"Czuję, że życie ucieka mi przez palce. Przez lata nie nawiązałam żadnej stałej relacji z mężczyzną. Były to tylko przelotki związki. Szybko się rozstawaliśmy, a ja obudziłam się w wieku 38 lat, samotna, bez dziecka, za to z pięknym mieszkaniem i dużą ilością wolnego czasu. Mam wrażenie, że przegapiłam swoją szansę na szczęśliwe życie". 

"Kiedyś było jakoś inaczej. Szkoła była ważnym elementem naszego życia, ale nie całym życiem! Moja córka jest w pierwszej klasie, ma dopiero 7 lat i już codziennie multum zadań domowych do odrobienia! Tego nie da się przerobić, przecież ona musi mieć czas na zabawę. To dlatego część odrabiam za nią. Czy jest w tym coś złego?". 

„W lipcu przeszłam na długo wyczekiwaną emeryturę i tak, jak sobie obiecałam, ta emerytura nie będzie tylko i wyłącznie odpoczynkiem od pracy, a od wszystkiego, co dotychczas robiłam. Całe życie tyrałam, jak robot i byłam na każde zawołanie wszystkich dookoła, bo wszystkim chciałam dogodzić, ale się skończyło. Na czym będzie polegał mój odpoczynek? A no na przykład na tym, że w tym orku nie szykuję kolacji wigilijnej. Dam się wykazać synowej, co lubi wpadać na gotowe”.

"Małżeństwem byliśmy ponad 30 lat. Niby wszystko było w porządku, jednak gdy skończyłam 50 lat, to uświadomiłam sobie, że nigdy nie było między nami silnego uczucia. Chyba oboje wiedzieliśmy, że pobraliśmy się z rozsądku. Były już mąż nawet nieszczególnie przejął się tym, że chcę się z nim rozwieść. Rozstanie przebiegło nadzwyczaj spokojnie. Minęło zaledwie kilka miesięcy, a członkowie rodziny oraz koleżanki za wszelką ceną chcą mnie swatać. A mi tak cudownie żyje się jako singielce. Wreszcie czuję się wolna! I chcę z tego korzystać. Nie wiem już, jak mogłabym sprawić, żeby przestali mi szukać nowego męża".

"U syna w szkole są zrzutki na prezenty dla uczniów po 50 zł i myślałam, że w przedszkolu młodszego dziecka będzie podobnie, a nawet zastanawiałam się, czy w ogóle będą takie składki. Okazało się, że ich kwota przerosła w ogóle najśmielsze oczekiwania".

"Zdaję sobie sprawę z tego, że różnica pokoleniowa między mną a córką jest dość duża i nie będę kojarzyła wszystkich słów, którymi ona się posługuje, ale liczę za każdym razem, że Nadia mi wszystko wytłumaczy. W gruncie rzeczy jest to urocze, ale czasem gdy córka próbuje mi coś powiedzieć, muszę chwilę się zastanowić nad tym, co ma mi do przekazania".

"Mój narzeczony wpadł na przedziwny pomysł. Zamiast kupić mieszkanie po ślubie na które odkładaliśmy przez ostatnie dwa lata, woli mieszkać dalej ze swoimi rodzicami. Odłożone pieniądze chce zainwestować w sportowe Audi. Mówi, że to zawsze było jego marzenie! Ale co to za pomysł? Ważniejsze są jego marzenia niż prywatność i swoboda we własnym  mieszkaniu? Przez kolejne lata mam żyć pod dachem ze wścibską teściową i gburowatym teściem? Jak mąż narzeczony nie zmądrzeje, to chyba ucieknę sprzed ołtarza. Jestem w szoku!"

"Moje wnuczki nie bardzo chciały mi pomagać, a niestety mam tyle lat, że czasem potrzebuję, żeby mi ktoś zakupy zrobił, leki wykupił i zawiózł do lekarza. Niestety, córka mieszka w Anglii, więc mogę liczyć tylko na swoje wnuczki. A one często wymigują się od tego, żeby mi pomóc, tłumacząc, że one mają swoje życie. Ja to rozumiem, ale i tak wymagam, żeby mi czasem pomogły. Wreszcie znalazłem fajny sposób na to, żeby moje wnuczki mi pomagały. I co można? No można i to jeszcze jak".

"Dziadek Henryk imponował mi w dzieciństwie swoją kindersztubą i eleganckim strojem na każdą okazję. Gdy moja mama zmarła, zamieszkałem u niego i przez kilka lat uczył mnie jak zachowywać się, jak traktować ludzi i jak być prawdziwym dżentelmenem. Miałem nadzieję, że w przyszłości, gdy poznam swoją przyszłą żonę, to doceni moje dobre maniery. A skądże! Aśka woli oglądać się za niegrzecznymi chłopakami w czarnej skórze i na motocyklach zamiast spędzać czas z "nudziarzem". To po co przyjmowała pierścionek zaręczynowy?"

"Sprzątam, szoruję, zamiatam, ścieram kurze — jednak dla mojej teściowej to wciąż za mało. Bardzo trudno jest ją zadowolić i zawsze znajdzie coś, do czego się przyczepi. Jednak ostatnio wynalazłam doskonały sposób sprzątania na teściową. Gdy teściówka weszła do naszego mieszkania, niemal oczy wyleciały jej z orbit!"

"Jestem studentką wyższej uczelni i często korzystam z osiedlowego podwórka naprzeciwko wydziału. Parkuję tam swojego SUV-a cztery razy w tygodniu, bo dojeżdżam spoza miasta. Mieszkańcy pewnie już się do mnie przyzwyczaili. Przedwczoraj kompletnie nigdzie nie było miejsc, a na parking uczelniany daleko, jakieś 400-500 m... Musiałam stanąć na trawniku! Myślałam, że uprzejmi ludzie to rozumieli. Tak mi się wydawało aż do dziś. Gdy po dzisiejszych zajęciach wsiadłam do auta i chciałam odjechać, usłyszałam pukanie w szybę..."

"Od dłuższego czasu nie układało mi się z kobietami. Ciągle trafiałem na zazdrośnice albo typowe księżniczki, które myślały tylko o moim zasobnym portfelu. A ja chciałem prawdziwej damy z duszą niewinnego baranka. Ciepłej i kochającej kobiety, która będzie przy mnie na dobre i złe... Pewnego wieczoru po kilku drinkach opowiedziałem mojej przyjaciółce o swoich rozterkach i zapytałem żartobliwie o jej ideał faceta. Wiecie co zrobiła? Byłam przerażony i jednocześnie czułem radość w sercu!"

„Żona zupełnie mnie nie rozumie i mówi, że powinienem wziąć się w garść. Koledzy też mnie wyśmiali, gdy im o tym powiedziałem, bo niby nie rodziłem dzieci i nie powinno mnie to dotyczyć. Dlatego liczę na to, że chociaż tutaj zostanie mi okazane wsparcie, którego ostatnio tak bardzo potrzebuję. Być może i was to zaskoczy. Jestem mężczyzną z krwi i kości i mam... depresję poporodową”.

"Mam już swoje lata, ale na szczęście zdrowie dopisuje. Nie cierpię na jakieś schorzenia, które odebrałyby mi siłę w rękach i nogach. Cieszy mnie to, tym bardziej że moi synowie w ogóle o mnie nie pamiętają. Niebawem święta, a ja znów będę sama. Dzwoniłam do każdego z nich, ale zawsze znajdą wymówkę. Praca, urlop, dzieciaki... A co ze starą matką? Czy już nikt nie pomyśli, że chciałabym pobyć z wnukami? Mało czasu już mi zostało w życiu..."