„Ostatnio podczas porządków w oczy rzuciło mi się niewielkie pudełeczko schowane na dnie szafy i zupełnym przypadkiem domyśliłam się, że to może być prezent dla mnie na Walentynki od Karola. Mój narzeczony uwielbia mnie rozpieszczać, więc wiedziałam, że w środku będzie coś ekstra. W końcu nie wytrzymałam i otworzyłam pudełko. Nie mogłam uwierzyć własnym oczom. Przecież to na pewno nie dla mnie! Czy on kogoś ma?”

"Moja teściowa to kobieta o złotym sercu, ale coraz bardziej mam dość tego, że jest taka słodka i bardzo chce być moją mamą, a ja już mam jedną i mi wystarczy! Cały czas namawia mnie i przekonuje po kryjomu męża, abym zaczęła mówić do niej tak, jak na synową przystało. Denerwuje mnie to już! Jak wytłumaczyć jej, że lepiej się czuję, gdy mówię per pani?"

"Kaśka to już przechodzi samą siebie. Codziennie zamęcza mnie i dzieci jakimiś frazesami z psychologii i nie myśli o tym, że nawet nie bardzo rozumiemy, o czym mówi. Cały czas strofuje nas jak mamy się zachowywać, a o wychowaniu dzieci wie wszystko najlepiej. Ostatnio nawet zaczęła pouczać inną kobietę na placu zabaw, aby nie przegrzewała dziecka. Po co w ogóle się odzywała? A tamta kobieta jak to matka polka prawdziwa naskoczyła na nią prawie z pazurami!"

"Od kilku lat jestem w związku z Ewą. Ewa to miła kobieta i dobra, ale ma pewne wady. Tak naprawdę jej największą wadą jest to, że jest strasznie nieśmiała. Moi znajomi nazywają ją nawet niemową. Ewa bardzo się wszystkiego wstydzi i nie jest w stanie podjąć sama żadnej decyzji, lecz we wszystkim muszę ją kierować. Na początku wydawało mi się to fajne i dlatego jej się oświadczyłem. Teraz natomiast widzę, że to już jest przesada".

"Maciej był miłością mojego życia. Naprawdę, wydawało mi się, że to jest ten jedyny i będziemy razem zawsze, a on mi się oświadczy. Niestety, szybko okazało się, że mój partner jest zwykłym kłamcą, który już od bardzo dawna mnie okłamywał i w istocie tak naprawdę oszukiwał mnie przez trzy lata. Ja oczywiście byłam ślepa i tego nie zauważałam. Dopiero przejrzałam na oczy, gdy na własne oczy go przyłapałam. Postanowiłam mu za to odpłacić raz, a dobrze. No i to mi się chociaż udało".

"Mam dwuletnią córkę. Zosia jest naszym oczkiem w głowie, ale jest bardzo przywiązana do swojej mamy, a mojej żony. Irenka robi wszystko, aby Zosieńce nic nie brakowało. Ostatnio jednak musiała wyjechać i to był koszmar. Mała zrobiła taką awanturę, że pół bloku się zleciało! Na co dzień mało zajmuję się córką, bo dużo pracuję, nie wiedziałem, jak mam ją uspokoić. Obawiam się, że niebawem ktoś się zainteresuje naszą rodziną, bo sąsiedzi podejrzliwie na mnie patrzyli". 

"To trwa już od dłuższego czasu. Nosiłam się z tym przez długi czas. Chciałam powiedzieć o wszystkim mężowi, bo bardzo dręczyła mnie ta tajemnica. Tomek o wszystkim wiedział, ale mąż nie. To dlatego spotykałam się z nim na boku i szykowałam na to, aby opowiedzieć o wszystkim mężowi. Niestety, wyprzedziła mnie teściowa. Teraz nie mogę nawet odwiedzić Tomka w szpitalu. Jestem zdruzgotana". 

