"Jestem uczynnym człowiekiem i od dłuższego czasu nosiłam się z zamiarem porozmawiania z sąsiadką. Jej zachowanie mnie niepokoiło. Była jakaś taka dziwna i widziałam, że ma jakieś problemy z mężem. W końcu zebrałam się na odwagę i z nią porozmawiałam. Dałam jej dobrą radę, a ona się na mnie zdenerwowała! Zrobiła z tego aferę na pół wioski, a ja tylko chciałam dobrze". 

„Może i jestem naiwny, ale chciałem zapewnić mojemu synowi lepszą przyszłość. Mieszkamy na wsi zabitej dechami i nie mieliśmy nigdy łatwo w życiu. Pracą własnych rąk dorobiłem się wszystkiego, co mamy. Gdy Kamil dorósł, ciężko pracowałem na dwa etaty, żeby mój syn mógł pójść na studia. Rozczarowanie to mało powiedziane...”

„Mój Mareczek to nigdy szczęścia do kobiet nie miał. Pierwsze małżeństwo skończyło się rozwodem, bo źle trafił biedaczyna. Jego była żona nawet ugotować dobrze nie potrafiła, a nieszczęśnik tak zmizerniał przy niej, że aż mi serce pękało od samego patrzenia. Nowa żona to też jakaś porażka! Wielka businesswoman, co kasą szasta na prawo i lewo. Ostatnio zatrudniła projektantkę wnętrz! Sama bym to lepiej urządziła...”

"Małżeństwem byliśmy zaledwie 7 lat, kiedy Beata zdecydowała się ode mnie odejść. Kilka dni temu niespodziewanie mnie odwiedziła i zaczęła prosić, żebyśmy do siebie wrócili. Tęsknię za nią ogromnie i nadal ją kocham, ale nie wiem, czy potrafię jej jeszcze zaufać. Nie po tym co mi zrobiła".

Miłość rządzi się swoimi prawami i niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie zrobił czegoś głupiego, kierując się uczuciami. Czy Ana Stanskovsky będzie żałować tego, co zrobiła w jednym ze studiów tatuażu? Internet aż huczy od plotek. Czy faktycznie odważyła się na tatuaż na czole?!

"Jestem taka zła, że mój syn wziął sobie za żonę taką kobietę. Ona powinna o niego dbać, pomagać mu w różnych czynnościach, gotować i prać, a tu wziął sobie taką czyściutką paniusię, która ani nie chce gotować, ani prać i sprzątać, żeby sobie paznokcia nie złamać. A potem ja muszę patrzeć, że mój syn musi chodzić po restauracjach. Nie godzi się, żeby żona się w taki właśnie sposób w stosunku do własnego męża zachowywała. Mam już jej serdecznie dość i namawiam syna do tego, żeby wziął rozwód z tą kobietą".

„Niestety poszukiwania na własną rękę zupełnie mi nie idą, więc postanowiłem poprosić o wsparcie! Wierzę w moc internetu i mam nadzieję, że uda mi się odnaleźć piękną panią, którą spotkałem w pociągu relacji Poznań — Warszawa dnia 16 listopada tego roku około godziny 15:00. Czy mogę liczyć na waszą pomoc?”

"Kiedy poznałam Mariusza, myślałam, że złapałam Pana Boga za nogi. Nie miałam pojęcia, że jest aż tak zazdrosny. Na początek kazał mi usunąć wszystkich facetów ze znajomych. Ale to nie wszystko!"

"Moja bliska koleżanka wyprawiła ostatnio urodziny swojej córeczce, Misi. Mamy dziecko w podobnym wieku, i nasze pociechy często się razem bawią. Dlatego tym bardziej nie rozumiem, czemu nikt nie zaprosił nas na imprezę urodzinową Misi! Niech nie liczą, że na Gwiazdkę przyjdziemy do nich z prezentami!"

"Moja żona odmawia wykonywania swoich kobiecych obowiązków wobec mnie. Takie traktowanie się w głowie nie mieści. Jest moją żoną i powinna to ze mną robić, a nie wykręcać się bólem głowy. No bez żartów, mnie też coś czasem boli, ale do pracy iść muszę".

"Małżeństwo z rozsądku? Chyba właśnie tak można nazwać to, co mnie spotkało. Między mną a mężem nie ma żadnej chemii. Po prostu zero! Szczerze przyznam, że bardzo się cieszę, kiedy on wyjeżdża służbowo. Wtedy w końcu czuję, że żyję i zawsze niecierpliwie na to czekam". 

"Pracuję zdalnie i laptop to moje narzędzie pracy. Mój stary ma już 10 lat i ledwo chodzi, dlatego stwierdziłam, że muszę w końcu kupić nowy. Oczywiście poprosiłam męża o zgodę, bo prowadzimy razem gospodarstwo domowe. On jednak się nie zgodził! Najgorsze było jego tłumaczenie. Oniemiałam, gdy je usłyszałam! Nie wiem, czy ten model da się jeszcze naprawić..."

"Jestem obłożnie chory, termometr pokazał 38,5, a żona jeszcze ma wymagania! Zamiast się przejąć, że człowiek tu cierpi! Nawet nie mam siły wstać z łóżka, a co dopiero zajmować się dzieckiem... Ona jest mniej chora ode mnie. Gorączka już jej spadła, to czemu niby miałbym ją wyręczać. Nie spodziewałem się czegoś takiego..."

"Gdybym wiedziała, jak to się skończy, w życiu nie zgodziłabym się na takie rozwiązanie! No ale w teorii świetnie się to przedstawiało. My bez zadłużeń będziemy mieć praktycznie własne mieszkanie, a i teściów do pomocy przy ewentualnych wnukach. Z kolei oni w przyszłości pomoc, kiedy nadejdą ich stare lata. Tylko co z tego, skoro oni do wszystkiego się wtrącają przy remoncie naszego piętra? Najgorsze jest to, że już sporo kasy wyłożyliśmy. Co robić"?