwróciłem na Renatę uwagę, gdy pojawiła się w naszej firmie. Na początku naszej znajomości wydawało mi się, że mnie olewa, ale później wyjaśniła, że po prostu ją zawstydzałem i myślała, że się z niej nabijam, a nie że jestem nią autentycznie zainteresowany".

"No to Henryk się popisał! Jeszcze jako młody chłopak porzucił rodzinę. Nie miał żadnych kontaktów z Krysią i ich córką, tak naprawdę nie chciał ich znać. A na starość mu się przypomniało, że ma dziecko. Nagle oczekuje alimentów od Kaśki. A ta biedna dziewczyna nie wie, jak ma się zachować". 

„Od wielu lat jestem zmartwiona faktem, iż mój syn ma problem ze znalezieniem żony. Oniemiałam, gdy powiedział mi, jaki jest tego powód i do tej pory nie mogę w to wszystko uwierzyć. Przyznam, że przez pewien czas podejrzewałam, że może po prostu kobiety go nie pociągają, czy coś takiego, ale nic z tych rzeczy. Na randki jeździ, tyle że po dwóch spotkaniach kontakt z potencjalną kandydatką na żonę się urywa”.

"Nie poinformowali mnie o swojej nieobecności w najważniejszym dniu mojego życia, a przecież napisałam na zaproszeniu, że proszę o kontakt w celu potwierdzenia lub zaprzeczenia przybycia. W ten sposób straciłam dużo pieniędzy, gdyż 23 osoby nie poinformowały mnie o swojej decyzji. Właśnie dlatego zadzwoniłam do nich po ślubie, pytając, czy wszystko u nich w porządku i naprowadziłam rozmowę na brak ich obecności. Każda z 23 osób podała mi ten sam powód braku ich obecności! Gdy usłyszałam to po raz pierwszy oniemiałam. No jak tak można się zachować?"

"Barbara to wspaniała kobieta i świetna teściowa. Wychowała także jednego syna, mojego męża Rafała i trzeba przyznać, że sprawdziła się w roli matki doskonale. Teściowa teraz zaczęła się spotykać z młodszym partnerem o blisko 20 lat, a mój mąż nie może tego wytrzymać. Cały czas próbuje rozdzielić swoją matkę z młodym kochankiem. A ja uważam, że nowy związek jej służy, odmłodniała i wygląda świetnie! Chyba synek jest o nią zazdrosny!"

"Niedawno zaczęłam pracować zdalnie i mama Andrzeja uważa, że skoro siedzę w domu, to powinnam pilnować, żeby zawsze było wysprzątane, bo jej syn jest przyzwyczajony do wypracowanych przez nią standardów. Tydzień temu postawiła mi ultimatum. Jak nie będzie w mieszkaniu idealnego porządku, to daje mi do wyboru dwa rozwiązania tej sytuacji".