„Często żyjemy zamknięci w wyimaginowanych przez siebie bańkach z przekonaniem, że nasze postępowanie oraz decyzje są jedynymi, które trzeba uznawać za słuszne. Właśnie tak przez wiele lat tak funkcjonowałam, wychowując dziecko, ale dziś wiem, że teściowa miała rację, a ja długo nie widziałem tego problemu. Byłam złą matką, choć w mojej głowie kreowałam zupełnie odmienny obraz siebie w tej roli”.

"Myślałam, że moja mama zmarła wskutek ciężkiej choroby, z którą zmagała się przez dwa lata. Okazuje się, że to niestety tylko część prawdy, która jest przerażającą. Wreszcie wiem, dlaczego moja mama odeszła".

"To już jest koniec, nie ma już nic, wreszcie jestem zupełnie wolny i nikt nie truje mi głowy. Możecie mi gratulować, bo właśnie rozwiodłem się z żoną. Dawno nie byłem aż tak szczęśliwy jak dzisiaj!"

"Cały czas jestem wzburzona i szukam jakichś wyjaśnień, które zaprzeczą tej najbardziej oczywistej prawdzie. Romek mnie kocha, to pewne, ale po tym, co odkryłam, już sama nie wiem, czy mogę mu ufać. Muszę zapytać wprost i na samą myśl, aż robi mi się słabo".

"Ja i mój mąż mamy szybkie tempo życia, ale mamy też duże wymagania i ktoś musi na nie zarobić, samo nic się nie zrobi! Mam własną firmę, a mąż mi pomaga, choć sam też pracuje. Stasiek po swojej robocie nosi ciężkie paczki i je rozładuje, a później jeszcze pomaga mi w rozliczeniach. Niestety ostatnio zdrowie mojego męża się pogorszyło, a nasi znajomi twierdzą, że to moja wina, bo zmuszam męża do nadludzkiego wysiłku, a wręcz, że przeze mnie wkrótce wykituje! Twierdzą, że mąż jest moim niewolnikiem! Przecież Stasiek pomaga mi dla naszego wspólnego dobra! Jak oni śmieli tak na mnie naskoczyć?!"

"Mówią, że w tych sanatoriach takie się niebywałe rzeczy dzieją - że kobiety takie wyzwolone, a mężczyźni tacy chętni do wiadomo czego. Mówią też, że to właśnie w sanatorium są najciekawsze imprezy i jest to miejsce, gdzie zakazany owoc kusi najbardziej. Tak mówią. I wiecie co? To wszystko prawda".

"Wieczór panieński mojej przyjaciółki Anki zorganizowały jej koleżanki z pracy. To światowe dziewczyny, czuję się przy nich jak szara myszka. Są przebojowe, świetnie zarabiają – zresztą tak samo jak moja Anka. Moja nauczycielska pensja to dla nich pewnie miesięczny budżet na ciuchy. Kiedy zabrały się za organizowanie wieczoru panieńskiego, czułam, że to nie będzie impreza dla mnie. I nie pomyliłam się. Nie mogłam sobie pozwolić na tak kosztowny wieczór. Kiedy Anka się o tym dowiedziała, zrobiła coś, czego nigdy nie zapomnę..."

"Na początku wydawało mi się to nawet urocze, że Sebastian jest aż tak zazdrosny o mnie i opowiadałam to koleżankom z dumą, ale po czasie zauważyłam, że niestety jest to bardzo niepokojące zachowanie, którego ja się wręcz boję. Nie chcę tak dalej żyć".

"Wiele z mężem poświęciliśmy, żeby nasz Robercik znalazł się tam, gdzie jest. Skończył prawo, teraz prowadzi świetnie prosperującą kancelarię. Na synową też nie mogę narzekać – to dentystka, pracuje w renomowanej klinice. Za to wnuk... Nie mieści mi się to w głowie! Jak dziecko wychowane w takiej rodzinie, z takimi możliwościami, może być pozbawione wszelkich ambicji! Naprawdę nie rozumiem, dlaczego Robert z żoną nie przemówią mu do rozsądku. Jeśli nie zmieni zdania, będzie taki wstyd!"

"Bastek złamał mi serce. Gdy mnie zostawił, czułam wściekłość, żal i totalnie nie mogłam zrozumieć, czemu to zrobił. Jednak prawdziwy ból poczułam, gdy prawda wyszła na jaw. Nie to sobie ślubowaliśmy!"

"Kiedy Marcin powiedział, że wyprowadza się z domu, bo poznał dziewczynę i chce z nią zamieszkać, poczułam jakby część mnie umarła. Ale jak Justynka pewnego dnia wróciła rozpromieniona do domu i powiedziała, że dostała świetny kontrakt w Szwajcarii na 3 lata, prawie pękło mi serce. Od tego czasu nie potrafię się pozbierać, a moje życie straciło sens."

„Każda babcia i każdy dziadek byliby w stanie zrobić absolutnie wszystko, by uchylić nieba swoim wnukom niezależnie od tego, jaki mają z nimi kontakt. Ja będąc już dorosłą kobietą, dostawałam od swojej ogromne wsparcie zarówno mentalne, jak i finansowa i z tego, co mi wiadomo, to nie tylko ja. Kuzynki kontaktujące się z babcią sporadycznie były traktowane tak samo, ale już o tym zapomniały”.

"Jedną ręką otrzepywałam kurtkę ze śniegu, a drugą próbowałam otworzyć skrzynkę na listy. W środku były 2 koperty, obie zaadresowane do mojego męża. Adresatem był bank oraz popularna firma udzielająca szybkich pożyczek. Kiedy weszłam do mieszkania i otworzyłam obie koperty, oniemiałam. Mój mąż zaciągnął dwie pożyczki na grube tysiące? I gdzie są te pieniądze?!"

"Po śmierci mamy z moim tatą była naprawdę źle. Jednak niedawno poznał nową partnerkę. Na początku cieszyłam się, ale z czasem Róża zaczęła coraz bardziej omotywać ojca — mówi mu, co ma myśleć, co robić i czym się zajmować. Najbardziej przeraziło mnie, że ta kobieta zabroniła wychodzić tacie z domu, a on nie ma nic naprzeciwko i powtarza jej słowa, że to przecież dla jego dobra! Boję się, do czego jeszcze zdolna jest ta kobieta!"