"Moja teściowa zawsze była dla mnie niemiła, ale tym razem przesadziła. Umówiła mojego Krzyśka z pierwszą ex dziewczyną. Oczywiście mój mąż szybko uciekł z zaaranżowanego potajemnie spotkania, ale co z tego? Jak mam żyć w takiej rodzinie, gdy matka Krzyśka knuje za naszymi plecami?"

"Wierzycie w to, że nic w życiu nie dzieje się bez przyczyny? Bo ja tak. Uważam, że los stawia nam na naszej drodze ludzi, których mamy spotykać. Wszystko dzieje się po coś. A dowodem na to może być choćby moja niedawna sytuacja. Znalazłam na chodniku męski portfel. Oczywiście ani przez chwilę nie pomyślałam, żeby go nie oddać. Musiałam go otworzyć, żeby znaleźć właściciela. Zawartość mnie tak zaskoczyła, że nie mogłam uwierzyć w to, co widzę. To na pewno było przeznaczenie!"

"Jak ja mam być samodzielna? Jak mam nauczyć się życia, skoro na każdym kroku oni chcą mnie wspierać. Dla mnie ważniejsze byłoby dobre słowo, niż ciągłe zarzucanie mnie pieniędzmi. Wiem, że są osoby, które mają żal do rodziców, że przez całe życie nic od nich nie dostały. Ja dostaję aż nadto i to odbiera mi radość ze wszystkiego. Wyprzedzają mnie z realizacją własnych marzeń, a teraz uparli się, że jeszcze kupią mi mieszkanie. Mało tego! Oni już go szukają, na własną rękę, nie pytając mnie nawet o zdanie. Naprawdę nawet psa można zagłaskać. Ja mam dość".

"Robert wzbudza ogromne zauroczenie wśród wszystkich moich koleżanek. Nie dość, że jest przystojny, bardzo rozmowny i ma w sobie duszę amanta, to jeszcze na dodatek ma w sobie tę pewność w siebie, którą kobiety uwielbiają. Żadna z moich koleżanek nie wie, jaki Robert jest naprawdę i jak bardzo mnie w życiu okłamał. Nikomu nie życzę takiego męża. Gdybym wiedziała, że Robert to taki typ, to bym wcale go nie wzięła".

"Donald to naprawdę fajny kumpel. Wiecie, taki do tańca i do różańca. Naprawdę, gościu ma serce na dłonie i oddałby człowiekowi absolutnie wszystko. No, jak dawał, to wziąłem i przyznam się szczerze, że jestem mu za to wszystko wdzięczny. A żony nie chciał dać, więc wziąłem sobie sam".

"Jadwiga z żalem zawsze mówiła o tym, że jej jedyny syn wyjechał do Warszawy i nie ma czasu jej odwiedzać. Nawet na święta nie przyjeżdżał. Tam pracował, robił karierę. Dzwonili do siebie od czasu do czasu, ale na tym się kończyło. W końcu odwiedził rodzinne strony. Nieźle się zdziwił, kiedy zobaczył, kto mieszka z naszą kochaną Jadzią. Myślał, że będzie siedziała w samotności? To przebojowa kobieta po sześćdziesiątce. Było wiadome, że w końcu znajdzie sobie partnera".

"Wiem, że czasy się zmieniły, a kobiety są teraz bardziej nowoczesne, ale to, co odstawia moja synowa to lekka przesada. Co ja mam jakąś zarazę? Ona każe mi myć ręce, jak przyjdę do niej do domu. Mówi, że tak trzeba przy noworodku. Śmiać mi się z tego chce, to jest jakieś chore". 

"Kilka miesięcy temu uległam poważnemu wypadkowi, który unieruchomił mnie na wiele tygodni, a gdy zaczęłam się poruszać stabilizator od pachwiny do kostki sprawiał, że nie mogłam sama jeździć samochodem, a musiałam poruszać się komunikacją miejską. To właśnie w jednym z łódzkich tramwajów doszło do sytuacji, która skutecznie zniechęciła mnie do podróży".

„Wiem, że dla nikogo z nas to nie było łatwe, ale bardzo się cieszę, że moi rodzice w końcu podjęli taką decyzję. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, ze nareszcie odetchnąłem z ulgą. Zdaję sobie sprawę z tego, że moje życie już nie będzie takie samo. Zaczęła się nowa era. Bardzo się cieszę i jestem pełen nadziei na lepsze jutro!”

„Zazwyczaj nie zostaję do późna w biurze, tylko zabieram pracę do domu, ale przez ostatnie tygodnie przedłużał mi się remont mieszkania i potrzebowałem spokoju, żeby dokończyć jeden projekt. W ten sposób poznałem panią, która sprząta w naszym biurze i... zabujałem się w niej! Myślicie, że mam u niej szanse? Boję się, że dostanę kosza”.

"Po ślubie z Adamem jestem już od 6 miesięcy. Przed zawarciem małżeństwa nie miałam zbyt wielu okazji, aby spotykać się z teściową i dopiero teraz chciałam nadrobić ten czas, aby bliżej się poznać. Miałam nadzieję, że Helena, matka Adama jest kobietą z klasą i, że nie będzie typową teściową z opowieści moich przyjaciółek. Oj, jak się pomyliłam! Zaprosiłam ją na sobotni wypad na kawę. To był błąd!" 

"To było piękne 8 lat. Wcześniej to mi się bardzo ciężko żyło. Gdy jednak w 2015 roku zmieniła się władza, od razu odetchnęłam z ulgą. Patrzyłam więc, jak przez te 8 ostatnich lat wreszcie ktoś zadbał o emerytów, a nasze państwo się rozwinęło. Niestety, 15 października wszyscy przegraliśmy, a ja poważnie się nad tym zastanawiam, czy nie wyjechać z Polski".

"Gośka jest niemożliwa. Jak ją poznałem to zakochałem się od razu. Strzała amora trafiła prosto w serce i było po mnie. Taka piękna dziewczyna, bujne loki, cudne nogi. Wtedy myślałem, że moja przyszła żona będzie do tańca i do różańca. Jakże się myliłem! Gosia wydaje tylko moje pieniądze, bo sama za bardzo nie chce pracować i wciąż żąda ode mnie więcej. A ja nie mam siły, żeby pracować na 3 etaty!"

"Muszę się Was poradzić, bo nie wiem, co mam myśleć o zachowaniu mojego partnera, a w zasadzie już narzeczonego... Ostatnio dość mocno się rozchorowałam. Nic groźnego, ale czułam się tak kiepsko, że musiałam odleżeć parę dni w łóżku z laptopem na kolanach i ograniczyć wszystkie pozostałe czynności. Zwłaszcza domową logistykę... Nie poszłam do pracy i już pierwszego dnia wysłałam do Marka SMS-a, żeby po drodze z biura ogarnął sobie jedzenie, bo obiadu nie będzie, nie mam siły na to. Przyszedł z jednym kebabem, troskliwie pogłaskał mnie po włosach, po czym powiedział, że faktycznie powinnam odpocząć. Pomoże mi w tym. I to w jakim stylu!"