"Ciągle tylko słyszę, że ta dzisiejsza młodzież nic nie robi, tylko siedzi w telefonach. Mało tego, ponoć są niekulturalni i niegrzeczni. Ja mam zupełnie inne doświadczenia. Obserwuję młodych ludzi pod moim blokiem i serce mi rośnie. Chętnie pomagają dzieciom i seniorom. Niejednokrotnie wnosili mi zakupy na czwarte piętro w bloku". 

"Dla mnie nic nie przebije eleganckiego kompletu pościeli lub ręczników. Tego rodzaju prezenty są nie tylko użyteczne, ale mają też w sobie coś wyjątkowego — osobisty akcent. Właśnie dlatego zawsze dbam o to, by na każdym ręczniku czy na każdej poszewce znalazły się wyhaftowane imiona pary młodej".

"Myślałam, że mnie nigdy taka sytuacja nie spotka, bo przecież mój Marek jest najwspanialszym mężczyzną pod słońcem, ale dziś mogę już o tym mówić w czasie przeszłym. Mój kochany mąż zostaje dłużej w pracy, aby odpocząć od rodziny i domowych obowiązków. Wszystko robię sama, a gdy sytuacja tego wymaga, to z pomocą przychodzi mi moja mama, choć ja wolałabym widzieć w tej roli mężczyznę, który deklarował, że mnie nie opuści aż do końca moich dni".

"Nigdy nie uważałam się za mistrzynię w kuchni, ale zawsze starałam się gotować z sercem. Moje umiejętności kulinarne ograniczały się do zaledwie kilkunastu dań, jednak każdą potrawę przygotowywałam z myślą o Damianie, moim narzeczonym. Chciałam, żeby smakowało mu to, co robię, żeby czuł, że włożyłam w to nie tylko czas, ale i uczucie. Wydawało mi się, że docenia moje starania, choć nigdy nie mówił tego wprost".

"Moja siostra była pewna, że nie tylko wezmę młodą do siebie, ale też i odpowiedzialność za nią. Oczywiście nie miała zamiaru dokładać się do jej wydatków, tylko ja miałam płacić za czynsz, jedzenie i media. Powiedziałam siostrze, że nie wezmę siostrzenicy pod swój dach, ponieważ wolę mieszkać sama i nie mam zamiaru łożyć na nieswoje dziecko. Siostra jest w szoku i nie odzywa się do mnie. Stwierdziła, że będzie ze mną rozmawiać, dopóki nie zmienię zdania. Czyli pewnie nigdy".

"Wszystko miało być idealne. Każdy szczegół zaplanowany, każdy moment przemyślany, by dzień naszego ślubu stał się najpiękniejszym wspomnieniem naszego życia. Od samego rana czułam jednak lekkie ukłucie niepokoju. Być może to była intuicja, a może po prostu zwykła obawa przed tym, co nieuniknione – decyzja o zaproszeniu ciotki Barbary".

"Przez wiele lat razem z mężem staraliśmy się o dziecko. Marzyłam o tym, by wypełnić nasz dom dziecięcym śmiechem, by dać nam obojgu poczucie pełni rodziny. Jednak każdy kolejny miesiąc bez pozytywnego wyniku testu ciążowego coraz bardziej nas zniechęcał. Po pewnym czasie nasze małżeństwo zaczęło się kruszyć pod ciężarem niepowodzeń".

"Mamy dwuletnią córeczkę, która jest bardzo przywiązana do mamy. Nic w tym dziwnego, ponieważ spędza z nią większość czasu. Kamila już od kilku miesięcy przebąkuje, że chce wyjechać z koleżankami na weekend. Myślałem, że tak sobie tylko gada, a tu okazuje się, że one naprawdę zarezerwowały pokój w hotelu. Nie poradzę sobie sam z Natalką, chyba specjalnie się rozchoruję, żeby nie wyjechała". 

"Moja mama pracowała, sprzątała, gotowała, prała. Dom lśnił, a my zawsze mogliśmy liczyć na ciepły posiłek. Tata nie musiał się niczym przejmować, nawet zakupami. A moja żona jest po prostu leniwa. W domu jest brudno, a ona wykręca się obowiązkami zawodowymi. Jeszcze mówi, że ja przecież też tu mieszkam, więc mogę wziąć na siebie część obowiązków. Ręce mi opadają". 

Kilka dni temu otrzymałam dziwną wiadomość od mojego kuzyna, który postanowił wystawić mi rachunek za moją nieobecność na jego weselu. Nigdy nie przyszłoby mi do głowy, że człowiek, z którym łączą mnie więzy krwi, mógłby być tak bezczelny i wyrachowany. Poczułam się co najmniej tak, jakbym otrzymała policzek od własnego kuzyna.

"Kilka razy wzięłam jego bliźniaki ze sobą, przy jakiś krótszych wycieczkach i zrobiłam błąd, bo teraz brat i bratowa oczekują, że zawsze będę je zabierać, gdzie bym nie pojechała. Mnie nie jest to na rękę, bo trzeba głębiej sięgnąć do kieszeni, a brat się nie kwapi, by mi cokolwiek oddać. Poza tym jego dzieci nie zawsze się słuchają. Tak więc ostatnio do aquaparku pojechałam tylko z własną rodziną. Niestety, dowiedział się o tym mój brat i urządził mi przedstawienie".

"Od jakiegoś czasu zaczęłam zauważać, że Tomek zaczął oszczędzać na wszystkim. Kiedyś planowaliśmy zakupy razem, rozmawialiśmy o wydatkach, a teraz co chwila słyszałam, że nie możemy sobie na coś pozwolić. Nawet najdrobniejsze rzeczy wydawały się być problemem. Szybko się okazało, że mój mąż ma solidne wydatki na piękną blondynkę, a nie na swoje dzieciaki". 

"Po raz kolejny siedziałem sam w moim małym, przytulnym mieszkaniu, rozmyślając o tym, jak szybko zakończyła się moja ostatnia relacja. Beata była zjawiskowo piękną kobietą, której urokowi trudno było się oprzeć. Miała długie, kasztanowe włosy, które w świetle słonecznym lśniły jak miedziane nici, i oczy tak błękitne, że mogłyby konkurować z niebem w letni dzień. Jednak mimo jej zewnętrznego blasku, w środku czułem tylko pustkę".

"Przez lata przymykałam oko na zdrady Rafała. Wiedziałam, co się dzieje, ale lęk przed samotnością i ubóstwem skutecznie mnie paraliżował. Zawsze miałam wrażenie, że to moja wina – że nie jestem dość atrakcyjna, że czegoś mi brakuje. Rafał, przystojny, pewny siebie mężczyzna, zdawał się mieć to wszystko, czego ja nie miałam. Wodził oczami za innymi kobietami, a ja starałam się tego nie widzieć. Udawałam, że nie dostrzegam jego wymownych spojrzeń, kiedy przechodziła obok nas".