"Mężowi i mi zależało na tym, żeby imię naszej córeczki było melodyjne i miło się kojarzyło... Tymczasem ta wredna sąsiadka spod trójki, pani Halina, wszystko popsuła! Wiedziała, jak ma na imię moje dziecko, bo przecież nas zna. Celowo swojemu nowemu psu dała na imię... Zgadliście - identycznie! Ja tego tak nie zostawię. Kim trzeba być, żeby nazwać pupila imieniem dziewczynki, mieszkającej dwa piętra wyżej?! Jutro sąsiadka zobaczy pismo, a w nim..."

„Mój chłopak do znudzenia prosił, żebyśmy razem zamieszkali, a teraz chce dzielić rachunki po połowie. Nie tego oczekuję od faceta, którego biorę pod uwagę jako partnera na całe życie oraz potencjalnego ojca moich dzieci. Mama od zawsze powtarzała mi, że sknera to najgorszy materiał na męża i nigdy nie pozwoli, żebym z kimś takim zakładała rodzinę. Na razie o niczym nie wie, ale nie mogę tego przed nią ukrywać”.

„Nie przypuszczałem, że własna matka mnie do tego doprowadzi. Dziś jednak rozpocząłem strajk i nie zamierzam odzywać się w ogóle do nikogo. Wszystko przez moją rodzicielkę. Dopóki mnie publicznie nie przeprosi, nie pisnę ani słówka. Zobaczymy, kiedy się zorientuje, co narobiła. Dziś pani od matmy wysłała mnie do dyrektorki, bo nie odpowiadałem na żadne z jej pytań. Sądzę, że jutro moja kochana mamusia dostanie telefon ze szkoły i może to da jej trochę do myślenia! Żeby kobieta, która mnie urodziła, zrobiła coś takiego? Czy jej nie wstyd?! Co ona sobie myślała?”

"Kiedy Kubuś skończył 5 lat, razem z mężem postanowiliśmy, że oddamy go do przedszkola. Mój jedynak będzie wśród rówieśników, a ja będę mogła wrócić do pracy na pełen etat i podreperować znacząco nasz budżet. Niby pracuję z domu, ale przecież nie mogę opiekować się kilkulatkiem i przyjmować klientów jednocześnie. No właśnie przyjmować klientów. Mój synek w przedszkolu miał za zadanie opowiedzieć, co robią zawodowo jego rodzice. Przez to, że odpowiedział po swojemu, jak umiał, jego opiekunka wezwała mnie i zapytała, czy uprawiam najstarszy zawód świata. No ręce mi opadły..."

„Nie oszukujmy się. Wyjazd na ferie do porządnego hotelu dla trzyosobowej rodziny to niemały wydatek. Postanowiłam, że wykażę się sprytem i okłamię recepcjonistkę, żeby trochę zaoszczędzić. Nie spodziewałam się jednak, że prawda tak szybko wyjdzie na jaw, a ja spalę się ze wstydu przy pozostałych gościach. Ale wtopa!”

"Moi rodzice od kilku lat są po rozwodzie, ale nie myślałam nigdy, że zrobią mi coś takiego, gdy przyjdzie mój najważniejszy dzień w życiu. Mama zamiast mnie wspierać w dniu ślubu, postanowiła przyjść z obcym facetem na ceremonię, a tata obraził się na nią i w ogóle nie przyszedł. Byłam kompletnie zaskoczona i jednocześnie zażenowana. Zepsuli mój najważniejszy dzień i jeszcze do tego nie widzą żadnego problemu!"

"Nie mam się kogo poradzić. Chodzi o moją sąsiadkę. Ona ma 65 lat, a ja 63 i tak się życie potoczyło, że oboje jesteśmy rozwiedzeni. Spotykam ją co jakiś czas i już nie jestem w stanie przed sobą ukrywać, że coraz bardziej mi się podoba. Postanowiłem, że spróbuję ją poderwać, tylko że nie wiem, jak się za to zabrać. Zawsze mówimy sobie dzień dobry, uśmiechamy się do siebie, wymieniamy kilka zdań i tyle. Poza terenem przy bloku, w bliskich sklepach, to nie mamy okazji spotkać się w innych okolicznościach. Nie wiem, jak miałbym do niej zagadać, co zaproponować. Przyznaję też, że jestem trochę nieśmiały".