"A powtarzałam do upadłego - nie pozwalajcie im tak robić, bo to się prędzej czy później źle skończy! Ale mój syn i synowa lepiej wiedzieli, jak wychowywać dzieci. Cóż, wykrakałam, tylko nie myślałam, że to ja poniosę największą stratę..."

"Jak poznałem na studiach Aśkę, to bardzo mi się podobała. Śliczna, eteryczna i skromna blondynka o pięknych oczach. Kumple jednak mi mówili, że powinienem mieć bardziej przebojową laskę. Nie ukrywam, trochę ich posłuchałem, ale miałem wrażenie, że im dłużej z nią byłem w związku, to się po prostu nudziłem. Rozstaliśmy się i słuch po niej zaginął, a ja tonąłem w ramionach różnych koleżanek, którym w głowach były tylko imprezy i nowe pazury. Dziś mam 32 lata i jako jedyny z paczki nie mam nawet dziewczyny, a moja ex - Asia jest szefową w wielkiej korpo i co weekend jeździ na zagraniczne wycieczki. Nie doceniłem jej potencjału. Gdy inni się bawili, ona ciężko pracowała. Może uda mi się ją odzyskać?"

"Zawsze byłam tą gorszą. Siostra miała piątki, a ja czwórki. Ona dostała się na studia, a ja nie. Ona wzięła ślub, a ja szukałam miłości życia od lat. Zawsze nieskutecznie. Niedawno nasza matka dowiedziała się, że jest bardzo poważnie chora. Postanowiła, że przepisze na mnie dom i trochę pieniędzy, bo - uwaga - ja ze swojej skromnej pensji sklepowej niczego w życiu nie osiągnę. Nawet teraz w obliczu wielkiej niewiadomej, co życie przyniesie, moja matka uważa mnie za nieudacznika... Przykre!"

"Nie sądziłam, że mój mąż jest taki interesowny. Ja zawsze robię wszystko, co w mojej mocy, żeby wybrać dla niego prezent, który spełni jego oczekiwania i po prostu mu się spodoba. Teraz jest mi przykro, bo na święta otrzymałam prezent, który kompletnie nie wpasował się w mój gust. Uważam, że mąż kupił mi to specjalnie, bo sam chciał na tym skorzystać. Jak on mógł tak się zachować w święta?"

"Zawiodłam się na niej. To moja jedyna córka. Jedyne dziecko. Tak bardzo chciałam przeżywać z nią wszystkie ważne wydarzenia w jej życiu, a ona kompletnie o mnie nie pomyślała. Nie wzięła pod uwagę moich uczuć i postąpiła tak bardzo egoistycznie. Mam do niej wielki żal i nie wiem, czy kiedykolwiek jej to wybaczę".

"Oliwia była moją najlepszą przyjaciółką. O wszystkim jej mówiłam i zawsze we wszystkim się jej radziłam. Oliwia byłą dla mnie wzorem do naśladowania i zawsze chciałam być taka jak ona. Tak naprawdę to troszkę jej zazdrościłam bogactwa i kariery, ale za to ona zazdrościła mi tego, że jestem w szczęśliwym związku. Nie spodziewałam się jednak, że to ona zabierze mi mojego kochanego męża".

"Są takie chwile w życiu każdego człowieka, których się żałuje do końca swoich dni. Są takie chwile, które uważamy za nasze błędy. Nie inaczej jest w moim przypadku. Żałuję, że zapomniałam, że tego dnia mój chłopak wróci wcześniej. Żałuję, że o tym zapomniałam i teraz on się dowiedział. Nie wiem, co teraz zrobić, bo bardzo zależy mi na jego pieniądzach".

"Pod blokiem moich rodziców jest bardzo mały parking i gdy raz na pół roku zjeżdżam do nich do Katowic, to zawsze mam problem z tym, aby znaleźć miejsce. Krążę wokół bloków i mam nadzieję, że akurat ktoś wyjeżdża i uda mi się szybko zaparkować, ale najczęściej kończy się na tym, że muszę stanąć daleko od rodziców".

"Święta to była cudowna okazja do tego, aby obdarować ukochane osoby i pokazać im, że zależy nam na nich. Ja takie małe gesty wykonuję regularnie, ale uważam, że Boże Narodzenie jest na tyle ważnym dniem, że warto wykonać przepełniony miłością gest w stronę rodziny i przyjaciół".

"Ciążę planowaliśmy z Kubą od wielu lat i czułam, że jest w końcu odpowiedni moment na to, ale nie zdawałam sobie sprawy z tego, że o ile mój mąż jest gotowy na posiadanie dziecka, to nie do końca ja jestem. Za dwa miesiące nasz syn pojawi się na świecie, a ja nie czuję, że go kocham..."

„Prawdziwych mężczyzn już nie ma! Powiedzonko stare, jak świat, ale obecnie chyba najbardziej znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości, niż kiedykolwiek indziej. Doświadczyły tego moje koleżanki i ja również przekonałam się o tym na własnej skórze. Mój oświadczył się, bo mamusia go ponaglała. Prawdę poznałam, gdy zaczęłam wspominać o ślubie, a on zdziwiony, że upominał się o swoje po trzech latach noszenia pierścionka. Najchętniej to wymieniłabym go na lepszy model”.

"Nigdy nie ukrywałem, że jestem rozrywkowym gościem. Każda okazja jest dobra, żeby się zabawić, a sylwester czy andrzejki to dla mnie punkty obowiązkowe! Niestety w tym roku moja kochana żona nie będzie mi mogła towarzyszyć 31 grudnia – Alina pracuje w pogotowiu i w tę wyjątkową noc będzie mieć dyżur. Ale ja nie zamierzam siedzieć przed telewizorem i zastanawiać się, kiedy moja dzielna ratowniczka wróci do domu. Wybieram się na imprezę w towarzystwie Kasi, naszej sąsiadki. I zamierzam się porządnie wyszaleć!"

"Nie wiem, czy tak jest w całej Polsce, czy tylko w mojej okolicy. Jednak to zjawisko ciągnie się od lat i naprawdę mam już tego dość. Chodzi mi o kolędników, którzy już w święta, nieproszeni, dzwonią do drzwi, śpiewają kolędy i oczekują pieniędzy. Powinno się do nich wyjść, wysłuchać kolęd no i oczywiście zapłacić. W tamtym roku na ten cel poszło mi, jak sobie później przeliczyłam, 630 złotych!"

"Wszyscy moi znajomi mają plany na sylwestrową noc: domówki, bale, wyjazd w góry... Mnie współczują, bo powiedziałam, że zamierzam wskoczyć w pidżamę, otworzyć chipsy i włączyć sobie serial. Mój narzeczony pracuje, więc głupio by mi było tak bez niego... Czy spędzenie Sylwestra w domu to naprawdę powód do wstydu? Myślałam, że nie ma obowiązku hucznego świętowania. Czemu ktoś miałby mi dyktować, kiedy mam iść się bawić? Wolę spędzić ten wieczór na swoich warunkach".