"U syna w szkole są zrzutki na prezenty dla uczniów po 50 zł i myślałam, że w przedszkolu młodszego dziecka będzie podobnie, a nawet zastanawiałam się, czy w ogóle będą takie składki. Okazało się, że ich kwota przerosła w ogóle najśmielsze oczekiwania".

"Zdaję sobie sprawę z tego, że różnica pokoleniowa między mną a córką jest dość duża i nie będę kojarzyła wszystkich słów, którymi ona się posługuje, ale liczę za każdym razem, że Nadia mi wszystko wytłumaczy. W gruncie rzeczy jest to urocze, ale czasem gdy córka próbuje mi coś powiedzieć, muszę chwilę się zastanowić nad tym, co ma mi do przekazania".

"Mój narzeczony wpadł na przedziwny pomysł. Zamiast kupić mieszkanie po ślubie na które odkładaliśmy przez ostatnie dwa lata, woli mieszkać dalej ze swoimi rodzicami. Odłożone pieniądze chce zainwestować w sportowe Audi. Mówi, że to zawsze było jego marzenie! Ale co to za pomysł? Ważniejsze są jego marzenia niż prywatność i swoboda we własnym  mieszkaniu? Przez kolejne lata mam żyć pod dachem ze wścibską teściową i gburowatym teściem? Jak mąż narzeczony nie zmądrzeje, to chyba ucieknę sprzed ołtarza. Jestem w szoku!"

"Dziadek Henryk imponował mi w dzieciństwie swoją kindersztubą i eleganckim strojem na każdą okazję. Gdy moja mama zmarła, zamieszkałem u niego i przez kilka lat uczył mnie jak zachowywać się, jak traktować ludzi i jak być prawdziwym dżentelmenem. Miałem nadzieję, że w przyszłości, gdy poznam swoją przyszłą żonę, to doceni moje dobre maniery. A skądże! Aśka woli oglądać się za niegrzecznymi chłopakami w czarnej skórze i na motocyklach zamiast spędzać czas z "nudziarzem". To po co przyjmowała pierścionek zaręczynowy?"

"Sprzątam, szoruję, zamiatam, ścieram kurze — jednak dla mojej teściowej to wciąż za mało. Bardzo trudno jest ją zadowolić i zawsze znajdzie coś, do czego się przyczepi. Jednak ostatnio wynalazłam doskonały sposób sprzątania na teściową. Gdy teściówka weszła do naszego mieszkania, niemal oczy wyleciały jej z orbit!"

"Jestem studentką wyższej uczelni i często korzystam z osiedlowego podwórka naprzeciwko wydziału. Parkuję tam swojego SUV-a cztery razy w tygodniu, bo dojeżdżam spoza miasta. Mieszkańcy pewnie już się do mnie przyzwyczaili. Przedwczoraj kompletnie nigdzie nie było miejsc, a na parking uczelniany daleko, jakieś 400-500 m... Musiałam stanąć na trawniku! Myślałam, że uprzejmi ludzie to rozumieli. Tak mi się wydawało aż do dziś. Gdy po dzisiejszych zajęciach wsiadłam do auta i chciałam odjechać, usłyszałam pukanie w szybę..."

"Od dłuższego czasu nie układało mi się z kobietami. Ciągle trafiałem na zazdrośnice albo typowe księżniczki, które myślały tylko o moim zasobnym portfelu. A ja chciałem prawdziwej damy z duszą niewinnego baranka. Ciepłej i kochającej kobiety, która będzie przy mnie na dobre i złe... Pewnego wieczoru po kilku drinkach opowiedziałem mojej przyjaciółce o swoich rozterkach i zapytałem żartobliwie o jej ideał faceta. Wiecie co zrobiła? Byłam przerażony i jednocześnie czułem radość w sercu!"

„Żona zupełnie mnie nie rozumie i mówi, że powinienem wziąć się w garść. Koledzy też mnie wyśmiali, gdy im o tym powiedziałem, bo niby nie rodziłem dzieci i nie powinno mnie to dotyczyć. Dlatego liczę na to, że chociaż tutaj zostanie mi okazane wsparcie, którego ostatnio tak bardzo potrzebuję. Być może i was to zaskoczy. Jestem mężczyzną z krwi i kości i mam... depresję poporodową”.

"Mam już swoje lata, ale na szczęście zdrowie dopisuje. Nie cierpię na jakieś schorzenia, które odebrałyby mi siłę w rękach i nogach. Cieszy mnie to, tym bardziej że moi synowie w ogóle o mnie nie pamiętają. Niebawem święta, a ja znów będę sama. Dzwoniłam do każdego z nich, ale zawsze znajdą wymówkę. Praca, urlop, dzieciaki... A co ze starą matką? Czy już nikt nie pomyśli, że chciałabym pobyć z wnukami? Mało czasu już mi zostało w życiu..."

„Ostatnio w moim domu stało się coś przerażającego. Mój nastoletni syn zrobił coś niewybaczalnego w chwili, gdy podniosłam na niego głos. Czuję, że jako matka poniosłam porażkę. Przecież nie wychowała go ulica, tylko ja. To wszystko moja wina. Jestem zrozpaczona i pełna strachu. Nie wiem, gdzie szukać pomocy...”

„Gdy tylko skończyłam 18 lat i mogłam legalnie decydować o sobie, popełniłam największy błąd w życiu. W trakcie gdy moje rówieśniczki wypisywały się z religii, robiły sobie piercing i tatuaże, ja zrobiłam coś takiego. Do tej pory zastanawiam się, dlaczego nikt z moich bliskich mnie przed tym nie powstrzymał? Smród ciągnie się do teraz...”

"Gdy razem z mężem wybudowaliśmy sobie 7 lat temu drewniany, całoroczny dom na działce, nie miałam pojęcia, że stanie się on kiedyś kością niezgody między mną a moją córką. Natalia dziwiła się, że po śmierci taty nadal chciałam sama zajmować takie duże mieszkanie blisko centrum! Pytała, na co mi tyle sprzątania i dwie łazienki... Zwłaszcza że ona z mężem i dzieckiem wynajmowała jakąś małą klitkę, odkładając wszystko na zakup własnego lokum. W końcu złożyła mi propozycję..."

Do okropnej awantury doszło w krakowskim autobusie. Seniorka weszła do autobusu i od razu zagięła parol na swoje ulubione miejsce w autobusie, które było już jednak zajęte przez młodą kobietę. Pasażerka nie chciała ustąpić miejsca starszej pani, więc doszło do okropnej awantury. Do całej sytuacji włączyć się kierowca, który też został w ostrych słowach postawiony do pionu przez seniorkę. Do całej sprawy postanowiło odnieść się MPK, które wystosowało specjalny apel skierowany do pasażerów.

"Jak wygląda u Was Wigilia i Święta? Kto przygotowuje posiłki? Od kiedy mamy nowy dom, to u nas odbywają się wszelkie rodzinne imprezy. Ja lubię gości, więc nie narzekam, ale przygotowanie takiego spotkania wymaga ode mnie nie tylko sporej ilości czasu, ale również pieniędzy. Najgorsze są święta. Teściowie i rodzeństwo męża zwalają nam się na głowę. Wszyscy siedzą przy stole i kolędują, a ja im usługuję. Latam od kuchni do salonu, żeby tylko wymieniać talerze i donosić jedzenie. Tak jest od trzech lat i w tym roku również są plany, że Święta odbędą się u nas. Mam tego serdecznie dość!"