"Nie mam już siły na te współczesne mamy. Moja synowa też zachłysnęła się mądrościami Internetu i zamiast uczyć dziecko siadania na nocniczek, to czeka, aż ono samo odkryje Amerykę w konserwie i poprosi całym zdaniem o zdjęcie zatankowanej do pełna pieluchy. Latem on się w tej folii ugotuje! Niech sama spróbuje tak chodzić... Tak naprawdę jest chyba zbyt leniwa, żeby podjąć temat... A za trzy miesiące wnusio idzie do przedszkola. Wtedy dopiero będzie wstyd i latanie z mopem..."

"Mój teść to świetny gość. Od zawsze miałam z nim doskonały kontakt. Rodzice męża są stosunkowo młodzi. Nie ukrywam, że akurat tatuś świetnie wygląda. To prawdziwy przystojniak, a mój mąż właśnie po nim odziedziczył urodę. Podjęłam się z teściem ryzykownej gry. Teraz zastanawiam się, czy dobrze zrobiłam. A może to mi się opłaci?" 

"Chyba nigdy do tego nie przywyknę. Myślałam, że kiedyś w końcu się przyzwyczaję, ale przez to wieczne porównywanie, wciąż czuję się dla męża niewystarczająca. Na początku nie upominał mnie jakoś drastycznie. Traktowałam to jako rady, które mają mi pomóc być dla niego taką, jak lubi. W pewnym momencie pomyślałam, że może on porównuje mnie do swojej mamy. Jedynak! Oczko w głowie mamusi. Wiadomo, że matka chciała, żeby było mu jak najlepiej.  Jednak gdy poznałam swoją obecną teściową, uznałam, że to złota kobieta. A też jest przez mojego męża do kogoś porównywana. To był jednak w jego rodzinie temat TABU, o którym dowiedziałam się przypadkiem. Byłam w szoku!"

"Pochowałam moją mamę pięć miesięcy temu. Odeszła nagle i niespodziewanie, ale ja jestem zdania, że nigdy nie ma dobrego momentu na śmierć. Tęsknię za nią każdego dnia, dlatego regularnie bywam na cmentarzu. Siadam sobie wtedy przy jej grobie i opowiadam o wszystkim, co wydarzyło się danego dnia. Przynoszę świeże kwiaty i zapalam znicze. Od pewnego czasu jednak zauważam, że zawsze jakiegoś znicza brakuje. Gdybym nie bywała tam codziennie, być może by mi to umknęło, ale przecież widzę, w jakim stanie zostawiam nagrobek przed odejściem od niego. Pewnego dnia złapałam złodzieja na gorącym uczynku. Byłam w szoku!"

"Ja i mój mąż jesteśmy jak ogień i woda - tak bardzo się we wszystkim różnimy. Nie sądziłam, jednak, że podzieli nas też taka kwestia jak Komunia Święta naszej córki. Zupełnie nie wiem, co powinnam w takiej sytuacji zrobić".

*Publikujemy list naszej czytelniczki.

Znane wszystkim powiedzenie mówi, iż żadna praca nie hańbi. Niestety nie wszyscy są skorzy się z nim zgodzić, a szczególnie gdy mowa o najbliższych członkach rodziny, czego przykładem jest przysłany do naszej redakcji list, napisany przez Panią Joannę z południa Polski. 56-letnia kobieta nie może pogodzić się z tym, że jej przyszły zięć zajmuje się dość nietypową profesją, która jakby nie patrzeć, będzie dotyczyć każdego z nas.

"Moja mała córeczka bardzo często choruje. Niestety, nie mam na to wpływu. Łapie wirusy, cały czas ma albo katar, albo kaszel. Jest mi z tym bardzo ciężko. Teściowa twierdzi, że to moja wina, a mi ręce opadają. Tylko mnie dołuje tymi komentarzami. Jak jej wytłumaczyć, żeby dała mi spokój?" 

"Mam 16 lata, a moja mama zabrała mi tatę już 6 lat temu. Kiedy od niego odchodziła (do dziś nie rozumiem, dlaczego), to obiecywała mi, że jeśli kiedykolwiek się z kimś zwiąże, zawsze będę mogła decydować o tym, czy to ktoś odpowiedni. Spotykała się z różnymi facetami. Ale rzadko przyprowadzała ich do domu. Odpowiadało mi to. My wciąż miałyśmy czas tylko dla siebie i nikt obcy nie panoszył nam się w domu. Ale od pół roku jest z Sebastianem. Ona świata poza nim nie widzi, kompletnie oszalała. Za to ja go zwyczajnie nie lubię. Nigdy nie zastąpi mi ojca! Nie chcę, żeby z nami mieszkał i mówię o tym mamie, a ona ma to gdzieś. Powinna zostawić Sebastiana!"

Nie przypuszczałam, że kiedykolwiek moje życie będzie wyglądało tak jak dziś i nie spodziewałam się, że będę godziła się na warunki, które oferuje mi mój mąż. Być może z wiekiem człowiek zmienia się do tego stopnia, że jest w stanie porzucić swoje ideały na rzecz wygody?

"Mogę czekać trzy dni na to, aż ona weźmie się do zmywania... Nic to nie da. Nie przeszkadzają jej sterty brudnych naczyń w zlewie. Wieczorem wracam z pracy głodny i zmęczony, a tu nawet nie ma na czym zjeść, a na kuchence stoi tylko ugotowany makaron i papka z marchewki. Żona siedzi przy komputerze albo wykręca się, że nie ma czasu, bo zajmuje się dzieckiem. Ta, na pewno, przecież wszystko jest kwestią organizacji! A potem ona leci do kosmetyczki na paznokcie, bo musi odpocząć. Mam już dość takiego traktowania. Czas się rozwieść i znaleźć sobie inną".

"Zawsze byłam zżyta z mamą i o wszystkim jej mówiłam. Po rozwodzie z tatą, mama i ja byłyśmy takie papużki nierozłączki. Nie spodziewałam się, że ukochana mama tak zdepcze moje zaufanie. Nadal nie mogę w to uwierzyć".

Ashley Gardner i jej mąż długo czekali na upragnioną ciążę. Po ośmiu latach nieudanych prób i zbierania funduszy zdecydowali się na zabieg in vitro... w wyniku którego zjawiskowo piękna Ashley urodziła cztery identyczne dziewczynki! Taka podwójna ciąża bliźniacza zdarza się raz na 70 milionów! Urocze blondynki skończyły już 8 lat. Zobacz, jak wyglądają dzisiaj. Podobne do mamy?

"Jestem taka szczęśliwa. Mam najcudowniejszego męża na świecie i wspaniałą córkę. Wiele osób marzy o życiu, którego ja doświadczam, ale wygląda na to, że już niebawem będę musiała zapłacić za błędy młodości. Skrywam przed mężem bardzo bolesną tajemnicę, która już sama się prosi, aby wyjść na jaw. Naprawdę czuję, że już nie mam wyjścia, ale obawiam się, że to, co powiem mojemu mężowi, na zawsze nas poróżni".