prawdziwa historia

"Razem z mężem sporo zarabiamy. Mamy też małe dzieci i duży dom, który trzeba sprzątać. Na gotowanie też za bardzo nie mamy czasu. To dlatego od jakiegoś czasu myślimy nad pomocą. Chciałam postawić na dochodzącą osobę do sprzątania, jednak mąż upiera się, żeby zamieszkała z nami gosposia. Natasha ma 25 lat i wygląda jak modelka. To kiepski pomysł". 

"Kocham moją maleńką córeczkę. Ona ma dopiero 13-latek, ale chciałabym, żeby w przyszłości była modelką, tak jak ja i też była taka piękna. Na razie wygląda tak bardzo dziecięco, ale mam nadzieję, że wkrótce dojrzeje i to się zmieni. Ona ma być w przyszłości najpiękniejszą dziewczynką w klasie i najpiękniejszą laską potem na studiach. Niestety, moja córeczka ma coś, co sprawia, że nie jest ideałem. Chodzi o jej uszka. Jest jej największym kłopotem to, że ma strasznie odstające te uszka. Ja też takie miałam i pamiętam, jak mi wszyscy dokuczali. Postanowiłam więc ograniczyć jej to i chcę córeczce zoperować te uszka, żeby nie miała słabego dzieciństwa i rzeczywiście wyglądała jak księżniczka. Teraz szukam jakiej kliniki, która zgodzi się na to, żeby 13-latka miała taką operację. Planuję, żeby zrobić to córeczce na 14. urodziny".

"Moja sąsiadka zachowuje się okropnie i bez wątpienia mam jej serdecznie dość. Nie dość, że lubi sobie wypić, to jeszcze na dodatek rzuca z okna. Jakby ona jeszcze rzucała brzydkimi słowami, to jeszcze nie byłoby tak źle, ale ona rzuca mięsem i włosami, czarownica jedna. Na szczęście tak się jej zemściłam, że jej w pięty poszło. I bardzo dobrze".

"Praktycznie każda kobieta narzeka na swoją teściową. Ale moja to dopiero jest wredna! Kiedy słyszę te wszystkie historie o mamuśkach, uśmiecham się pod nosem. Nie dorównują temu, co spotyka mnie na co dzień. Teściowa jest złośliwa i robi wszystko, żeby mąż mnie zostawił. Mam już dość tych jej sztuczek". 

"Jestem rozwodnikiem i bardzo długo czekałem na kobietę, którą pokocham i przede wszystkim jej zaufam, bo po ostatnich wydarzeniach miałem z tym ogromny problem. Tyle dobrego, że z byłą żoną nie mieliśmy dzieci, bo nie chciałbym, żeby cierpiały, jak dzieci moje obecnej partnerki. One zasługują teraz na prawdziwy dom i ja im go zapewnię. Niestety moja matka nie akceptuje tego, że jestem ojczymem i nie chce poznać wybranki mojego serca".

"Ćwierć wieku w małżeństwie to nie był stracony czas. Wiele cudownych wspomnień moja mama Jadwiga zachowa na zawsze. Zdecydowała jednak, że chce czegoś innego od życia. Chce zacząć od nowa sama, na własnych zasadach. Powiedziała, że myślała o tym od lat i w końcu odważyła się zawalczyć o siebie, zamiast być na pstryknięcie palców dla wszystkich. I tak od dawna żyła samotna w małżeństwie. To fakt, mój tata nie był skory do pomocy, w domu zachowywał się jak gość hotelowy. Mimo to nie mogłam uwierzyć, że ona chce rozwodu. Jak to? A co z rodziną?"

"Jestem makijażystką z kilkuletnim doświadczeniem i renomą w swym otoczeniu. Mam zawsze dużo klientek, choć ceny są wysokie, ale warte usługi. Kilka tygodni temu zostałam zaproszona jako osoba towarzysząca na wesele, więc postanowiłam się wybrać. Kiedy panna młoda dowiedziała się, że będę, postanowiła skorzystać z moich usług. Po wszystkim nie chciała zapłacić, bo stwierdziła, że nie powinna, skoro będę na jej weselu. Odpłaciłam się".

