"Rodzice mojego męża nie potrafią zrozumieć, że słodycze nie są czymś, co dzieci potrzebują na co dzień w swoim menu i nikt nie jest w stanie przetłumaczyć im tego, że batoniki na drugie śniadanie to zły pomysł. Ile można powtarzać?"

Powiem wam, że sam już nie wiem, jak mam się zachowywać wobec kobiet i jakiej reakcji spodziewać... Jestem kulturalny i dobrze wychowany, zawsze ustępowałem miejsca wszystkim, którzy wydawali się tego potrzebować... Mamom z dziećmi, starszym paniom (ale nigdy tym na wysokich obcasach), starszym panom, ale gdy ostatnio ustąpiłem miejsca w autobusie dziewczynie z brzuszkiem, skończyło się tak karczemną awanturą, że w mig pożałowałem swego uwłaszczającego godności czynu! Każdy może się pomylić, ale po co robić z tego taką aferę...

"Życie z nastolatką pod jednym dachem wcale nie jest łatwe. Myślałam, że najgorsze mam już za sobą, a kiedy moja córka skończyła 13 lat, zaczął się istny armagedon. Nic do niej nie dociera! W ogóle się mnie nie słucha. W końcu zabrałam jej telefon za pyskowanie. Tego, co zrobiła później się nie spodziewałam. Teraz chciałabym cofnąć czas". 

"Wyjechałam z mężem na zasłużone wczasy. Oboje ciężko pracujemy i coś nam się od życia należy, raczej nie inaczej. Przez długi czas zastanawialiśmy się z kim zostawić naszego bobaska Jakuba. Mąż zaproponował, że przecież pomóc może nam nie kto inny, jak jego matka. To była bardzo zła decyzja".

"Wybaczcie mi, plażowi esteci, ale już dawno przestałam się przejmować, co wypada, a co nie wypada tzw. kobiecie w moim wieku. W młodości zbyt długo zwracałam na to uwagę, przejmując się opiniami innych i wyimaginowanymi wzorcami kobiecego piękna, które niewiele miały wspólnego z rzeczywistością, a których nigdy nie spełniałam. Teraz jestem zadowolona z tego, jak wygląda moje ciało. Mimo 65 lat trzymam się świetnie i nie widzę przeszkód, by na pierwszy urlop na emeryturze... zabrać ze sobą kolorowe bikini! Marzę o tym, by wystawić skórę do słońca. Skoro młodsi ode mnie o 20-30 lat statusiali panowie w ciąży spożywczej mogą paradować po plaży w samych gaciach, to nikogo nie powinna oburzyć opalająca się babcia w majtkach i staniku".

"Koleżanki pytają mnie, co się stało, że widzą mnie ostatnio taką rozpromienioną. Z dnia na dzień stałam się znów zgrabną, piękną kobietą, świadomą własnej wartości. Fakt, odzyskałam pewność siebie i wiarę, że jestem coś warta i mogę coś w życiu osiągnąć... Ostatnio nawet tak przyziemnie zajęcie jak stanie przy garach znów zaczęło sprawiać mi satysfakcję, której dawno nie czułam w kuchni (nie mówiąc już o sypialni). Znów jestem piękna, inteligentna i super gotuję. A wystarczyło tylko pożegnać się dawnym partnerem i znaleźć kogoś, kto w niczym tamtego nie przypomina..."

„Dzieci małe to człowiek się cieszy, że jeszcze wiele lat musi minąć, aż się usamodzielnią i wyfruną z rodzinnego gniazda. Każda matka zrozumie, co mam na myśli. Ja mam jednego syna i choć dziś jest dorosłym mężczyzną, to dla mnie zawsze będzie małym chłopcem rozdzierającym papier z urodzinowego prezentu. Decyzja, którą podjął, od wielu miesięcy nie daje mi spokoju, ale nie mam już na to żadnego wpływu”.

"Nie sądziłam, że coś takiego mnie spotka. Moje jedyne dziecko, mój ukochany Tomaszek, wywinął mi taki numer! Ożenił się, a mnie – swoją MATKĘ – poinformował o tym dopiero po fakcie. Najpierw powiedział, że zaplanowali bardzo kameralną uroczystość, tylko on, Magda i świadkowie. To bym jeszcze zaakceptowała, choć o zrozumieniu nie może być mowy. Ale szybko wyszło na jaw, że ślub nie był taki kameralny, jak mi to przedstawiał! Już wiem, kto naprawdę się na nim pojawił i serce mi krwawi, że mój własny syn tak mnie potraktował!"

„Przyjaciółka poprosiła mnie o dziwną przysługę. Chce sprawdzić swojego męża, zamiast stanowczo odmówić i nie mieszać się w takie sprawy, to zapewniłam, że jej pomogę. Nie wiem, co w nią wstąpiło i skąd takie dziecinne pomysły w tym wieku, ale mam poczucie, że jako kobieta i wieloletnia przyjaciółka nie mogłam postąpić inaczej. Coś czuję, że będzie zabawnie”.

„Mój przyjaciel był dla mnie prawdziwym wsparciem w trudnych chwilach. Zawsze mogłem na niego liczyć. Znaliśmy się od dzieciństwa i zawsze wspólnie spędzaliśmy czas. Ponad dwa lata temu Tomek podzielił się ze mną informacją, która bardzo mną wstrząsnęła. Postanowiłem, że zrobię wszystko, żeby mu pomóc”.

"Nie da się ukryć, że jestem typem mężczyzny, który nie z jednego pieca chleb jadł w każdym znaczeniu tego sformułowania. Przez moje życie przewinęło się naprawdę wiele kobiet, ale prawdziwą miłość odnalazłem dopiero teraz, w wieku 70 lat. Helena, jesteś miłością mojego życia, moją muzą, moją nimfą i moim natchnieniem i chcę, żebyś zawsze o tym pamiętała".

"Zaledwie za sto lat nie będzie już ciebie ani mnie, ani nikogo z twoich znajomych, rodziny i przyjaciół. Wszyscy dawno spoczną w grobach... W 2123 roku w twoim mieszkaniu albo domu, który budowałeś swoją ciężką pracą, będą mieszkać obcy ludzie, o ile nie powstanie w tym miejscu ultranowoczesny budynek. Twoje drogie auto będzie rdzewiało na złomowisku lub zostanie zrecyklingowane. Świat, pełen całkiem nowych rzeczy, dawno o tobie zapomni, tak jak ty nie pamiętasz dziś swoich pradziadków i prababć... Może jedynie cenna zastawa stołowa przeżyje swojego właściciela, o ile trafi do muzeum... Jedyne, co nam dane, to dzień dzisiejszy..."

"Czasem zdarzają się takie sytuacje, które człowiek zapamiętuje do końca swoich dni. Ja sama pamiętam, że coś właśnie takiego mnie spotkało, dlatego chętnie Wam o tym opowiem. Zostańcie do końca. Mam nadzieję, że moja historia wniesie dużo radości do Waszego życia."

"Wzięliśmy szybki ślub cywilny po 5 latach mieszkania razem. Z miłości, ale goniły nas inne formalne sprawy... Teściowa wmawiała mi wielokrotnie, że nasz ślub jest nieistotny — powtarzała to jak mantrę. Jednak nie spodziewaliśmy się, jaką niespodziankę teściowie zgotują nam w dniu składania przysięgi małżeńskiej! Po wszystkim mój mąż wsiadł do auta pod urzędem i się rozpłakał... Ale największy hicior nastąpił dopiero trzy tygodnie później. Nie zgadlibyście!"