"Jestem osobą słowną, więc jak ja zapraszam gości do siebie, to ja przyrządzam wszystkie potrawy. W zeszłym roku byliśmy u teściów, więc w tym roku powinniśmy im się odwdzięczyć i zaprosić ich do siebie. Niestety, ceny spożywki w tym roku mnie dobijają! Jak wszytko podliczyłam, załamałam się i stwierdziłam, że stać mnie w zasadzie tylko na jajka! Ale przecież nie podam do stołu jedynie jajek z majonezem! Teściowa by mnie wyśmiała! Jestem w kropce. Nie mam pojęcia, jak wyjść z honorem z tej sytuacji".

"Ja kompletnie ich wszystkich nie rozumiem. Wiecznie się dopytywali, kiedy ślub, kiedy wesele? Miałam już dość tych pytań! Ale wiedziałam, że nie ma opcji, żebyśmy z partnerem takie wesele urządzili, a jeszcze na tyle osób. Mamy mnóstwo bliskich znajomych i naprawdę dużą najbliższą rodzinę. Wszyscy lubimy się bawić i nie dziwi mnie fakt, że bliscy szukają tu temu okazji. Ale mnie zwyczajnie nie stać na wystawne wesele. Postanowiłam więc znaleźć takie rozwiązanie, żeby i wilk był syty i owca cała. Jednak goście tylko się oburzyli, a ja nie rozumiem dlaczego?"

"Byłam najszczęśliwszą osobą na świecie. Bo gdyby tak spojrzeć na moje życie z boku można by pomyśleć, że mam dosłownie wszystko. No i to prawda. Marzyłam, żeby mieć syna i córeczkę i się udało. Chciałam u boku oddanego mężczyznę i też go mam. A piękny dom ze sporym metrażem i dwa psy to tylko dodatek, o którym nawet bałam się marzyć. Kochamy się! I mamy też wokół wiele kochających nas osób. Drzwi naszego domu są zawsze otwarte dla bliskich - a jest ich sporo. Uwielbiamy spędzać rodzinnie czas i takie okazje jak wszelkie święta. W tym roku jednak Wielkanoc będzie inna. Niedawno coś odkryłam i to kompletnie mnie zmiażdżyło. Nie wiem, jak sobie z tym poradzę".

Czy wieloletnia relacja z synową może być idealna pod każdym względem i pozbawiona jakichkolwiek niesnasek? To jedna z tych więzi, w której nie zawsze możemy sobie pozwolić na całkowitą szczerość, co niestety prowadzi do narastającej frustracji, a finalnie takich sytuacji, jaka spotkała naszą 59-letnią czytelniczkę z okolic Bydgoszczy. Kobieta wciąż nie może uwierzyć, że jej synowa z taką łatwością wypowiedziała w jej kierunku pewne słowa.

"To miał być idealny, zaplanowany w każdym szczególe dzień. Jestem perfekcjonistką, więc planowanie naszego ślubu i wesela zaczęłam z rocznym wyprzedzeniem! Myślałam, że nic mi nie umknęło, niestety moja przyjaciółka, a w zasadzie to już była przyjaciółka, go zrujnowała! Zaserwowała mi prawdziwy koszmar każdej panny młodej!"

"Kilka miesięcy przed śmiercią Madzia bardzo się zmieniła. Jej zachowanie wpłynęło na całą rodzinę i bliskich. Do dziś nie byliśmy w stanie pogodzić się z pewnymi rzeczami. Aż nagle wszystko się wyjaśniło. Tak bardzo żałuję, że nie podzieliła się ze mną swoimi myślami za życia. Wszystko mogłoby wyglądać inaczej! Przyjaciółka opisała w pamiętniku powody swojego zachowania, a my zupełnie inaczej spojrzeliśmy na jej ostatnie chwile. Jestem pewna, że dzięki pamiętnikowi Madzi wszyscy będziemy mogli przeżyć żałobę i iść naprzód".

"W moim poprzednim małżeństwie nie dość, że średnio dogadywałem się z żoną, to jeszcze jej matka bardzo mnie wkurzała. Gdy poznałem Dianę, myślałem, że teraz będzie inaczej. Niestety, nowa teściowa to jakieś zło wcielone".

"Wojtek odszedł dość wcześnie. Za wcześnie. Miał tylko 50 lat. Zachorował nagle i nagle umarł. A ja zostałam sama jak palec. Ale duch Wojtka chyba nade mną czuwał, bo nie dał mi długo żyć w samotności. Posłał mnie w ramiona Maćka. Niestety, od kiedy zobaczyły go nasze dzieci, zostałam przez nie wyklęta."

"Ja mam w życiu jasne zasady — trupów nie wyjmuje się z szafy, a kto umarł, ten nie żyje. Nie lubię zaburzać naturalnego biegu życia. Gdy ktoś raz odszedł z tego świata, nie powinien do niego wracać. Jednak moja matka zaburzyła ten naturalny porządek — powstała zza grobu i nagle, jakby nigdy nic po 10 latach powróciła do żywych! Nie bawię się w takie akcje! Miejsce Marzanny jest na dnie jeziora!"

"Ostatnio na Państwa portalu przeczytałam listy od osób, które z jakichś względów nie zostały zaproszone na różne rodzinne przyjęcia. Dlatego też postanowiłam napisać z drugiej strony, bo uważam, że brak zaproszenia wcale nie jest oznaką ignorancji czy braku szacunku, wręcz przeciwnie".

„Mimo iż od wielu lat jestem już dorosła i sama na siebie zarabiam, to moi rodzice wciąż traktują mnie, jakbym miała szesnaście lat. Wszystko przez to, że nie ma mam jeszcze męża i własnej rodziny, więc zarówno tata, jak i mama starają się za wszelką cenę ten problem rozwiązać. Mama szuka powodu, a ojciec na własną rękę szuka dla mnie tego jedynego”.

"Mariola jest starą panną i od lat nie spotykała się z żadnym facetem. Nigdy nie dogryzałam jej z tego powodu, no ale ludzie, nie będę udawać, że jest inaczej. Zdecydowaliśmy, że na nasze wesele zapraszamy najbliższych z drugimi połówkami tylko wtedy, gdy mają kogoś na stałe. Nie ma co na siłę zawyżać liczbę gości. Ona wzięła to do siebie i powiedziała, że jak ją tak mamy zamiar traktować, to w ogóle może nie przychodzić. No bez przesady!"

"Bardzo długo zastanawiałam się, co kupić córeczce na Pierwszą Komunię Świętą. Chciałam się wyróżnić na tle innych i nie dawać jej nowego roweru, czy komputera, tylko coś, co zapamięta do końca życia. Na Pierwszą Komunię Świętą moja córeczka dostanie nowe uszy".

"Wybrałam już sukienkę i buty, które założę na ślub córki. Przez cały dzień przeglądałam w Internecie fryzury, a także zrobiłam listę osób z rodziny, które trzeba zaprosić na wesele. Ba, nawet powiedziałam ciotce Frani o nadchodzącej uroczystości i zapewniłam ją, że zostanie zaproszona. A moja córka wraz z zięciem sprzedali mi taką wiadomość, że prawie zawału dostałam. Nie tak wychowałam Zosię."