"Moja żona zrobiła coś, czego nie jestem w stanie wybaczyć - zdradzała mnie emocjonalnie. Przecież sobie ślubowaliśmy - miłość, wierność i uczciwość małżeńską aż do końca. A jednak ona nie dotrzymała złożonej mi obietnicy i mnie zdradziła. Teraz jest mi tak ciężko, ale musiałem podjąć tę decyzję i dlatego zdecydowałem się na rozwód".

"Halino, wiedz, że ten list jest skierowany prosto do Ciebie i mam wielką nadzieję, że go przeczytasz i zrozumiesz, co straciłaś. Chcę Ci powiedzieć, że nie byłaś dobrą żoną i za to wszystko, co mi zrobiłaś, powinnaś zapłacić i zapłacisz moją ignorancją. Obiecuję, że już nigdy na Ciebie nie spojrzę. To za twoje wszystkie grzechy".

„Jestem zdruzgotana. Gdy piszę ten list, łzy płyną mi po policzkach, a ja głośno szlocham. Okazało się, że nasza córka ma alergię, więc mąż podjął kategoryczną decyzję, żeby pozbyć się psa. Zależy mi na zdrowiu córeczki, ale nie wyobrażam sobie życia bez niego i nie potrafię wybrać mniejszego zła. Mąż naciska. Nie wiem, co powinnam zrobić... Pomocy!”

„Niby wszyscy tacy nowocześni, ale zdecydowana większość małżeństw zarówno tych z wieloletnich stażem, jak i tych mniej doświadczonych, żyje według utartego schematu, który powinien już odejść do lamusa. W dzisiejszym świecie facet nie ma obowiązku i nie zawsze powinien dążyć do zapewnienia bytu swojej rodzinie, bo niby z jakiej racji? Tak właśnie jest u nas – mój mąż nie musi pracować, bo ja zarabiam wystarczająco. Mamy układ, który się sprawdza i żadne z nas nie czuje się pokrzywdzone”.

"Nie chcieliśmy tradycyjnie zbierać kopert pod kościołem albo na sali weselnej, żeby nie głowić się, gdzie całą tę stertę bezpiecznie przechować do rana... Poszliśmy z duchem czasu i zamiast tego zrobiliśmy sobie zbiórkę internetową, gdzie goście wpłacali kwotę stanowiącą prezenty weselne. Sumka rosła, aż miło, i o nic nie trzeba się martwić! Tak nam się wydawało... póki nie wyszło coś, czego kompletnie nie przewidzieliśmy! Co teraz?!"

"Ten dzień wyobrażałam sobie zupełnie inaczej. Miały być tańce do samego rana, zabawy, żarty i rozmowy. Impreza na 102, którą będziemy długo wspominać. Nie tylko ja, ale też i moi goście. Teraz jak o tym myślę, czuję gorycz w ustach. Mogłam zaprosić tylko rodziców, rodzeństwo i tyle. Oni umieliby się zachować, nie byliby głusi na moje prośby i przede wszystkim nie sprzedawaliby mojego ślubu i wesela. Mam do nich żal, a najgorsze jest to, że oni nie rozumieją, że to przez nich przepłakałam pół swojego wesela".

"Nie uważam, że jestem osobą niezaradną życiową i jako kobieta sukcesu chciałabym także mieć takiego mężczyznę i nie wyobrażam sobie, że mój facet może zarabiać najniższą krajową. W jaki sposób ktoś taki mógłby zapewnić mi godne życie? Chcę mężczyznę, który będzie zarabiał więcej ode mnie, a mam wrażenie, że ostatnio jest to misja niemożliwa".

Myślałam, że ślub z Tomkiem będę brała na całe życie i wierzyłam w to od samego początku do dnia ślubu, ale już następnego dnia wszystko się zmieniło, a jedyne, czego pragnęłam, to uciec przed nim i wziąć rozwód. Nikt nigdy mnie tak nie zranił i mam nadzieję, że nigdy nikt już mnie tak nie zrani.

"Mam na imię Zygmunt i mam 62 lata. Obok mnie mieszka pani Ania, która ma 70 lat. Wiem, jest ode mnie starsza, ale niezwykle zadbana, piękna i urocza, no chodzące cudo! Jej uśmiech zawsze mnie rozbraja. Oboje od dawna jesteśmy samotni, więc pomyślałem, że nie ma na co czekać. Trzeba działać. Na początek postanowiłem zaprosić Anię do teatru. Niepotrzebnie zwierzyłem się z planów synowi. Marek powiedział, żebym się nie wygłupiał, że ona jest za stara dla mnie, że jeżeli chcę sobie kogoś znaleźć, to żebym poszukał młodszej. Bardzo oburzyły go moje romantyczne plany i przyznam, że zbił mnie z pantałyku. Zacząłem zastanawiać się, czy jednak moje marzenia mają sens".

Brian Peterson po przeprowadzce do innego miasta miał pewien kłopot z tamtejszymi bezdomnymi, którzy zakłócali spokój. Postanowił rozwiązać ten problem w niecodzienny sposób. Dziś, dzięki swojemu talentowi, pozwala im stanąć na nogi. Znamy szczegóły tej inspirującej historii!

"Kiedyś chciałam zatrzymać przy sobie syna na dłużej. To jedynak, więc myśl o tym, że zamieszka z nami ze swoim dzieckiem i żoną, była dla mnie bardzo satysfakcjonująca. Okazało się jednak, że rzeczywistość nie ma wiele wspólnego z moimi marzeniami i wyobrażeniami. Synowa jest straszna. Nie mogę jej znieść i z niecierpliwością czekam, aż cała ich rodzinka się wyprowadzi z mojego domu". 

Ta historia może wydawać się nieprawdopodobna, jednak wydarzyła się naprawdę. Pewien Amerykanin potrzebował podwózki i... sprawnej nerki do przeszczepu. Z pomocą przybył mu kierowca Ubera, który po krótkiej rozmowie w trakcie jazdy zdecydował się na cudowny gest.

"Ile płacicie za tygodniowe zakupy spożywcze? My jesteśmy rodziną 2+3, a do tego mamy w domu dwa koty i dwie świnki morskie, które też muszą coś jeść. Planuję posiłki i robię listę zakupów. Nigdy nie idę do sklepu bez takiej listy. Mimo to mój mąż uważa, że przesadzam z kwotą. Czy to naprawdę aż tak dużo? Nie mam pojęcia, w jaki sposób mogłabym jeszcze zmniejszyć koszt tych naszych zakupów. Robię już naprawdę wszystko, co tylko mogę".

"Ja nie wiem, co się teraz dzieje z tymi wszystkimi lekarzami. Serio, żeby się leczyć, to trzeba mieć bardzo dużo kasy i to naprawdę dużo. Kogo na to stać, ja pytam??? Byłem u dentysty i nie dość, że kilka razy źle mi zęba wyleczyli, to jeszcze na dodatek teraz muszę go usunąć. Teraz wreszcie trafiłem na dobrego specjalistę, ale za to znowu musiałem złapać się za kieszeń. Skąd się biorą te ceny?!"