"Moja teściowa przez całe swoje życie niewiele pracowała. To teść łożył na dom i dzieci. Teraz ona ciągle narzeka na brak kasy i wymusza na nas kosztowne prezenty. A to pralka się zepsuła, a to smakuje jej kawka z ekspresu. W końcu jej powiedziałam, żeby poszła do pracy, a nie ciągle tylko marudzi. Obraziła się na mnie i poskarżyła się mojemu mężowi". 

"Oczywiście, że wiedziałam, że urodziła dziecko 1,5 miesiąca wcześniej, ale byłam pewna, że zostawi je z kimś bliskim i wpadnie na chwilę, aby cieszyć się razem ze mną. Ona jednak przyszła na imprezę z niemowlakiem na ręku i z zadowoloną miną wkroczyła na salę. Wszystkie jak stałyśmy, tak od razu siadłyśmy. Żadna z moich koleżanek się nie odezwała słowem, ale widać było, że są zniesmaczone i niezadowolone tak, jak ja. W trakcie imprezy poprosiłam przyjaciółkę na bok, by wyjaśnić sytuację, ale ona nie widziała w swoim zachowaniu nic szczególnego".

"To był jeden z najpiękniejszych wieczorów mojego życia. Tomek zabrał mnie na romantyczną kolację do naszej ulubionej restauracji, gdzie spędzaliśmy wiele niezapomnianych chwil. W powietrzu unosiła się atmosfera ciepła i miłości. Po posiłku zaproponował spacer po parku, który otaczał restaurację. Było cicho, tylko liście szeleściły pod naszymi stopami. Nagle Tomek zatrzymał się przy niewielkiej fontannie, klęknął na jedno kolano i wyciągnął z kieszeni małe, aksamitne pudełeczko. Zamarłam, gdy otworzył je i ujrzałam piękny, delikatny pierścionek. W jego oczach zobaczyłam miłość, o jakiej zawsze marzyłam".

"Przez dziesięć długich lat byłam służącą w domu mojej teściowej. Każdy dzień mijał mi na wykonywaniu obowiązków, które, choć męczące, traktowałam z poczuciem odpowiedzialności. Wstawałam wcześnie rano, by przygotować śniadanie, sprzątać dom, robić zakupy i zajmować się wszystkim, co uznawała za niezbędne. Nigdy nie było mowy o odpoczynku, bo zawsze znalazło się coś, co należało zrobić, a jeśli czasem odważyłam się usiąść choć na chwilę, czułam na sobie jej spojrzenie pełne dezaprobaty".

"Nie rozumiem, po co przyzwyczajała mnie do codziennych kanapeczek, skoro teraz z taką łatwością przychodzi jej ignorowanie moich potrzeb. Jak dziś pamiętam, jak codziennie rano czekały na mnie kanapki ze świeżego chleba z masłem, szyneczką, majonezem i pomidorkiem. Każda kromka była starannie zawinięta w sreberko, a ja czułem, że jej na mnie zależy. Teraz nie mam zupełnie nic, a do tego ciężko haruję z burczącym brzuchem, gdy ta słodko śpi".

"Ślub był najważniejszym dniem w naszym życiu. Nie spodziewaliśmy się, że wszystko zepsuje teściowa. To, jak się zachowała, sprawia, że nigdy jej tego nie zapomnę. Przez cały ślub, a także wesele, po prostu płakała. Nie były to łzy szczęścia. Otwarcie mówiła wszystkim, że teraz martwi się o swojego syna, bo żona okręci go wokół palca i już nie będzie miał własnego zdania". 

"Przez lata nie trafiłam na odpowiedniego partnera, więc długo byłam singielką. W końcu pogodziłam się z tym, że nie założę rodziny. Życie jednak jest przewrotne. W wieku 49 lat urodziłam wspaniałą córeczkę. Ciąża była dla mnie zaskoczeniem, ale niczego nie żałuję. Jestem zachwycona moim maleństwem, choć spotykam się z niemiłymi komentarzami". 

"Mieszkam w tej okolicy od wielu lat i zawsze byłam dumna z naszego osiedla – miejsce, gdzie każdy dba o swoje otoczenie, panuje spokój, a sąsiedzi mogą na siebie liczyć. Niestety, wszystko to zaczęło się zmieniać w momencie, gdy do jednej z posiadłości wprowadziła się nowa sąsiadka, której zachowanie w znacznym stopniu obniża rangę naszej dzielnicy".

"Nigdy nie sądziłam, że osoba, którą uważałam za swoją najbliższą przyjaciółkę, okaże się kimś, kto przez lata czekał, by mnie zdradzić".

"Moja narzeczona, którą kocham i z którą planuję wspólną przyszłość, wydaje się coraz bardziej związana z moim bratem. Nie wiem, czy moje obawy są uzasadnione, czy to tylko wynik mojej wyobraźni, ale nie potrafię przestać o tym myśleć".

"Jestem 35-letnim samotnikiem, który jednak chciałby kiedyś mieć żonę. Taką żonę z tradycyjnymi, religijnymi poglądami, która będzie mi gotować, prać i podczas gdy ja będę się realizował zawodowo, ona zadba o spokój domowego ogniska. Tak się jednak składa, że kobiety są teraz takie otwarte, wyzwolone i to kompletnie mi się nie podoba. Kiedyś kobiety były inne - wyznawały istotne, konserwatywne wartości".

"Jestem w takiej sytuacji, że potrzebuję tego mieszkania, a ona nie, bo jedno już ma. W drugim trzyma tylko graty i raz na dwa tygodnie tam zajrzy, poza tym mieszkanie stoi puste. Myślałam, że po śmierci dziadka przejdzie automatycznie na mnie, na dobry start w życiu. Szanujący się rodzic zadbałby o swoją córkę, a ona nie chce mi tego mieszkania oddać".

"Krzysiek jest bardzo oszczędny, ale zawsze uważałam, że to jego zaleta. Jednak ostatnio obchodziłam okrągłe 30. urodziny, a on sprezentował mi używaną pralkę".

"Izabela była moją serdeczną przyjaciółką. Na starość jej jedyny syn przestał się nią interesować. Sławek był jej oczkiem w głowie i tak się jej odwdzięczył. Po prostu przestał ją odwiedzać. To było dla niej bardzo trudne, cały czas miała nadzieję, że w końcu zapuka do jej drzwi. Tak się nie stało, a ona w końcu przepisała mieszkanie na sąsiadkę, która się nią opiekowała. Po śmierci Izabeli, Sławek się nieźle zdziwił, ale zdecydowanie na to zasłużył".