prawdziwa historia

Święta Bożego Narodzenia to magiczny czasy szczególnie dla dzieci, które czekają cały rok, aby w końcu napisać list do Świętego Mikołaja. Ta warta pielęgnowania cudowna tradycja często chwyta rodziców za portfele, ale zdarzając się wyjątki. Historia Pani Eweliny z niewielkiego miasteczka pod Kielcami jest tego najlepszym dowodem.

"Co prawda od dłuższego czasu nam się nie układało, jednak czerwona lampka zapaliła mi się, dopiero gdy z coraz większym uwielbieniem zaczął opowiadać w naszym domu o swojej nowej sporo młodszej koleżance z pracy. Była kompletnie inna niż ja — spokojna, poukładana, a ja to wulkan energii. Na początku więc nie czułam zagrożenia. Ale w końcu on to zrobił — ten stary zgred porzucił mnie dla tej dziuni! Nigdy sobie z tym nie poradzę! Nie wiem, co on w niej widzi!"

Janek to były piwniczak. Kiedyś każdy jego dzień polegał na siedzeniu w domu, graniu w gry komputerowe i użalaniu się na swój los.  Najmniejsze wyjście wiązało z ogromnym wysiłkiem. Czuł paniczny lęk przed kontaktem z drugim człowiekiem. Jego jedynym przyjacielem była butelka najtańszego piwa. „Zacząłem wreszcie wychodzić z piwnicy” – mówi Janek w naszym specjalnym wywiadzie. Dziś jego życie zupełnie się zmieniło.

Ma takie piękne długie włosy i przenikliwe oczy. Gdy zakłada te swoje okulary, jest taka mądra i taka przenikliwa. Gdy tylko się do mnie uśmiechnie, czuję dreszcz podekscytowania na moich plecach. Gdy nasze spojrzenia spotkają się chociaż na moment od razu cały drżę. Kocham moją teściową absolutną miłością i nic nie mogę z tym zrobić. Jest moim ideałem kobiety.

Święta w polskich domach to temat, o którym zapewne każdy z nas mógłby napisać obszerną książkę pełną niewiarygodnych opowieści. Niestety większość z nich nie miałaby pozytywnego wydźwięku i nie dam sobie wmówić, że mogłoby być inaczej. Przyjazna atmosfera przy wigilijnym stole to mit. Wiem to z wielu opowieści i nie tylko...

Wspólny budżet nie jest rzadkością w związku, szczególnie w małżeństwie. Niestety, czasami finanse mogą być powodem konfliktów między partnerami, dlatego najlepiej od razu uzgodnić na co powinny być przeznaczane pieniądze ze wspólnego konta.

Zaręczyny to ważny moment w życiu partnerów oraz wejście związku na inny etap. Niestety życie nie zawsze układa się tak, jakby tego chciała para, więc czasami dochodzi do rozstania. Pojawia się jednak pytanie - do kogo należy pierścionek zaręczynowy?

"Kilka miesięcy temu wyszłam za mąż. Kupiliśmy z partnerem dom, ale czekamy na odbiór kluczy i póki co mieszkamy pod jednym dachem z teściami. W wielu kwestiach niby się dogadujemy, choć jeśli chodzi o estetyczne podejście np. do wystroju domu, teściowa jest totalnym bezguściem. Jej dom - jej sprawa. Ale choinka przecież jest wspólna. Powinna być gustowna, lśniąca i po prostu przepiękna, a nie obwieszona tandetnymi bombkami z dawnych lat i pierniczkami czy suszonymi pomarańczami. Przecież to wstyd!"

Święta to dla mnie prawdziwy koszmar. Mam dwadzieścia pięć lat i wciąż jestem singielką. Byłam nią od zawsze. Po prostu nie potrafię znaleźć odpowiedniego kandydata, a nie chcę się angażować w związek bez przyszłości. Moja rodzina tego nie rozumie. W święta zawsze nękają mnie durnymi pytaniami, a ja już nie wiem, co powinnam im odpowiedzieć. 

Przez blisko 10 lat tworzymy, a właściwie tworzyliśmy szczęśliwe małżeństwo z Szymonem. W zeszłym tygodniu przyłapałam go z kochankiem w biurze w jego firmie w Warszawie. Jak mogłam być taka ślepa. Mój mąż woli chłopaków, a ożenił się ze mną, bo został do tego zmuszony.

Miłość nie wybiera i ja zdecydowanie wiem coś na ten temat, ponieważ nigdy nie patrzyłam na wygląd, ale najważniejsze były dla mnie cechy charakteru u mężczyzn. Zdarzało się, że byłam z kimś starszym, młodszym, był także blondyn czy brunet i naprawdę nie ma dla mnie to najmniejszego znaczenia, ale moi rodzice mają nieco inne zdanie.

"Mojej koleżance na stare lata odbiło. Wyrwała sobie przez internet młodego gacha. Konkretniej o 11 lat młodszego! Monika ma już 40 lat, a zabawia się z 29-latkiem. No kto, to słyszał? Poznała go przez aplikację randkową. Rozumiem, że każdy szuka miłości, ale bez przesady! Co niby ich może łączyć?"

"Wiecie, jak czuje się nikomu niepotrzebna kobieta? Ja niestety przekonałam się o tym bardzo dotkliwie. Moje dzieci za wszystkie lata poświęceń odpłaciły mi totalnym brakiem szacunku. Traktują mnie jak panią na posyłki. Mam tego świadomość, ale co mi pozostało. Jak nie będę na ich zawołanie, to całkiem stracę kontakt z wnukami".

Nigdy nie wierzyłam w dziwne wróżby i staromodne zabobony, które w mojej rodzinie były chyba przekazywane z pokolenia na pokolenie. Moja babcia szalała na ich punkcie, natomiast mama wcale nie była lepsza. Ja postanowiłam, że przerwę ten łańcuch żenady, lecz to nie takie proste. Wszystko przez mojego męża...