„Doskonale wiem, o czym mówię. Cała ta sytuacja po prostu wygląda jakoś znajomo. Gdy byłam w jej wieku, mój ówczesny chłopak wyskoczył z podobną propozycją. Bez chwili zawahania się na nią zgodziłam. W końcu co mogłoby pójść nie tak?”

"Od razu zaznaczę, że żadna ze mnie księżniczka! Absolutnie nie patrzę na ludzi przez pryzmat ich portfela czy tego, jak żyją. Sama nie jestem przesadnie bogata, nie żyje też ponad stan, ale jak jadę na wakacje, to nie po to, żeby dziadować. Za to mój Paweł pokazał na wyjeździe wszystkie swoje złe cechy. Zaczęło się od węża w kieszeni..."

„Moja żona to piękna i zgrabna kobieta. Rzeczywiście może pochwalić się ponętnymi kształtami, które wzbudzają pożądanie i przykuwają wzrok. Zwłaszcza na plaży, gdzie takie sylwetki jeszcze bardziej rzucają się w oczy. Co najgorsze, opala się w tak skąpym bikini, że dosłownie wszyscy się na nią patrzą. Czuję się zazdrosny!”

"W tym roku wakacje były mi szczególnie potrzebne. Przeżyłam rodzinną tragedię i jak powietrza potrzebowałam wyrwać się byle gdzie. Wybrałam uroczy apartament w Wilnie i dokładnie zaplanowałam swoją podróż. Chciałam spędzić trochę czasu na zwiedzaniu, a wieczorami delektować się ciszą i spokojem na balkonie. Specjalnie dopłaciłam za mieszkanie ze sporym tarasem..."

"Mój mąż kompletnie oszalał. Stwierdził, że skoro tak dobrze zarabiam i chcę To robić częściej, bo pragnę zajść w ciążę, to muszę mu za to płacić, skoro on aż tak musi się poświęcać, żeby mnie dotknąć. No chyba coś go boli. Najgorsze w tym jest to, że on tak mówi na serio. Teraz moje zajście w ciążę będzie bardzo trudne".

„Szukałam pracy na wakacje, żeby trochę odłożyć na studia. W moim małym mieście jest niewiele ofert, ale udało mi się zatrudnić w lokalnej restauracji. Niestety szef zabiera wszystkie napiwki od kelnerek. Nie chcę stracić pracy, ale dłużej nie mogę pozwalać na takie traktowanie”.

"Moje życie bardzo zmieniło się po porodach. Dzieci są wspaniałe, ale niestety, bardzo mnie męczą. Mam już dość słuchania ciągłego "mama" i "mama". Ile można? Mam córkę i syna, oboje są bardzo wymagający. Chciałabym choć raz pojechać na urlop bez nich, tylko ja i mąż, jak za dawnych lat". 

"Wiem, że ciąża to szczególny czas dla każdej kobiety, ale to też nie jest usprawiedliwienie do bycia przewrażliwioną. Moja przyjaźń z Kamilą zawsze opierała się na szczerości. Dlatego nie rozumiem, skąd w niej tyle złości. Obraziła się na mnie, bo powiedziałam jej, że strasznie przytyła". 

"Życie weryfikuje wszystkie poglądy. Często mądrujemy się, że my na czyimś miejscu, zachowalibyśmy się zupełnie inaczej. Też taka byłam. Od zawsze twierdziłam, że jedyne czego nie wybaczę, to zdrada. Jaka byłam naiwna. Mąż mnie zdradził, a ja po latach z pełną świadomością mówię, że to uratowało nasze małżeństwo! Wiem, trudno uwierzyć... A jednak!"

"Życie przynosi wiele zaskakujących sytuacji, ale takiej akcji to nawet bym sobie w snach nie wyobraziła. Już nawet zupełnie nie wiem, jak o tym tutaj napisać, ale jednak muszę się wam z tego zwierzyć. Lepiej usiądźcie, bo mój teść ukradł mi dziecko i na dodatek jeszcze z nim uciekał!"

"25 lat temu po śmierci mojego męża, poczułam, że moje życie nagle się skończyło. Tak bardzo go kochałam, a on w jednej chwili zniknął z mojego życia przez chorobę. Byłam pewna, że już nigdy więcej nie będę nikogo kochać i nigdy nie doświadczę miłości mężczyzny do kobiety. A jednak, myliłam się".

„Wiem, że Agnieszka często przegląda waszą stronę, dlatego też zdecydowałem się na opisanie problemu, który od dłuższego czasu nie daje mi spokoju. Może, gdy to przeczyta, to spojrzy na to wszystko z zupełnie innej strony i zmieni coś w swoich zachowaniu, bo ja nie potrafię do niej dotrzeć. Żona wyręcza naszego syna we wszystkich obowiązkach i nie liczy się z moim zdaniem na ten temat”.

"Do tej pory mieliśmy całkiem dobre relacje z naszymi sąsiadami. Wszystko się jednak zmieniło, kiedy usłyszałam te słowa od sąsiada. Po prostu mnie zmroziło. Jak on mógł powiedzieć, żebym zadbała o siebie, bo pół roku po porodzie, cały czas źle wyglądam? Przecież to bezczelne! Nie wiedziałam, co mu odpowiedzieć i pozostawiłam to bez komentarza. Teraz żałuję". 

„Odkąd moi rodzice prowadzą swój sklep spożywczy, ciągle mnie wykorzystują. Wieczorami pomagam im rozkładać towar, a w weekendy muszę stać przy kasie. Nie dostaję za to ani grosza. Gdy tylko skończę 18 lat, więcej mnie nie zobaczą! Zamierzam się wyprowadzić i zacząć żyć na własny rachunek”.