prawdziwa historia

Jak do tego doszło, nie wiem. W sylwestra stało się to, czego absolutnie się nie spodziewałem. Zrobiłem to bez mgnienia oka i to z matką mojej żony. Najgorsze jest w tym wszystkim to, że niczego nie żałuję, bo to była naprawdę magiczna noc.

To była nienawiść od pierwszego wejrzenia. Teściowa to typ osoby, której po prostu nie da się lubić. Jest głośna, nieuprzejma, we wszystko się wtrąca, a najgorsze jest to, że mój mąż się jej słucha. Nienawidzę jej i mam nadzieję, że w końcu Tomek przestanie z nią rozmawiać. To ona niszczy nasze małżeństwo. Muszę zrobić z nią porządek. 

"Arek ma 18 lat i pierwszy raz został na Sylwestra sam. Zaufaliśmy mu, a on w naszym domu zrobił bibę na pół osiedla. Sąsiedzi opowiadają nam, co tu się działo. Dobrze, że dom nadal stoi. Nadwerężył nasze zaufanie. Najgorsze, że wszystkiego dowiedziałam się od ludzi, on nie miał odwagi nam powiedzieć".

"Na początku tego tak nie odbierałam. Myślałam, że po prostu potrzebuje tego kobiecego ciepła i troski, bo tego nie dostał - a faktycznie nie otrzymywał tego od matki.  Z czasem jednak okazało się, że on znalazł sobie zastępstwo. Chce brać ode mnie wszystko, czego matka mu nie dawała. No i bierze. Mam już dwóch synów i naprawdę nie chcę trzeciego, a już na pewno nie chcę go mieć w mężu. A później dziwi się, że ja nie mam ochoty na bliskość z nim, skoro sama zaczęłam widzieć w nim synka, a nie partnera".

Moja żona zawsze była piękną kobietą. Oczywiście doceniałem jej urodę. Jednak po czterdziestce całkowicie jej odbiło. Co chwilę chodzi do kosmetyczki, ale tym razem przegięła. Powiększyła sobie usta bez mojej wiedzy i wygląda jak prawdziwy glonojad. Najgorsze jest to, że chce pójść o krok dalej... Ja tego nie zniosę! 

"Jestem osobą wierzącą, ale po raz pierwszy w tym roku nie przyjmę księdza w domu, gdy będzie chodził z kolędą. Niestety proboszcz postanowił ustalić cennik, który zdecydowanie przekracza moje możliwości finansowe. Jesteśmy pięcioosobową rodziną. W tym najmłodsze dziecko ma zaledwie 3 miesiące, ale cennik dotyczy każdego i nie ma ulg czy rabatów. Musielibyśmy zatem włożyć do koperty aż 1500 zł - tyle wydajemy na jedzenie na trzy tygodnie, a i tak żyjemy od wypłaty do wypłaty. No cóż... prawda jest taka, że zwyczajnie nie stać mnie na wizytę duszpasterską. Jest mi wstyd, ale nie będę mogła przyjąć księdza w moim domu".

Moja praca to totalne dno. Na kasie w sklepie zarabiam ponad 2 tysiące, a tyram jak wół. Szefowa kompletnie mnie nie szanuje i traktuje okropnie. Nie stać mnie na inną pracę, ale w tej już kompletnie nie mogę psychicznie wytrzymać. Mam tego wszystkiego serdecznie dość.

Małżeństwo to nie są tylko romantyczne chwile, randki, niespodzianki i kolacje przy świecach, ale również rutyna, która czasami potrafi uprzykrzyć codzienność. Szczególnie, jeśli para ma nie tylko obowiązki zawodowe, ale również zajmuje się wychowaniem gromadki maluchów. Czy to jednak powód, aby za "szarą rzeczywistość" obwiniać partnera/kę? Napisał do nas pan Adrian, który opowiedział o tym, jaki on ma sposób na równowagę w życiu.

Liczyłam się z tym, że kiedyś nadejdzie taki dzień, w którym to ja będę musiała wychowywać swoich rodziców i przemawiać im do rozsądku w momencie podejmowania nierozsądnych decyzji. O mamę byłam spokojna, ale gdy rozeszła się z ojcem, to wiedziałam, że muszę go mieć na oku i się nie myliłam.

"Żyłam jak w bajce. Piękne życie, pieniądze, przystojniak u boku. Dobrobyt mnie oślepił. Nagle okazało się, że moja bańka pękła. Wszystko, w co wierzyłam, było kłamstwem. Mój mąż prowadził tajemne życie, a ja głupia kochałam i wierzyłam ślepo we wszystkie jego bajki. Taki miał być zapracowany..."

"Pora roku zobowiązuje? A gdzie w tym wszystkim zdrowy rozsądek? Ja rozumiem, że zima, że przed chwilą był śnieg, ale przecież dzisiaj w najcieplejszym momencie dnia było 17 stopni. Zabrałam moje dzieci na plac zabaw w bluzach i lekkich bezrękawnikach, a inne matki zafundowały swoim pociechom prawdziwą saunę. Szaleństwo! Zresztą same też poubierane jak na wielkie mrozy. Spocone biegały za tymi dzieciakami, a później wielkie lamenty, że choroby. No jak nie chorować, skoro odwala się takie akcje! Nie rozumiem, ja można fundować własnym dzieciom (i sobie) takie jaja."

Od zawsze miałam spore ambicje. Chciałam osiągnąć sukces w branży, w której się obracam. Ukończyłam studia i cały czas zdobywałam doświadczenie zawodowe. A później zaczęłam rodzić dzieci i skończyłam jako kura domowa! Chcę wrócić do pracy, jednak mąż mi tego zabrania. Wywiera na mnie ogromną presję... 

Moje życie to istna katorga. Matka mieszka z ojczymem, który mnie nienawidzi. Nie wiem, czym mu zawiniłam, że traktuje mnie w taki okropny sposób. Życzę wszystkiego najgorszego temu człowiekowi.

Gdy wiele lat temu poznałam rodziców mojego obecnego męża, to nawet przez chwilę nie pomyślałam, że w przyszłości mogliby sprawiać nam jakiekolwiek problemy. Między nimi zawsze panowała zgoda, a jak wiadomo, wiele schematów z domu rodzinnego przenosimy później do własnych rodzin. Dziś o teściowej nie mam już tak dobrego zdania...