"Mam problem z moją narzeczoną i jej byłym chłopakiem. Powiem wprost — moja luba nadal się z nim kumpluje, a dla mnie to jest po prostu dziwne. Próbuję jej to przetłumaczyć, ale ona nic nie rozumie i dalej swoje. Co gorsza, teraz wymyśliła, że chce go zaprosić na nasz ślub. No przecież to jest przesada".

"Ostatnio była u mnie przyjaciółka na kawce. Nagle do salonu wparował Jacek i poprosił o zwrot reszty z zakupów. Marne 18 zł. Narobił mi takiego wstydu, a kumpelka śmiała się ze mnie, że muszę rozliczać się z mężem. Żałuję, że kiedykolwiek zgodziłam się na to, aby zostać kurą domową i tylko wychowywać dzieci. Nie mam swojej kasy i muszę ciągle być zależna od mojego dusigrosza". 

"Nikomu nie życzę takiej rocznicowej randki. Na początku było romantycznie, ale gdy do naszego stolika podeszła długonoga kelnerka z bujną czupryną w kolorze blond, czułam, że coś się święci. Już po przystawce mój małż zniknął na długo, niby za potrzebą. Postanowiłam, że go poszukam. Nie mogłam uwierzyć własnym oczom. Tomek flirtował przy barze z blondyną, a one kleiła do niego maślane oczy". 

"Sprawa jest taka, że mieszkam sobie z mężem u jego rodziców, no i mi tam dobrze. Nawet powiem, że bardzo dobrze. Prawie nic nie muszę robić, o nic się nie martwię. Niestety teściowa zaczyna coraz bardziej naciskać, żebyśmy się wyprowadzili na swoje".

"Kiedyś regularnie chodziłam do kościoła, ale z różnych powodów z tego zrezygnowałam i od pewnego czasu omijam to miejsce szerokim łukiem. Niestety, w efekcie moja babcia przestała się do mnie odzywać, a ja bardzo się o nią martwię. Byłam jedyną osobą w rodzinie, która okazywała jej tak duże zainteresowanie. Babcia Zosia całkowicie się ode mnie odcięła, żeby dać mi do zrozumienia, że nie popiera mojego wyboru".

"Podczas wyjazdu nad morze przeżyłam niewinny flirt. Mąż nie chciał ze mną jechać, bo nie lubi morza, a ja uwielbiam, więc pojechałam sama. Tam co wieczór podrywał mnie mężczyzna, ale oprócz niewinnego flirtu, to do niczego nie doszło. Teraz po powrocie do domu, życie z mężem wydaje mi się takie nijakie".

"Piszę ten list, aby podzielić się historią, która przydarzyła mi się podczas ostatniego urlopu za granicą. Z mężem od dłuższego czasu planowaliśmy tygodniowy wyjazd. Obkupiłam się w piękne kreacje, specjalnie, żeby każdego dnia i wieczoru zachwycać męża. A on ani razu mnie nie skomplementował, za to inne panie obdzielał miłymi uwagami. Ten fakt zepsuł mi cały wyjazd".

"Kiedy dowiedziałam się o trzeciej ciąży synowej, nie byłam zadowolona. Przyznam, że to dla mnie był trudny moment. Syn ma już dwójkę dzieci i ledwo sobie z nimi radzą. Co chwilę proszą mnie o pomoc albo podrzucają synów do mnie bez zapowiedzi. To kompletnie dezorganizuje mi dzień. A niebawem na świecie pojawi się ich trzecie dziecko, to będzie trudne dla nas wszystkich. Nie wiem, jak synowa sobie poradzi z natłokiem obowiązków". 

"Muszę potajemnie rozmawiać z synem. Mogę dzwonić do niego tylko wtedy, kiedy jest w pracy. Wszystko przez moją synową. Jest zazdrosna o naszą relację, a mi po prostu zależy na moim dziecku. Mamy ze sobą świetny kontakt, chętnie opowiadamy o tym, co u nas słychać. A synowa oburza się, że ją obgadujemy. Powiedziała wprost, że Kamil ma do mnie codziennie nie dzwonić. To cios dla matki". 

"Moje życie to jeden wielki zbiór wzlotów i upadków, które miałam pokonywać miłością oraz wsparciem ze strony mojego męża. Rzeczywistość okazała się jednak inna, niż myślałam. W pewnym momencie nieświadomie zaczęłam szukać bodźców, których nie dostawałam od najbliższej mi osoby i można powiedzieć, że to one znalazły mnie same. Dopiero nowo poznany kolega z sanatorium pokazał mi, czym jest prawdziwa miłość. Mój mąż miał na to 20 lat i nie zdążył zrobić nic, co dziś przekonałoby mnie do tego, żeby dalej z nim żyć."

"Mój syn opanował czytanie na początku zerówki i bardzo lubi książki. Nie naciskałam, sam się nauczył, bo chciał. Cieszyłam się z tego do czasu, aż poszedł do I klasy. Już na wstępie dwie mamy z osiedla stwierdziły, że jestem nadgorliwa, bo przecież nauczyłam Marka czytać na przekór innym. Niepotrzebnie zawyża poziom. Nie spodziewałam się, że innych rodziców będzie to uwierać".

"Nie mam nawet połowy wyprawki szkolnej, a kieszeń już jest pusta. Przez to nie wiem, czy uda mi się zapewnić wszystko, co potrzebne mojemu dziecku, a córka idzie do liceum, przez co powinnam nabyć także podręczniki. Niestety, pomoc, którą dostałam od państwa jest niestety za mała. Nie wiem, kto wymyśla te stawki, powinna być dwa razy większa. Przecież to inwestycja w przyszłość, w nasz naród, a Ci na górze tego nie widzą".

"Mój ojciec był zawsze wzorem dla mnie i inspiracją. Nauczył mnie zasad, szacunku do kobiet i wdzięczności za małe rzeczy. Niestety, żadna kobieta nigdy tego nie doceniła i traktowała mnie z wyższością. Dla wielu kobiet byłem po prostu człowiek do spełniania zachcianek, płacenia rachunków w restauracji i zapewnianiu wrażeń. Mam 36 lat i wciąż marzę o wielkiej miłości u boku skromnej dziewczyny". 

"Moja teściowa przeszła samą siebie. Zaproponowała, że przyjedzie do nas na weekend. Powiedziałam jej, że mam dużo rzeczy do zrobienia wokół domu. A ona odpowiedziała, że przecież ona zajmie się dziećmi, to będę miała więcej przestrzeni na sprzątanie. Okazało się, że przez cały weekend leżała na kanapie, odpoczywała, a ja musiałam jej gotować i podawać posiłki. Nawet kubka po sobie nie zmyła".