"Moje życie jest ostatnio usłane pasmem porażek i rozczarowań. Wciąż czuję smutek i ból, a wciąż dowiaduje się czegoś nowego. Dlaczego mój zmarły mąż zrobił mi coś takiego? Wciąż zadaje sobie to krótkie pytanie. Wciąż nie znajduję na nie odpowiedzi".

"Mój małżonek odszedł kilka miesięcy temu. Nie wiedziałam, że przed śmiercią zostawił testament. Gdy go otworzyłam, to złapałam się za głowę. Czytałem ten tekst co najmniej 5 razy i nadal nie mogę uwierzyć w to, co tam napisał. To bardzo dziwne. Przyznam się szczerze, że czegoś takiego to ja się nie spodziewałam".

"W tym roku święta spędzam w Niemczech. Tutaj całą rodzinę ma mój mąż, więc musimy to jakoś podzielić. On też chce być w tym wyjątkowym czasie ze swoimi bliskimi. Niestety, to spowoduje, że moja mama spędzi wigilię samotnie. Moja siostra nie weźmie jej do siebie, twierdzi, że to zbyt uciążliwe". 

"Bardzo chcę mieć dzieci. Mój instynkt macierzyński obudził się dość późno, a teraz cały czas czuję, jak mój zegar biologiczny tyka. Niestety, mąż zarzeka się, że nie chciał i nie będzie nigdy chciał mieć dzieci. Czy powinnam się z nim rozstać?"

"No takiego jeszcze czegoś to chyba w życiu nie widziałam, żeby dla psa szykować miejsce przy wigilijnym stole. Moja teściowa lubi różne dziwactwa, ale coś takiego to przechodzi ludzkie pojęcie. Ja nie jestem przeciwna zwierzętom, ale wydaje mi się, że czworonóg przy białym obrusie to już lekkie przegięcie".

"Ostatnio przydarzyła mi się w nocy bardzo niemiła sytuacja. Otóż byliśmy z Witkiem w trakcie robienia czegoś. Nastrój być romantyczny, ale prysł jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki przez tę jedną straszną wpadkę! Tłumaczenie męża jeszcze bardziej mnie zdenerwowało! W ogóle mu nie wierzę!"

"Ostatnio moja synowa opowiadała o swoich planach na Wigilię. Kiedy usłyszałam, że ma zamiar dzielić się opłatkiem, prawie padłam trupem. Przecież ona jest niewierząca, i do tego nie pamiętam kiedy była ostatnio w Kościele. To obraza Boga!"

"Nie mogę w to wszystko uwierzyć. Moja żona wyraźnie przesadza. Ma wobec mnie pewne obowiązki: powinna sprzątać, gotować, prać, a wieczorem być gotowa na wiadomo co. Niestety, moja zdaje się tego nie rozumieć i przestała wykonywać te obowiązki. W jej ocenie, to mąż powinien dbać o żonę i wszędzie z nią wychodzić, i się starać. Ona chyba żartuje". 

"Mój mąż nagle wyjechał. Zostawił wszystko i zniknął na bardzo długo. Przykro mi jest z tego powodu, ale rozumiem. Wiem, że było to konieczne, a list, który mi zostawił, na zawsze zostawię w swojej szufladzie, a jego słowa będą w moim sercu już na zawsze, nawet jeśli papier już wyblaknie".

"W końcu zabaluję! Zamierzam podrzucić córkę i syna do moich rodziców, a ich dziadków. Zajmą się wnukami, a ja będę mogła iść na imprezę. Muszę to z nimi wcześniej ustalić, bo brat też się czai na taką opcję. Nie mogę pozwolić, żeby mnie wyprzedził, bo on ma trójkę dzieci, a dziadkowie na pewno nie ogarną rozbrykanej piątki". 

"W tym roku święta w naszym domu będą wyjątkowe, ponieważ mam zamiar dać mężowi prezent, jakiego nigdy wcześniej nie dostał i myślę, że nikt nigdy nie dostał w życiu takiego prezentu, jaki wymyśliłam dla mojego kochanego Mareczka. W Wigilię mam ochotę podzielić się czymś specjalnym z całą naszą rodziną i pod choinkę dam mężowi screena z rozmów z jego kochanką. Żeby było ciekawiej, te same screeny dołączę do prezentów wszystkich gości".

"Znudził mi się już sylwester z mężem, no bo ile można spędzać ten dzień z jedną osobą, a zwłaszcza z facetem, który na co dzień nie jest zainteresowany wspólnie spędzonym czasem, tylko robi wyjątek podczas wyjść do znajomych. Jestem tym zmęczona i nie będę oszukiwała, że mam przyjemność z tego, że spędzam z nim nowy rok".

„W każdej rodzinie można doszukać się sytuacji, które w żadnym wypadku nie są powodem do dumy i najchętniej chciałoby się o nich zapomnieć. U mnie też nie było kolorowo, ale moja Mama skrywała to w tajemnicy przez wiele lat. Prawdę poznała dopiero po śmierci Babci i choć o zmarłych nie powinno się mówić źle, to po tym, co usłyszałam, całkowicie zmieniłam o niej zdanie. Jak ona mogła potraktować tak swoją jedyną córkę?”

"Jak co roku przygotowywałam wieczerzę i prosiłam dzieci, żeby któreś przyjechało dzień albo dwa wcześniej i mi pomogło, to chętnych nie było. Dopiero na gotowe, z pierwszą gwiazdką przyjeżdżali! Ale jak ogłosiłam, że do notariusza pójdziemy, bo trzeba sprawy uregulować, to po 5 minutach do auta wsiedli i zaraz byli. W tym roku chromolę. Biorę Staśka i jedziemy do sanatorium. Wrócimy po Sylwestrze wypoczęci, a młodzi niech jedzą swój bigos, jak sobie nawarzyli".