prawdziwa historia

Przyjście dziecka na świat to nie tylko ogromna radość, ale również wiele zmian - szczególnie w związku. Partnerzy mają już mniej czasu tylko dla siebie, dlatego tak ważne jest, aby mimo wszystko pielęgnować momenty we dwoje. Mogą to być wyjścia na randki albo po prostu wspólnie zjedzone śniadanie. Okazuje się, że niestety czasami druga osoba nie szuka kontaktu z partnerem i całkowicie dedykuje swój czas maluchowi.

Dokładnie od trzech miesięcy jestem dumną mamą i nie mogę wyjść z podziwu, że można aż tak bardzo kogoś pokochać, kogo tak naprawdę się nie zna i razem z mężem oszaleliśmy na punkcie małego Ignasia. Jest cudowny i nie wiem, jak mogliśmy żyć wcześniej bez niego!

Przyjęło się, że za pierwszą randkę płaci mężczyzna. Następne rachunki można dzielić po połowie, lub naprzemiennie. Wciąż jednak gdzieniegdzie panuje przeświadczenie, że to mężczyzna jest odpowiedzialny za organizację i finansowanie spotkań z partnerką. Czy to słuszne podejście, a może krzywdzący stereotyp, jakoby mężczyzna był jako jedyny odpowiedzialny za aspekt finansowy w związku?

Mobina i Mohanna to mieszkające w Turcji bliźniaczki, które w wieku 10 lat zdecydowały, że będą zapuszczać włosy tak długo jak to będzie możliwe. I obie w tym postanowieniu wytrwały! 24-letnie dziś kobiety mają dziś włosy imponującej długości. W mediach społecznościowych prowadzą wspólne profile, dzięki którym ich fantastyczne fryzury stały się słynne na całym świecie.

"Pewnie teraz znajdzie się cała gromada oceniających... Postawcie się jednak na moim miejscu. Takie rzeczy się dzieją, ja miałam pecha i zaszłam w ciążę. To był krótki i nic nieznaczący romans. Teraz żyję w ciągłym stresie, bo nie mam pewności, kto jest ojcem. Zachodzę w głowę, czy przyznać się mężowi. Wiem, że będzie cudownym tatą. Poza tym wiem, że mi nie wybaczy".

Urodziny i imieniny bliskiej osobie to zdecydowanie dobra okazja do wysłania życzeń, a nawet wręczenia podarunku. Czy rzeczywiście jednak brak życzeń należy traktować jako objaw ignorancji?

Z moimi rodzicami od zawsze łączyły mnie bardzo dobre relacje i nigdy nawet bym nie przypuszczała, że kiedykolwiek będę musiała się za nich wstydzić. Byli dla mnie ogromnym wzorem do naśladowania, a ich życiowa mądrość oraz zawodowe osiągnięcia imponowały mi już od najmłodszych lat. Myślała, że tak już będzie zawsze...

Wydawało mi się, że ja i mój mąż jesteśmy dla siebie stworzeni. Zawsze doskonale się dogadywaliśmy i nie narzekaliśmy na nasze życie łóżkowe. Niestety, to zmieniło się po narodzinach dziecka. Krzychu otwarcie mówi, że już mu się nie podobam i chciałby, żebym upodobniła się do jego ulubionej aktorki. 

Planowaliśmy z mężem dziecko od roku i nie zależało nam tak naprawdę na żadnej płci i najważniejsze było to, aby maluszek był zdrowy, ale gdy okazało się na początku, że będzie to syn, Irek oszalał z miłości. W gruncie rzeczy ja też chciałam mieć synka i przygotowywałam się do tej myśli, opowiadałam przyjaciołom o tym, że będziemy mieć małego Ignasia.

Jestem typem kobiety, która nigdy nie nosiła rozmiaru S lub M. Zawsze byłam troszkę grubsza i nosiłam 40 lub 42. Nie ukrywam, że mam na czym usiąść i czym oddychać, ale to chyba dobrze? To jednak nie podoba się mojej smukłej przyszłej teściowej, która nosi rozmiar 34 i ma talię osy. Mam już dość jej perfidnych zaczepek.

"Co zrobić, by tego dnia trzymać dumnie podniesioną głowę? Marek mnie zdradził. Okrutnie i z uśmiechem na twarzy oznajmił, że jest zakochany i ma mnie dość. Poniżył mnie i zranił. Za tydzień nasz rozwód. On nawet nie mrugnie, a ja boję się, że totalnie się rozsypię. Nie chcę dać mu tej satysfakcji i pokazać, że bez niego jestem wrakiem".

Stanisław to 50-letni laryngolog. Chociaż jego włosy są już trochę przyprószone siwizną, to on sam jest bardzo wysportowany i męski. Stanisława poznałam, jak byłam u niego na wizycie w przychodni. Od razu mi się spodobał i teraz nie mogę przestać o nim myśleć. Jest taki przystojny...

Dbanie o zdrową dietę partnera/ki może być przejawem troski i miłym gestem. Jest jednak cienka granica pomiędzy ingerowaniem w to, co i w jakich ilościach je druga osoba, czyli ingerowanie w jej dietę, a chęcią zadbania o zdrowie bliskiej osoby. Czy da się rozróżnić te dwie rzeczy?

Różnica pokoleń robi swoje - często zachowanie młodych osób nie do końca odpowiada starszym osobom. Czy jednak są pewne granice i zasady savoir-vivre'u, które należy przestrzegać bez względu na wiek, pochodzenie i swoje własne przyzwyczajenia oraz poglądy?