"Gdybym wiedziała, jak to się skończy, w życiu nie zgodziłabym się na takie rozwiązanie! No ale w teorii świetnie się to przedstawiało. My bez zadłużeń będziemy mieć praktycznie własne mieszkanie, a i teściów do pomocy przy ewentualnych wnukach. Z kolei oni w przyszłości pomoc, kiedy nadejdą ich stare lata. Tylko co z tego, skoro oni do wszystkiego się wtrącają przy remoncie naszego piętra? Najgorsze jest to, że już sporo kasy wyłożyliśmy. Co robić"?

"Pół roku temu skończyłam 63 lata. Nigdy nie byłam jakoś szczególnie rozrywkowa. Jedynie na weselach lubiłam potańczyć, pójść na jakieś imieniny, czy też urodziny. Męża niestety już dawno pochowałam, ale nawet nie przyszło mi do głowy, żeby poznać kogoś nowego. Kilka miesięcy temu synowa namówiła mnie, żebym wybrała się z nią na dyskotekę. Spodobało mi się! Dyskoteki to rewelacyjna sprawa! Problem w tym, że koleżanki się ze mnie śmieją i pukają się w czoło. Ale, czy kobieta po 60 roku życia nie może wyjść na miasto sobie potańczyć?"

"Olek napisał mi SMS-a, że nie będzie w tym roku na świętach i żebym nie liczyła na jego obecność w tym roku, bo ma dużo pracy. Zabolały mnie te słowa, bo przecież to nasze czwarte święta odkąd urodziły się bliźniaki i tylko raz mieliśmy okazję je spędzać wspólnie. Zawsze ta praca i praca. Już myślę, że on się od nas odzwyczaił i po prostu nas nie chce... Jak mam wytłumaczyć dzieciom, dlaczego tatuś znowu nie przyjedzie... Co powiedzieć rodzinie?"

"Uważam, że tylko osoby, które są leniwe i nie mają pomysłu na siebie, wstają bardzo późno i nie potrafią tak zagospodarować sobie dnia, aby wycisnąć z niego jak najwięcej. Od wielu lat wstaje o 4:00 rano i tak planuję swój dzień, aby robić duże produktywnych rzeczy i dzięki temu dużo osiągnęłam".

"Nie uważam, żebym była kurą domową, ale z największą chęcią i poczuciem obowiązku przygotowuję mężowi codziennie obiad z dwóch dań i nie widzę w tym nic złego, ale moja siostra natomiast uważa zupełnie inaczej. Gdy zdecydowałam się na to, że zostanę żoną, wiedziałam od samego początku, że będę chciała zajmować się domem i sprawiać, żeby Mariusz z chęcią wracał do domu po pracy i nie musiał stołować się na mieście czy szukać innej kobiety".

"Hania to moja jedyna córka. Wychowałam ją samotnie, bo jeszcze przed jej narodzinami zmarł mój mąż. Przez blisko 25 lat starałam się, aby jej nie zabrakło niczego. Nigdy nie myślałam, że za dobre wychowanie tak mi córka podziękuje. Jestem w domu starości, bo od jakiegoś czasu nie mogę się poruszać. Nie mam dobrego zdrowia i co tu ukrywać, potrzebuję pomocy innych. Niestety, moja córka nie kwapi się, aby podać mi szklankę wody. Liczy na to, że po śmierci dostanie nasz dom i pieniądze. Zdziwi się."

„Moja narzeczona bardzo na poważnie podchodzi do całej tej ślubnej otoczki. Na co dzień jest perfekcjonistką, a gdy w grę wchodzi takie ważne wydarzenie, jakim jest nasz nadchodzący wielkimi krokami ślub, Ewelina dostaje jeszcze większego bzika. Wszystko musi być dopięte na ostatni guzik. Sami rozumiecie, ma być idealnie i kropka. Ostatnio zrobiła pewną rzecz, bo uważa, że ma ku temu dobry powód. Jakoś mi się to nie uśmiecha! Nie chcę, żeby była na mnie zła, ale muszę to odkręcić...”

"Paweł, mój mąż już od jakiegoś czasu było nieobecny w naszym życiu. Ciągle tylko gdzieś wychodził, zostawał po godzinach w pracy, a co sobotę mówił, że musi się zrelaksować na rybach. Było mi trochę przykro, że nie spędzamy czasu jak dawniej, ale postanowiłam dać mu przestrzeń. Moje podejrzenia wzbudziła pewnego dnia jego reakcja na wiadomość SMS. Postanowiłam, że sprawdzę, co tak naprawdę robi Paweł w każdą sobotę..."

„Kilka dni temu obchodziłam okrągłe urodziny. Kiedy nie dostałam życzeń urodzinowych od męża, ani najbliższych przyjaciół, ciągle łudziłam się, że czeka na mnie przyjęcie-niespodzianka. Ale byłam w ogromnym błędzie! Czegoś takiego zupełnie się nie spodziewałam...”

"Mam na imię Kuba i chciałbym wam opowiedzieć interesującą opowieść o mojej koleżance Kalinie. Wydaje mi się, że warto ją przeczytać nawet z tego względu, że powszechnie uważa się, że atrakcyjna kobieta nie ma kłopotów w znalezieniu sobie mężczyzny do związku i ma bardzo duży wybór. Przykład Kaliny doskonale pokazuje to, że w istocie sprawa jest znacznie bardziej skomplikowana".

"To jest po prostu niewiarygodne, co ja czasem słyszę od klientek czy też czytam w wiadomościach od nich. Łapię się wtedy za głowę i zastanawiam, czy im po prostu brak empatii, czy naprawdę pewnych rzeczy nie potrafią zrozumieć. Myślę, że po latach pracy jako stylistka paznokci mogłabym już napisać o tych moich przygodach z klientkami książkę. I pewnie sprzedawałaby się super".

"Kocham moją żonę, ale jej już coś na głowę padło przez te wszystkie pieniądze. Im więcej mamy, tym ona bardziej narzeka, że jej mało i mało. Ja już nie wiem, co jej się stało. Już oszczędzamy na wszystkim, a ja nawet nie wiem, po co skoro i tak tych pieniędzy nie ruszamy, a do grobu się nie zabierze... Ostatnio nawet zabroniła kupować mi spodnie za uwaga, 2 złote".

"Nie chcę wyprawiać hucznej imprezy z okazji roczku mojej córeczki. Zależy mi bardziej na kameralnym spotkaniu. Chcę zaprosić dziadków i rodziców chrzestnych. To będzie wystarczające. Moja teściowa miała jednak inną wizję tej imprezy. Obraziła się i powiedziała, że nie przyjdzie w ogóle". 

"Wiedziałam, że żłobkowe dzieci dużo chorują, ale to jest chyba lekka przesada. Moja córka jest trzy dni w placówce, a później dwa tygodnie siedzi w domu! A to wszystko przez te matki, które przyprowadzają chore dzieciaki. Brak mi na to wszystko słów. Jestem wykończona nieprzespanymi nocami i żal mi mojego dziecka".