"Długo już byłam sama. Patrzyłam z zazdrością na wszystkie moje szczęśliwie zakochane koleżanki i zastanawiałam się, czy ja też jeszcze kiedyś poczuję motyle w brzuchu. Nie chciałam szukać miłości na siłę, ale byłam już tak bardzo samotna, że pewnego dnia odpowiedziałam na wiadomość mężczyzny, który zaczepił mnie na FB. To był początek wyjątkowej znajomości. On mieszka za granicą, ale w miłości odległość nie jest żadną przeszkodą. Po kilku miesiącach codziennego pisania i telefonicznych rozmów postanowiłam do niego polecieć. Spotkała mnie tam konkretna NIESPODZIANKA".

"Mówi się, że to śmierć najbliższych najbardziej nas zmienia i chyba jest to prawdą. Gdy nasi bliscy umierają, my rodzimy się na nowo. Tym razem to śmierć teściowej sprawiła, że dwa zwaśnione rody się pogodziły".

„Z każdym staram się żyć dobrze i nie ma dla mnie znaczenia, czy to rodzina, czy ktoś obcy. Nie ma też dla mnie znaczenia, kto ile zarabia i skąd pochodzi, bo mama od małego mi powtarzała, że taki sam szacunek należy się każdemu człowiekowi i ja to samo swoim dzieciom powtarzam”.

"Gdy wychodziłam za mąż za Irka, nie spodziewałam się, że to, że pochodzę z większego miasta, będzie problemem dla jego rodziców, a w szczególności dla jego mamy. Irena mnie po prostu nie lubiła od samego początku i uważała, że jej syn mógł lepiej trafić"

"Mam ostatnio tyle różnych przemyśleń, dlatego chciałam napisać maila. Może dzięki temu i ja zrozumiem zachowanie mojego narzeczonego, ponieważ do tej pory wydawało mi się absurdalne i zaczynam poważne się zastanawiać nad zakończeniem tej relacji".

"Słyszałem, że ludzie przed śmiercią często mają nietypowe pragnienia. Zawsze wydawało mi się to bardzo irracjonalne, dopóki nie zobaczyłem swojego dziadka na łożu śmierci. Jego ostatnia wola wprawiła nas w prawdziwe osłupienie".

"Moja synowa to stereotypowa jedynaczka, za którą rodzice robili i robią wszystko. Ma 27 lat, a zachowuje się jak dziecko. Od razu uprzedzałam mojego Łukasza, że to nie jest dziewczyna, z którą warto się żenić, ale co może matka. Uparł się, a teraz chyba sam żałuje".

Katarzyna Kałduńska, pielęgniarka paliatywna prowadząca domowe hospicjum udzieliła poruszającego wywiadu dla Wirtualnej Polski, w którym wyjaśniła, w jaki sposób rozpoznać oznaki nadchodzącej śmierci. Pielęgniarka zwróciła także uwagę na to, jakich zachowań w stosunku do osoby umierającej należy unikać.

"Wiedziałam, że z Basi jest trochę księżniczka. Kiedy syn pierwszy raz przyprowadził ją do domu, zachowywała się jak gość. Nawet szklanki po sobie nie wyniosła, nie mówiąc już o jej umyciu. A co to, ksiądz na kolędzie? No nie! Widać było, że panienka z miasta liczy na obsłużenie. Kiedy zamieszkała z moim synusiem wcale nie było lepiej. Po ślubie też. Ale to, jakie ona ma banalne powody, żeby nic nie robić, to już przechodzi ludzkie pojęcie. Chyba zerwała się z choinki"

"Od kilku miesięcy pracuję w biurze nieruchomości. Bardzo mi się to zajęcie podoba, mam trochę pracy administracyjnej, ale większość czasu zajmują mi spotkania z klientami. Kiedy zaczynałam, miałam kilka dni szkoleń z bardziej doświadczoną koleżanką. Oprócz wiedzy merytorycznej przekazała mi luźne uwagi dotyczące obowiązującego w firmie dress code'u, ale nie powiedziała nic na temat makijażu. A właśnie w tej sprawie szefowa wezwała mnie wczoraj do siebie. Byłam zszokowana!"

„Ja niestety wychowałam się w takim domu, gdzie wszystko związane zarówno z jego prowadzeniem, jak i wychowywaniem dzieci, spoczywało na barkach mojej mamy, a ojca nie interesowało nic poza pracą. Myślę, że większość osób urodzonych w latach siedemdziesiątych ma w pamięci podobne wspomnienia. Nie chciałam, aby ten schemat powtórzył się w moim małżeństwie...”.

"Napisałam do Państwa, ponieważ ja już nie wiem, co robić i jak rozmawiać z moim synem. Kamil to moje jedyne dziecko, więc w nim pokładałam wszystkie swoje plany, nadzieje i marzenia. Jestem już w takim wieku, że wszystkie moje koleżanki od dawna są babciami. A ja? Nie mam wnuków i pewnie nie będę nigdy mieć. Chyba, że jakoś przemówię Kamilowi do rozsądku".

"Całe życie byłem takim młodym gniewnym mężczyzną, który błądził w poszukiwaniu miłości. Gdy poznałem Hanię, zrozumiałem, że to jej moje serce szukało przez całe życie. Hania postawiła mi jeden warunek, a ja go spełniłem."

"Mateusz nie był moją pierwszą miłością, a ja nie jestem już szaloną nastolatką, która zakochuje się po pierwszej randce. Długo pracowaliśmy z Mateuszem na to, aby nasz związek był wybudowany na solidnych fundamentach, dlatego tym bardziej nie mogę zrozumieć, jak on mógł się tak zachować i wszystko zniszczyć".