"Mam 69 lat i mieszkam w małej miejscowości. Niedawno otwarto u nas salon kosmetyczny, bardzo przyjemny. Wcześniej mieliśmy tutaj tylko dwie fryzjerki. Kiedyś idąc do sklepu, zobaczyłam stojącą obok tego salonu kosmetycznego reklamę. Było na niej napisane, że z okazji otwarcia mają promocję na niektóre zabiegi. Pod wpływem impulsu weszłam do środka i umówiłam się na swój pierwszy w życiu zabieg. Od tej pory byłam tam już 5 razy. Bardzo mi się to podoba, jednak całą moją radość psuje sąsiadka, która się śmieje z tych moich wizyt u kosmetyczki i mówi, że dla mnie to już za późno na jakiekolwiek zabiegi upiększające. Czy faktycznie w pewnym wieku dbanie o siebie nie ma już sensu?"

"Gdy zatrudniałam się w biurze, nikt nie mówił o tym, że jest jakiś konkretny dress code, ale po prostu mamy wyglądać schludnie i odpowiednio do miejsca, w którym jesteśmy. Do tej pory nikt nie zwracał mi na nic uwagi, więc myślałam, że wszystko ze mną w porządku aż do tamtego tygodnia. Szef upokorzył mnie przy wszystkich współpracownikach, gdy weszłam we wtorek do biura".

"Sama nie wiem, jak to wyszło. Na początku to był przypadek, ale później stwierdziłam, że może dobrze się stało. Rafał oczywiście zdawał sobie sprawę z istnienia tego mieszkania, ale był pewny, że należy ono do moich rodziców, a nie do mnie, a ja nie wyprowadzałam go z błędu. Teraz po latach stwierdzam, że bardzo dobrze zrobiłam!"

"Decyzję o rozwodzie podjęłam kilka miesięcy temu. Mój mąż nie był dla mnie dobry, ciągle uważał mnie za marną kopię jego ex kobiety, która go zostawiła dla innego. Miałam dość życia z taką osobą pod jednym dachem, a poza tym... Chcę być jeszcze matką! Odchodziłam powoli i po kryjomu. Wywoziłam swoje ubrania, perfumy, sprzęty powoli do nowo wynajętego mieszkania, żeby Adrian niczego nie zauważył".

"Wiem, że to moja wina. Choć jak każda babcia, chciałam po prostu te moje wnuki rozpieszczać. A synowa wielokrotnie mi mówiła, żebym tak nie robiła, bo jej dzieci mają wiedzieć, że nie przyjeżdżają do babci po prezenty, tylko dla wspaniałej atmosfery i morza miłości. Myślałam sobie wtedy, że co ona tam wie. Przecież ledwo co sama została matką, a gdzie jej tutaj do babci. Działałam w zgodzie ze swoim sumieniem. Ale źle na tym wyszłam. Teraz niestety żałuję".

"Moja żona kiedyś jawiła mi się jako kobieta idealna. Teraz zmieniłem jej postrzeganie. Co chwilę się na mnie obraża, bo zwracam jej uwagę na to, że niedokładnie sprząta. Wszystko muszę po niej poprawiać. Ona mogłaby żyć w takim syfie, a dla mnie to nie do przyjęcia. Poza tym w głowie jej tylko fryzjer, kosmetyczka i zakupy. Już jestem tym zmęczony". 

"W końcu zrobiło się zimno, dzieci nie brudzą się tak na placu zabaw, to przestałam się patyczkować z codziennym myciem... W tygodniu sobie odpuszczam i dzięki temu nie mam takiej nerwówki wieczorami, kiedy dzieci chcą przed snem robić wszystko, tylko nie iść do łazienki! Gadajcie, co chcecie - z całego serca polecam innym rodzicom!"

