"Mam problem z teściową. Kupuje naszej trzyletniej córce zabawki, które potem znikały bez wieści... W końcu odkryłam, że ona zabiera te prezenty z powrotem ze sobą! A co się dzieje z sukienkami kupionymi dla córci... nie zgadlibyście! Dla mnie to ekstremalnie dziwne, ale mój mąż zupełnie nie widzi problemu! Ona nas posądza o brak szacunku dla rzeczy od niej, czy co to ma znaczyć? Doradźcie, bo już sama nie wiem, co mam o tym myśleć..."

"Mam za sobą bardzo trudny rozwód. Nagle okazało się, że mój szczęśliwy związek był bujdą. Mój mąż przez ostatni rok zbierał na mnie haki. Tak prowadził rozmowy, że na nagraniach przedstawionych w sądzie, to ja wyszłam na tę winną. Wszyscy stanęli po jego stronie. Gdy już myślałam, że świat całkiem się ode mnie odwrócił, wsparcie okazał mi ktoś, po kim nigdy bym się nie spodziewała". 

"Moja teściowa to równa babka. Zawsze stoi za mną murem. Mąż, jak to typowy facet, zdarza mu się narzekać. Ona jednak zawsze go za to zgani i pochwali właśnie mnie. Uwielbiam ją. To teściowa na medal i każdemu właśnie takiej życzę! Dzięki niej moje życie jest znacznie prostsze". 

"No tego to ja bym się w życiu nie spodziewała czegoś takiego. 60 lat razem z Mirosławem i taka nowina. Zachciało mu się amorów na starość z młodymi kobietami do towarzystwa. Jak on mógł mi coś takiego zrobić. Po tylu latach."

„Jak się ma dzieci, to pomagać trzeba im zawsze i niezależnie od tego, czy mają lat cztery, czy trzydzieści cztery. Na tym polega rola rodzica i nie widzę w tym nic dziwnego. Nasza Majka kończy w sierpniu trzydzieści, ale mimo to regularnie dokładam jej do rachunków. Nie mówię o tym mężowi, bo wiem, że nie byłby zadowolony. Ma inne podejście do pieniędzy”.

"Większość żon na świecie narzeka, że ich pracy w domu się nie docenia i najczęściej w ogóle jej nie widać... A u nas jest dokładnie odwrotnie! Mój mąż wymiernie docenia to, co robię. Sam chcę się skupić na karierze, dlatego zaproponował wzorowy układ. Odtąd on nie będzie tykał pralki, zmywarki i garów, bo i tak nie umie, a zadanie to deleguje na mnie. I nawet mi za to zapłaci! Zważywszy, że i tak zazwyczaj to ja to robiłam... Układ jest idealny! Inni mężowie powinni wziąć przykład z mego księcia na białym koniu".

"Mój mąż nigdy nie był fanem aktywności fizycznej, a tym bardziej zdrowego jedzenia. Uwielbia kebaby, pizzę czy coca-colę. Nie było dnia, żeby nie jadł słodyczy. Nagle wszystko się odmieniło. Postanowił, że zmienia swój styl życia, zaczął być częstym gościem na siłowni i ciągle je warzywa. Nawet sam sobie gotuje. Coś mi tu śmierdzi. Czyżby mnie zdradzał?" 

"Nie spodziewałam się, że takie rzeczy dzieją się naprawdę. Zawsze mi się wydawało, że ktoś wymyśla te historie o zmartwychwstaniu, które tak często można znaleźć w internecie. A jednak w przypadku mojej rodziny to wydarzyło się w rzeczywistości".

"Jestem bardzo dumna z mojej ośmioletniej córeczki. To bardzo mądra, inteligentna i ambitna dziewczynka. Od samego początku czytałam jej dużo książek. Zależało mi na tym, aby czerpała ze mnie przykład. Dziś wręcz pochłania opowieści. Nie każdy to jednak docenia. Teściowie się z niej śmieją". 

*Publikujemy list naszej czytelniczki.

"Jaki wstyd. Bardzo przeżywałam ślub Natalii, jest dla mnie jak siostra. Gdy poprosiła mnie, żebym została jej świadkową, autentycznie się wzruszyłam. Chciałam, żeby wszystko wypadło doskonale. Miesiącami planowałam dla niej niespodziankę. Wszystko było dopięte na ostatni guzik, a ja w najważniejszym momencie wieczoru zaliczyłam taką wstydliwą wpadkę, że odechciało mi się wszystkiego. Taki wstyd!"

"Kiedy byłam w ciąży, myślałam, że jestem najszczęśliwszą kobietą na świecie. Tak długo staraliśmy się o dziecko! A kiedy przyszło na świat... tragedia. Nie byłam w stanie nic przy nim zrobić, całymi dniami płakałam. Mój mąż powiedział, że po prostu jestem leniwa, a kiedy mu powiedziałam, że chyba mam depresję stwierdził, że "naczytałam się głupot" i że to "wymysł dzisiejszych czasów". Przez niego prawie wydarzyła się tragedia!"

"Mama przed wyjazdem przestrzegała mnie, żebym tylko się nie zakochała! Ja na szczęście jej nie posłuchałam... Ten >błąd< sprawił, że musiałam zmienić całe swoje życie... Po czasie okazał się jednak najlepszym, co mnie w życiu spotkało! To nie była miłość od pierwszego wejrzenia, to przyszło stopniowo. Ale po dwóch tygodniach wakacji wiedziałam, że muszę podążyć za głosem serca!"

"Moje psy są dla mnie bardzo ważne. Traktuję je jak członków mojej rodziny. U mnie w domu zawsze były zwierzęta, więc jestem nauczona do nich ogromnej empatii. Nie wyobrażam sobie zostawić ich z kimś innym, kiedy ja będę się świetnie bawić na wakacjach. A mąż jak zwykle ma problem, że chcę je zabrać ze sobą na urlop".