prawdziwa historia

"Wziąłem sobie bardzo fajną żonę. Młoda, piękna i no taka kobieca. Matylda już jest w trzeciej ciąży, a ja jestem bardzo szczęśliwy, bo to świadczy o tym, że prawdziwy ze mnie mężczyzna. Wcześniej jakoś z poprzednimi partnerkami się nie udało, a z Matyldą od razu. Przyszła, zamieszkała ze mną i już zaraz była w ciąży". 

"Mój syn Krzysiek niedawno ożenił się z taką Matyldą. Strasznie mi się ona nie podoba i ma wiele do niej zastrzeżeń, ale co miałam zrobić... To jego decyzja i chociaż ja próbowałam na nią wpłynąć, to jednak się nie udało. Młodzi zamieszkali w moim domu, abym mogła sama ich kontrolować. Okazało się jednak, że z małżonką Krzyśka nie jest tak łatwo. Chciała sobie mnie ustawić, ale ja już tej pańci pokazałam..."

"Mam 73 lata i jestem samotna. Moja rodzina przypomina sobie o mnie w wyjątkowych sytuacjach, zazwyczaj wtedy, kiedy potrzebują pieniędzy. A tak to nawet nikt mnie nie zaprosił do siebie na święta. Mam dwoje dzieci, oboje mieszkają niedaleko mnie i tak się zachowują. Pozostało mi jedynie oglądanie świątecznych reklam i pogrążanie się w smutku". 

"Na tegorocznej wigilii firmowej trochę odjechał mi peron. Sama nie wiem, jak to się stało. Miało być miło i kulturalnie, ale wyszło, jak wyszło. Co prawda doszło do pocałunku, ale to trwało bardzo krótko, dosłownie momencik... Teraz jednak mam wątpliwości i wyrzuty sumienia wobec męża. To zdrada czy nie?"

„Ostatnio, profilaktycznie, robiłam kontrolne badania z krwi. Niestety wyniki wyszły niezbyt dobre, a lekarz skierował mnie do kilku specjalistów. Łażenie od jednego gabinetu do drugiego było wykańczające, ale diagnoza, którą finalnie usłyszałam, zwaliła mnie z nóg. Jestem poważnie chora! Czy powinnam powiedzieć rodzinie przy świątecznym stole? Błagam o podpowiedź, nie wiem, co mam robić...”

"Mam syna w czwartej klasie. Z roku na rok pomysłów rodziców dzieciaków z naszej klasy coraz bardziej mnie zadziwiają. Ja nie wiem, co ci ludzie w życiu robią, że mają tyle wolnego czasu? Wczoraj ktoś na klasowej grupie rzucił hasło, żeby w tym roku zorganizować dzieciom wigilię klasową, ale nie w klasie, a w restauracji! Kilka gwiazd komunikatora od razu przyklasnęło i już zaczęli szukać miejsca na imprezę. Chyba ich pogięło. Niby kto za to...?"

„Tak się cieszyłam, gdy Marcinek kupił mieszkanie i w końcu wyfrunął z gniazda. Mieszkanie z dorosłym dzieckiem było naprawdę uciążliwe. Choć wcześniej towarzyszyły mi same pozytywne emocje związane z jego wyprowadzką, teraz czuję żal, wstyd i niedowierzanie. Właśnie dowiedziałam się, że mój syn zamierza zrobić coś takiego. Pomocy, co ludzie powiedzą?! Przecież nie tak go wychowałam!”

"Kocham moje dzieci jednakowo i staram się im to okazywać, ale nie zawsze tak się da. Jednak Święta Bożego Narodzenia to istny armagedon! Ja i tak płacę alimenty na dzieci, ale w święta każdemu z nich trzeba kupić przecież jakiś osobny prezent! Ale nie to jest w tym wszystkim najgorsze! Przecież ja się nie roztroję!"

"Moja córka ma już 33 lata, a nadal ze mną mieszka. Myślałam, że jakoś przekonam ją do wyprowadzki i nawet kupiłam jej kilka miesięcy temu nowe mieszkanie. Myślałam, że to skłoni córkę do przeprowadzki. Nasza ostatnia kłótnia pokazała mi jednak, że bardzo się myliłam".

"Mówi, że chciał dobrze. Tłumaczy, że miał swoje powody, by myśleć, że to mnie uszczęśliwi. Ale ja uważam, że to było bardzo niestosowne zachowanie. Poczułam się nim urażona i nie wiem, czy mu to kiedyś wybaczę".

"Gdy wychodziłam za mąż za Artura, czułam, że jest to miłość na całe życie, ale już dwa lata po ślubie przekonałam się, że bardziej niż mnie, woli towarzystwo koleżanek z pracy. Po dwóch latach byliśmy już po rozwodzie. Gdy dowiedziałam się o jego licznych zdradach, nie mogłam z nim być, a najbardziej bolał mnie romans z naszą koleżanką".

"Mam dwoje małych dzieci i pracę. Trudno jest mi utrzymać porządek w domu. Najzwyczajniej w świecie nie mam na to czasu. Wolę pobawić się z dziećmi, wyjść z nimi na spacer czy na plac zabaw, niż myć podłogi i okna. Dla mojej teściowej to niepojęte! Postanowiła, że posprząta u mnie w domu przed świętami. Zaczęła mnie krytykować na każdym kroku". 

"Uważam, że mój mąż rozpuszcza swoją córkę z pierwszego małżeństwa i robi to w najbardziej karykaturalny sposób, jaki w ogóle jest możliwy, bo kupuje jej wszystko, na co tylko ona ma ochotę. Zgaduje jej marzenia i spełnia każdą zachciankę, co uważam, że jest po prostu nieodpowiednie. Szkoda, że on tego nie widzi!"

"Ostatnio nie mogę zapanować nad własnymi dziećmi. Postanowiłam to zmienić. Dość pobłażania! Mam dwóch synów, którzy sprawiają problemy wychowawcze. To dlatego postanowiłam, że tym razem się nie ugnę. Pod choinką znajdą zgniłe warzywa. Już namówiłam dziadków, żeby też im nic nie kupowali. Mam nadzieję, że posłuchają".