"Moja teściowa to trudna kobieta. Co chwilę sprawia mi przykrość. Ostatnio jednak przesadziła! Z mężem potrzebujemy odrobiny spokoju i to chyba normalne, że babcia powinna opiekować się wnukami? Tak zawsze myślałam, ale się rozczarowałam. Teściowa powiedziała, że może przychodzić do nas na kawkę, ale na pewno nie po to, żeby zajmować się dzieckiem". 

"Mam 20 lat. Zaczynam właśnie samodzielne życie. Znalazłem sobie kawalerkę do wynajęcia, którą trzeba umeblować. Muszę zapłacić kaucję, kupić sporo rzeczy na start. Wydatków będę miał od groma. Zbierałem już na to od półtora roku. Nie płaciłem mamie za utrzymanie i wszystko mogłem odkładać, ale wiadomo, miałem jakieś tam swoje wydatki. Stwierdziłem więc, że fajnie by było, jak bym dostał od niej na odchodne moje pieniądze z komunii. To było dawno, ale z tego co pamiętam, to uzbierała się całkiem niezła sumka. Byłoby, chociaż na kaucję. Poprosiłem więc, ale odpowiedź mamy mnie mocno zirytowała".

"To jest dla mnie niepojęte i jestem wręcz przekonana, że nie tylko dla mnie. Mam nawet wrażenie, że mój szwagier również nie był zachwycony tym, co działo się podczas pogrzebu teściowej, ale najwyraźniej bał się protestować. Ja nie mogłam. Zwłaszcza że nigdy nie byłam blisko z teściową i tak naprawdę nawet jej nie znałam. Ale mój mąż się w to włączył? Mógł mnie chociaż uprzedzić. Wiedziałabym, czego się spodziewać i może nie przeżyłabym aż takiego szoku. A ja dalej czuję okropny niesmak. Bo moim zdaniem nie tak powinno żegnać się bliskich. Należy im się szacunek".

"Mój chrzestny jest obrzydliwie bogatym człowiekiem i stać go na wszystko. A jednak, zamiast się ze mną podzielić, to udaje, że ja nie istnieję. Mam dość takiego podłego zachowania. Zaraz się to wszystko skończy. Ja mu pokażę, jak kończą ludzie, którzy nie pamiętają o własnej rodzinie. Mój chrzestny myśli, że całe życie będzie mnie olewać i nie wypełniać wobec mnie swoich obowiązków. Ja się na to zdecydowanie nie zgodzę".

"Moja córka dwa lata temu wyznała, że jest osobą, której podobają się kobiety, a nie mężczyźni. Mój mąż próbował ją nawracać i przekonywać, że to nieprawda. Dochodziło ciągle do kłótni i się w końcu jej wyrzekł. Zostałyśmy same i bardzo się wspierałyśmy. W końcu jednak musiał nadejść ten moment i córka przyprowadziła do domu dziewczynę. Gdy dowiedziałam się, kim ona jest, złapałam się za głowę. No czegoś takiego to ja jeszcze nie widziałam. Jak mogło do tego dojść???"

"Zawsze podziwiałam tę dzielną staruszkę, która od lat mieszkała sama. Nie chciała zostawić swojego domu i ogrodu. Twardo obstawała przy tym, że tutaj jest jej miejsce i tu dożyje swoich dni. Prawie nikt o niej nie pamiętał, poza... Kajetanem. Jednak gdy pewnego dnia odeszła, nagle drogę do jej domu znaleźli wszyscy członkowie zagubionej rodziny..."

„Kiedy zbliżały się urodziny mojej siostry, akurat cienko stałam z kasą i nawet nie miałam od kogo pożyczyć. Właściwie to zawsze ona ratowała mnie z opresji, kiedy konto świeciło pustkami, więc nie było opcji, żebym tym razem poprosiła ją o pomoc. Musiałam wznieść się na wyżyny kreatywności i wymyślić coś bezcennego. Oj, szybko pożałowałam mojego pomysłu. Jednak słowo się rzekło...”