prawdziwa historia

"Moja siostra zawsze różniła się ode mnie. Ja byłam bardziej duszą artystyczną i romantyczną, a ona mocno stąpała po ziemi. Dziś niewiele się zmieniło i nadal Paulina jest racjonalistką, a ja bujam w obłokach. Szłyśmy tak przez życie, różniąc się od siebie kompletnie, ale to wcale nie oznaczało, że obie nie chciałyśmy być kochane".

"Pomóżcie proszę. Jestem z facetem od 6 lat, a od roku jesteśmy zaręczeni. W tym czasie u niego w rodzinie było już kilka imprez typu wesele, chrzciny, okrągła rocznica ślubu przyszłych teściów... i wszędzie byliśmy proszeni tylko my sami, bez moich dzieci (które są wszystkim znane). To w zasadzie już nastolatki, już mają świadomość, że nie są poważani w rodzinie Marka. Oboje mają wolne w pracy, kiedy te imprezy się odbywają! Toteż spokojnie mogliby z nami przyjść, gdyby zostali zaproszeni. Jestem tym rozczarowana i ostatnim razem powiedziałam narzeczonemu, że zostaję w domu, niech idzie sam. Jego odpowiedź sprawiła, że się rozpłakałam..."

"Ewa powiedziała ostatnio, że to moja ostatnia szansa. - Albo znajdziesz dobrze płatną pracę, albo odchodzę — oznajmiła. Od zawsze wiedziałem, że jest materialistką, ale to już gruba przesada! W komediach romantycznych zawsze to inaczej wygląda..."

"Moja matka już dawno temu zaplanowała całą moją przyszłość i to, czym się będę zajmować. Wymyśliła, że pójdę na studia z marketingu, żeby mieć dobrze płatną pracę i uwaga (!), żeby pomagać jej na starość i dokładać się do jej nauczycielskiej emerytury! Sprytnie to sobie wymyśliła, tyle że ani biznes, ani marketing mnie nie interesowały. Niestety matka miała na mnie bata — to ona płaciła, więc ona decydowała. W końcu jej się postawiłam i to się niestety źle skończyło".

"Helena odeszła w marcu tego roku. Byliśmy zgranym małżeństwem przez ponad 50 lat. Nie potrafię bez niej żyć. Dzieci, zamiast mnie wspierać, złożyły mi bezwstydną propozycję. I to podczas wizyty na cmentarzu! Na pewno Helenka się w grobie przewraca."

"Jestem uczynnym człowiekiem i od dłuższego czasu nosiłam się z zamiarem porozmawiania z sąsiadką. Jej zachowanie mnie niepokoiło. Była jakaś taka dziwna i widziałam, że ma jakieś problemy z mężem. W końcu zebrałam się na odwagę i z nią porozmawiałam. Dałam jej dobrą radę, a ona się na mnie zdenerwowała! Zrobiła z tego aferę na pół wioski, a ja tylko chciałam dobrze". 

„Może i jestem naiwny, ale chciałem zapewnić mojemu synowi lepszą przyszłość. Mieszkamy na wsi zabitej dechami i nie mieliśmy nigdy łatwo w życiu. Pracą własnych rąk dorobiłem się wszystkiego, co mamy. Gdy Kamil dorósł, ciężko pracowałem na dwa etaty, żeby mój syn mógł pójść na studia. Rozczarowanie to mało powiedziane...”

„Mój Mareczek to nigdy szczęścia do kobiet nie miał. Pierwsze małżeństwo skończyło się rozwodem, bo źle trafił biedaczyna. Jego była żona nawet ugotować dobrze nie potrafiła, a nieszczęśnik tak zmizerniał przy niej, że aż mi serce pękało od samego patrzenia. Nowa żona to też jakaś porażka! Wielka businesswoman, co kasą szasta na prawo i lewo. Ostatnio zatrudniła projektantkę wnętrz! Sama bym to lepiej urządziła...”

"Była bardzo zdenerwowana. Widziałam, że kilka razy próbowała zacząć mówić, ale głos wiązł jej w gardle. Nie zapraszałam jej do środka, bo widziałam ją pierwszy raz w życiu, ale od początku z jakiegoś powodu było mi jej żal. Jednak kiedy w końcu zaczęła mówić, zamarłam. Chodziło o mojego syna".

"Małżeństwem byliśmy zaledwie 7 lat, kiedy Beata zdecydowała się ode mnie odejść. Kilka dni temu niespodziewanie mnie odwiedziła i zaczęła prosić, żebyśmy do siebie wrócili. Tęsknię za nią ogromnie i nadal ją kocham, ale nie wiem, czy potrafię jej jeszcze zaufać. Nie po tym co mi zrobiła".

Miłość rządzi się swoimi prawami i niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie zrobił czegoś głupiego, kierując się uczuciami. Czy Ana Stanskovsky będzie żałować tego, co zrobiła w jednym ze studiów tatuażu? Internet aż huczy od plotek. Czy faktycznie odważyła się na tatuaż na czole?!

"Jestem taka zła, że mój syn wziął sobie za żonę taką kobietę. Ona powinna o niego dbać, pomagać mu w różnych czynnościach, gotować i prać, a tu wziął sobie taką czyściutką paniusię, która ani nie chce gotować, ani prać i sprzątać, żeby sobie paznokcia nie złamać. A potem ja muszę patrzeć, że mój syn musi chodzić po restauracjach. Nie godzi się, żeby żona się w taki właśnie sposób w stosunku do własnego męża zachowywała. Mam już jej serdecznie dość i namawiam syna do tego, żeby wziął rozwód z tą kobietą".

„Niestety poszukiwania na własną rękę zupełnie mi nie idą, więc postanowiłem poprosić o wsparcie! Wierzę w moc internetu i mam nadzieję, że uda mi się odnaleźć piękną panią, którą spotkałem w pociągu relacji Poznań — Warszawa dnia 16 listopada tego roku około godziny 15:00. Czy mogę liczyć na waszą pomoc?”

"Kiedy poznałam Mariusza, myślałam, że złapałam Pana Boga za nogi. Nie miałam pojęcia, że jest aż tak zazdrosny. Na początek kazał mi usunąć wszystkich facetów ze znajomych. Ale to nie wszystko!"