"Szczerze, to nie wiem, dlaczego wcześniej na to nie wpadłam. Przecież to idealne rozwiązanie. Za zwykłe dziękuję, się w tych czasach nic nie kupuje i chociaż nie można wycenić miłości babci do wnuka, to można sprawić, że ta babcia z tym wnukami zostanie jeszcze chętniej. Zawsze, gdy tego potrzeba. Zaproponowałam mamie, że wykupię u niej abonament na opiekę nad moimi dziećmi. Co miesiąc wpłacam jej na konto określoną kwotę. A wcześniej ustaliłyśmy sobie cennik za jej pomoc w różnych obszarach. Prowadzimy dziennik i zawsze wiemy, ile pieniędzy z abonamentu jeszcze zostało. To jest genialne i chyba muszę to opatentować".

"To nie jest tak, że każda babcia musi kochać wszystkie wnuki jednakowo. Kiedyś myślałam, że tak właśnie być powinno i nawet miałam do siebie pretensje, gdy syn też został ojcem, bo jego dzieciaków ja po prostu  nie umiałam zaakceptować. Zastanawiałam się, dlaczego tak jest, że córeczki mojej córki to słodkie dziewczynki, a synowie mojego syna to takie okropne urwisy, że nie mogę z nimi wytrzymać nawet sekundy. Ale już wiem! To są geny. Dziewczynki odziedziczyły je po naszej rodzinie, a dzieci syna po jego żonie. Smutna prawda".

"Stała się rzecz naprawdę niesłychana. W wieku 60 lat zaszłam w ciążę. Byłam pewna, że w tym wieku jest to niemożliwe, a jednak cuda się zdarzają i ja jestem tego najlepszym przykładem na to. Jestem w kompletnym szoku, ale z drugiej strony jestem też przerażona, bo już wiem, że ojcem tego dziecka nie będzie mój mąż".

"Postanowiłam oskubać swojego byłego męża za to wszystko, co mi zrobił. Mam nadzieję, że popamięta mnie na długo, gdy będzie musiał płacić mi aż takie duże alimenty. Wnioskuję o 5 tysięcy złotych na nasze dziecko. To za te wszystkie jego grzechy".

"Marysia to dobra dziewczyna, ale ma dopiero czternaście lat i jest jeszcze bardzo naiwna. Ostatnio przyszła do domu i oznajmiła mi, że na święta przyjdzie do nas jej kolega. Byłam w szoku. Przecież nastolatek powinien ten wyjątkowy czas spędzać w rodzinnym gronie. Ja będę czuła dyskomfort, że ktoś obcy siedzi przy naszym stole. Przecież nie znam tego chłopaka. Jak się z tego wyplątać?" 

"Marcel urodził się trzy miesiące temu. Przez te niemowlęce kolki nieźle daje nam popalić, zwłaszcza w nocy... Mam wrażenie, że to dziecko rzadko kiedy śpi dłużej niż godzinę jednym ciągiem, a my razem z nim. Pardon, właściwie tylko ja, bo mój mąż już po 2 tygodniach wyniósł się z sypialni na kanapę w salonie i ani myśli wrócić. Jeszcze się bezczelnie tłumaczy...!"

"Mam jedną córkę i ostatnio mam wrażenie, że stałam się dla niej ciężarem. Mam 70 lat i całkiem dobrze sobie radzę, jestem samodzielna, ale samotna. Mąż nie żyje już od wielu lat, a wnuki mnie rzadko odwiedzają. Teraz Natalia nie zaprosiła mnie do siebie święta. Powiedziała, że będzie miała wielu gości ze strony męża, a mi może przywieźć jedzenie, żebym nie musiała sama gotować. Złamała mi serce". 

„Zbliżają się święta, więc naszło mnie na różne przemyślenia, ale nie mam się nawet z kim nimi podzielić. To będą niestety pierwsze święta, które spędzę prawdopodobnie w samotności i nie odwiedzę ukochanego domu rodzinnego, w którym co roku spędzałam ten czas z mamą i tatą. Wszystko przez to, że rodzice przestali mi pomagać finansowo, bo nie spełniam ich oczekiwań. Ja chcę się bawić, a oni chcieliby, żebym już miała męża, co najmniej dwójkę dzieci i dom na kredyt. To moje potrzeby już się nie liczą?”

"Bardzo blisko byłam związana z moją kuzynką. Pamiętam dokładnie, jak byłyśmy małe i bawiłyśmy się godzinami na podwórku przed blokiem i nie mieści mi się w głowie, że nie ma jej już wśród nas. Kasia odeszła, mając zaledwie 37 lat po ciężkiej walce z rakiem".

"Wyglądało to dość prosto, a przede wszystkim efektownie. Właśnie dlatego zdecydowałam się to zrobić. Mam już prawie 30 lat i dość bycia singielką, a przebojowości w sobie też nie mam, więc rozwiązanie, które przypadkiem znalazłam, uznałam za idealne. Już po kilku dniach wdrożyłam je w życie, jak zobaczyłam przystojnego bruneta w kawiarni. Szkoda, że byłam tak głupia i naiwna. Może zaoszczędziłabym sobie kłopotów, bo miłości z tego nie będzie".

„Od kilku lat płaciliśmy jakiemuś przebierańcowi, żeby co Wigilię udawał Świętego Mikołaja i rozdawał prezenty dzieciakom. Pech chciał, że w ubiegłym miesiącu żona straciła pracę. Z tego powodu musimy trochę ograniczyć wydatki przed świętami, więc postanowiliśmy zrezygnować z tej atrakcji. Nasze pociechy jednak ciągle gadają o tym, jak nie mogą się doczekać, aż zobaczą Mikołaja. Kornelia wymyśliła więc, że to ja się za niego przebiorę. Nie mogę uwierzyć, że podała taki powód. Już ja jej pokażę!”

"Moja synowa to jest jak kukułka. Ciągle tylko myśli o tym, jak mi podrzucić dzieci na cały dzień, aby mogła wyjść do kosmetyki, czy na kawusię ze znajomymi. Mnie to nie przeszkadzało prawie w ogóle, dopóki nie zaczęła wychodzić także na całonocne imprezki w sobotę. A wiecie, ja w niedzielę muszę do kościoła wyjść, obiad zrobić, a tu trzeba do późnych godzin wnukami się zajmować. One też mają matkę! Zadzwoniłam do syna zagranicę i ściągnęłam go do Polski. Porządek musi być!"

„Nigdy nie przypuszczałem, że moi rodzice będą mieli taki tupet, że potraktują mnie w taki sposób. Jednak, jak to się mówi, z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu. Zrozumiałem to dopiero, gdy skończyłem 18 lat. Dzień po moich urodzinach rodzice dali mi ultimatum. Powiedzieli, że jeśli nie zrobię tej jednej rzeczy, mogę wynosić się z domu...”

"Byliśmy w sobie na maksa zakochani, ale z czasem zaczęłam zauważać, że mój chłopak Janek chciał być lepszy dosłownie we wszystkim ode mnie. Nie było to dla mnie dużym problemem, bo w sumie fajnie rywalizować, ale problem pojawił się, gdy zaczęliśmy pracę w tej samej firmie i obojgu zależało nam na awansie. Janek zgubił resztki honoru."