prawdziwa historia

"Ja naprawdę nie rozumiem, jak ona może tego nie czuć? Przecież czują to wszyscy! Nawet wietrzenie nic nie dawało, a teraz jest już zimno i wietrzenie nie jest możliwe. Wszyscy ją obgadują za jej plecami, ale tak naprawdę każdy ma jej dość. Jeszcze jakby siedziała sama w biurze, to jeszcze by jakoś to było, ale siedzimy wszyscy razem. Ja naprawdę współczuję Ance, która jest w ciąży. Przecież można pawia puścić!"

"Nigdy do końca nie ufałam Baśce, ale tak długo odradzała mi Wacława, że zrezygnowałam ze spotkań z nim. Mówiła, że będą mnie obgadywać, że na starość romansów mi się zachciało. Jakże ja się zdziwiłam, gdy zobaczyłam ich w cukierni pijących razem kawę! No to wszystko stało się jasne, Baśka chciała Wacława dla siebie. Do tej pory byłam w stosunku do niej kulturalna, ale od teraz to się zmieni. Mam taki plan, że się mocno zdziwi".

"Gdy poznałam mojego męża, niemal od razu się w nim zakochałam! Był taki pomocny i uczynny, myślałam, że chwyciłam pana Boga za nogi, że mi się trafił taki mężczyzna. Dziś nadal kocham Łukasza, ale nie wiem, czy jeszcze go lubię. Tak zwyczajnie po ludzku. Mój małżonek irytuje mnie całym sobą, a już najbardziej, jak przewraca oczami i ciągle wzdycha!"

„Moja teściowa to straszna harpia i czasem mam wrażenie, że jest bardzo zazdrosna o mnie. Ale teraz kompletnie przesadziła! Pokazałam jej nową sukienkę - czerwoną hiszpankę, którą chcę włożyć na wigilijny wieczór. Gdy tylko zobaczyła ją, to od razu zaczęła, aż krzyczeć ze złością, że nie wolno ubierać  się tak na święta, bo to grzech i wstyd! Ale ja myślę, że chodzi jej o to, że zwrócę uwagę każdej osoby przy stole! To kompletnie głupie i nie mam zamiaru ustępować!”

"Nie sądziłem, że moja żona jest taka delikatna. Wcześniej zachowywała się zupełnie inaczej. Ostatnio jest jakaś nerwowa. Pokłóciliśmy się, bo zwróciłem jej uwagę na to, że ugotowała niedobrą zupę. Naprawdę była niesmaczna, jakaś przesolona. Dla niej to był cios poniżej pasa. Od tamtej pory, a minęło już kilka tygodni, nie przygotowała żadnego posiłku! A ja biedny wracam z pracy i jestem głodny. Tak dłużej być nie może". 

Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.

"Każdy ma jakieś oczekiwania i potrzeby. To dlatego chciałam zrobić przysługę mojej teściowej i wszystkim innym członkom rodziny. Przygotowałam gotową listę prezentów na święta. To idealny sposób na to, aby każdy mógł wybrać przedmiot, na który go stać, a następnie podarować go dziecku. Co w tym dziwnego? Tylko teściowa ma z tym problem". 

"Moja żona przesadziła. Ona twierdzi, że powinienem przestać się ociągać i leżeć na kanapie, tylko pójść do jakiejś pracy. Ale ja nie widzę takiej potrzeby. Moja żona po to zarabia 30 tysięcy złotych miesięcznie, żebym ja nie musiał pracować. No nie róbmy sobie żartów. Wykształcenia do pracy umysłowej nie mam. Jestem przystojny, zadbany i piękny, więc do pracy fizycznej też się nie nadaję".

"Moja synowa kompletnie nie pasuje do mojego syna. Oni są zupełnymi przeciwieństwami i kompletnie do siebie nie pasują i ja się modlę każdego dnia, żeby ten ich związek im nie wyszedł. A jednak mój syn twierdzi, że jest zakochany. Ja nie mogę w to uwierzyć, jak można się zakochać w takiej zimnej kobiecie. Oni do siebie nie pasują. Oj nie będzie bułek z tej mąki. Nie będzie".

"Mam nadzieję, że moja historia będzie dowodem na to, że nie można nikogo oceniać, kierując się jedynie wyglądem. Zawsze uważałam, że wygląd schodzi na dalszy plan i ważniejszy jest charakter, dlatego nie wiem, co mi się stało w czasie tej podróży pociągiem, że aż tak ostro zareagowałam na pewnego mężczyznę. Oceniłam go bardzo źle..."

"Mojego obecnego męża poznałam na portalu randkowym i na początku nie mówił mi, że ma już dzieci. Ja wprost powiedziałam, że nie chcę potomstwa i on to uszanował, a rozmowa z godziny przerodziła się w 8 godzin. Następnego dnia podobnie i w kolejnych dniach tak samo. Niestety dopiero po miesiącu Michał powiedział, że ma córkę i syna, a ja już zdążyłam się w nim zakochać... Domyślam się, że nie chciał mi tego mówić, żeby do siebie mnie nie zrazić".

„Całe życie nic nikomu nie zazdrościłam, a nawet cieszyłam się, gdy komuś z mojego bliskiego otoczenia wiodło się lepiej niż mi. Na takie samo traktowanie liczyłam ze strony innych ludzi, ale moja bratowa tak się zagalopowała, że musiałam wyprosić ją z mojego domu. Nie miała prawa użyć takich słów, jakie użyła w kierunku mnie i mojego męża. Wszystko, co mamy, osiągnęliśmy ciężką pracą i żadna z jej teorii nie jest prawdziwa”.

„No i masz babo placek, magia świąt prysła! Mój mąż uznał, że piąty grudnia to doskonały moment, żeby wyznać naszemu czteroletniemu synowi prawdę na temat Mikołaja. Mały teraz ciągle płacze i nie może zasnąć, a ja nie wiem, jak mu wytłumaczyć, że nie ma powodu do łez, bo i tak dostanie swój wymarzony prezent...”

"Kiedy usłyszałam o tym po raz pierwszy, myślałam, że to żart. Taki pstryczek w nos w stronę osób nowych w firmie. No ale jednak kiedy zapytałam o to kilka dni później raz jeszcze jednej dziewczyny, która wydawała się empatyczna, to okazało się, że to prawda. Od razu poczułam niechęć. Po co zmuszać do czegoś takiego innych? Może warto pomyśleć, że nowi pracownicy mogą nie mieć możliwości i chęci czegoś takiego robić?"