"Mam na imię Jola i mam 61 lat. Od roku uczęszczam na zajęcia fitness. Tam poznałam Wojtka, z którym najpierw się zakolegowałam, a później zaprzyjaźniłam. Bardzo lubię spędzać z nim czas i rozmawiać. Niestety mój mąż poczuł się zazdrosny i wczoraj powiedział, że zabrania mi spotkań z Wojtkiem. Po pierwsze szkoda by mi było zrywać tę znajomość, a po drugie nie chcę, by mąż zakazywał mi czegokolwiek. Zastanawiam się, co zrobić, żeby mąż uwierzył, że znajomość z przyjacielem jest niewinna. Mam w sumie jeden pomysł, ale obawiam się, że to może pogorszyć sytuację".

"Kilka dni temu urodziłam drugie dziecko. Wymarzonego syna. Ale mimo obietnic, że mąż będzie przy mnie i deklaracji, to jak zwykle się spóźnił. Zwyczajnie było już po wszystkim, gdy udało mu się dotrzeć do szpitala. Rozumiem, że prowadzenie własnej firmy jest bardzo czasochłonne, ale skoro wiedział, że mam już termin, to chyba mógłby na kilka dni zmniejszyć zakres obowiązków i czuwać przy nas? Czy ja za dużo wymagam? Najgorsze jest jego tłumaczenie, że nie dał rady przyjechać na poród, bo nowy kontrakt podpisywał... Czuję, że mąż mnie nie wspiera."

"Ojca prawie w ogóle nie pamiętam. Wyjechał za granicę, gdy miałam 7 lat. Później tylko dzwonił czasami do nas i opowiadał historie, jak wygląda życie w USA. Pracował tam przez kilka lat, a później gruchnęła na nas wiadomość, że zostawia mamę, mnie i rodzeństwo. Poznał jakąś kobietę. Rodzice byli w seperacji przez kolejne lata i nic nie zapowiadało, że ojciec kiedykolwiek do nas wróci. Pewnego dnia zadzwonił telefon, a mama zbladła. To był ojciec. Wrócił do Polski."

"Bożena - moje teściowa to kobieta bogobojna, która codziennie już od rana zasiada w pierwszym rzędzie w kościele. Niedawno dowiedziała się od jednej z koleżanek, która jest babcią dziewczynki z klasy Michałka, że nasz syn nie chodzi na religię. Teściowa od razu do mnie zadzwoniła z pretensjami, że jak mogłam na to pozwolić i, że moje wychowanie dziecka przynosi jej wstyd, bo przecież ona jest szanowaną działaczką w kościele. Kazała mi natychmiast zapisać Misia na religię, bo inaczej koniec z naszą relacją..."

"Stało się. Kuzynka wraz z narzeczonym zaproponowali mi świadkowanie na ślubie i zaszczytną rolę matki chrzestnej, gdy urodzi się mała Antoninka. Czy oni w ogóle pomyśleli, że mogę nie mieć na to wszystko kasy? Przecież wciąż pracuję na pół etatu, studiuję i pomieszkuję u rodziców. Nie wiem, jak zrezygnować z tych zaszczytów, żeby ich nie urazić..."

"Mój chłopak ostatnio ciągle ma do mnie pretensje. Niestety, chodzi o mój wygląd. Nie da się ukryć, że jestem typem raczej szczupłej dziewczyny, a jemu się chyba to nie podoba. Już coraz częściej mówi mi, że tak dalej być nie może i powinnam przytyć z 10 kilogramów, żeby on miał więcej ciałka do kochania. No bez żartów. Ja całe życie dbałam, żeby mieć taką figurę".

"Tak się składa, że ja pojechałem na studia do Warszawy, ale, prawdę mówiąc, to mi się te studia nie podobały, nie zdałem sesji i wyszło tak, że mnie skreślili w styczniu. No nie ukrywam, że słabo wyszło, ale co zrobić. Nie mogłem jednak powiedzieć o tym rodzicom, bo kazaliby mi wracać do domu do tej mojej wsi, czego robić nie zamierzam. Za każdym razem, jak przyjeżdżam do rodziców, to narzekam, że nie mam kasy i wymuszam na nich, żeby mi dawali na studia. Od niedawna przebieram się nawet za bezdomnego".