prawdziwa historia

"Moi rodzice kategorycznie mi zabronili, gdy chciałam zabrać moje trzyletnie dziecko do zoo. Twierdzą, że córka jest za mała na takie atrakcje... Jak oni mogą mnie ciągle stopować! Stale mnie kontrolują i nie pozwalają mi nawet mieć chłopaka. Przecież jestem już dorosła, mam 22 lata, a traktują mnie jak dziecko. Nie moja wina, że nie mogę iść do pracy, bo mała ciągle w pampersach, a jej tatuś mnie wystawił..."

"W tym miesiącu obchodzimy trzecią rocznicę ślubu. Muszę przyznać, że mój mąż mnie zaskoczył – nie podejrzewałabym go o romantyczne gesty, a on zorganizował dla nas romantyczny weekend w spa! Cieszyłam się jak głupia: wizja spędzenia trzech dni tylko we dwoje mnie zachwyciła, a poza tym nigdy wcześniej nie byłam w tego typu miejscu. Pierwszy dzień był wspaniały, zaliczyliśmy basen, saunę i nastrojową kolację przy świecach. Ale już kolejnego poranka wszystko się popsuło. Mąż nagle przestał zwracać na mnie uwagę, stał się rozkojarzony, kilka razy zniknął na dłuższą chwilę. Kiedy dowiedziałam się, o co chodzi, brakło mi słów!"

Maciek spodobał mi się od razu, gdy zaczęliśmy razem studiować i wiedziałam, że szybko zostanie moim chłopakiem. Spędzaliśmy każdą wolną chwilę razem i bardzo chciałam zapoznać go z moimi rodzicami. Jednak gdy do tego doszło, okazało się, że mój ukochany nie chce ze mną być. Byłam w szoku!

"Myślałam, że mam dobrych znajomych, ale się myliłam. Kiedy poznałam Kamila, wszyscy zaczęli mnie przed nim przestrzegać. Chodziło o jego przeszłość. Ja jednak postanowiłam dać mu szansę. Przecież każdy zasługuje na drugą. Teraz przyjaciele się ode mnie odsunęli, bo nie chcą, żebym przychodziła z moim chłopakiem na imprezy". 

"Trafili nam się wyjątkowo głośni plażowi sąsiedzi. Mimo parawanu słyszałam wszystko, co robili i o czym mówili. Jednak to, to już było dla mnie za wiele! Dziecko nie dość, że wykonało polecenie taty, to w dodatku za każdym razem wszystkim się głośno tym chwaliło! Jestem zażenowana takim zachowaniem! Czy ludzie naprawdę aż tak nie dbają o naturę i higienę?"

"Dopiero co się oświadczył, a już wyskoczył z taką propozycją, że przez chwilę nie wiedziałam, czy on to mówi do mnie, czy to jakiś żart... Ślub w listopadzie, a mój narzeczony chciałby, żebyśmy na miesiąc zrobili sobie przerwę... Zaniemówiłam. Lecz on stwierdził, że to mają być takie ostatnie wakacje, zanim zwiążemy się na resztę życia. Kawalerski survival... Nie wierzyłam własnym uszom. Co on planuje?"

"Od dwóch lat jestem wdową. Bardzo brakuje mi mojego zmarłego męża i codziennie odwiedzam jego grób. Posadziłam tam świeże kwiaty na symbol tego, że moja miłość do niego wciąż kwitnie. Moja sąsiadka, pani Marysia, długo namawiała mnie, żebym nie zamartwiała się tyle i pojechała z nią na długi weekend na działkę nad jezioro, odpocząć, zrelaksować się. W końcu dałam się przekonać... Odpowiednio wcześnie poprosiłam tylko moją córkę, żeby obiecała, że pod moją nieobecność będzie opiekowała się grobem taty. Córka zapewniła, że o wszystko zadba. Lecz po powrocie przeżyłam szok..."

"Oczywiście, nie nastawiałam się, że moja teściowa będzie aniołem – tyle się słyszy o trudnych relacjach z matkami mężów... Wiedziałam, że może być różnie, ale nie spodziewałam się, że osoba, która urodziła mojego spokojnego męża, jest taką harpią! Problemy zaczęły się już przed ślubem, przy każdym naszym spotkaniu krytykowała we mnie dosłownie wszystko! Potem na weselu odstawiła taki cyrk, że szkoda gadać... Ale prawdziwy koszmar zaczął się, kiedy zostałam żoną jej syna. Zaczęła mną dosłownie pomiatać! Pewnego dnia powiedziałam Michałowi wprost: albo zrywasz kontakty z nią i mamuśka z piekła rodem znika z naszego życia, albo ja odchodzę!"

"Ten sam ojciec, ta sama matka, a dzieci jednak tak bardzo różne. Zawsze mnie to dziwiło. Moje różnią się nie tylko charakterem, ale też wyglądem. Czasami ludzie się śmieją, że jeden to chyba kuriera, a drugi listonosza. Ale ja mam dystans i traktuję to jako żart, trochę niesmaczny, ale jednak. Z młodszym synem nigdy nie miałam większych problemów. Ze starszym bywało również. Nigdy nie wiedziała, co mu w duszy gra, bo on generalnie nie mówił do mnie. Bardzo rzadko rozmawialiśmy, a jeśli już, to tylko o rzeczach mało znaczących. Przynajmniej dla mnie. On po prostu  miał swój świat, ale wreszcie rozumiem, dlaczego tak było i zaczynam rozumieć też jego".

"Zawsze byliśmy ze sobą blisko. To taka przyjaźń jeszcze od piaskownicy i to dosłownie, bo tam właśnie się poznaliśmy. Gdyby nie wyjścia z mamą na plac zabaw, raczej nie byłoby szans na naszą przyjaźń, bo chodziliśmy do innych szkół i przedszkoli. Nasi rodzice zawsze mówili, że jesteśmy jak takie dwie przylepy. Nie rozstawaliśmy się prawie. Często zostawaliśmy u siebie na noc i wyjeżdżaliśmy razem na wakacje. Od pół roku mam chłopaka i nie mam już tyle czasu dla przyjaciela, ale on mówił, że to rozumie. Niestety ostatnio naprawdę dziwnie się zachowuje. Co to może znaczyć?"

"W ciąży trochę mi się przytyło, nie ukrywam. Nie miałam ochoty, siły, ani czasu na ruch. Później, po porodzie, było jeszcze gorzej. Mój ukochany synek okazał się być bardzo absorbujący. Teraz mąż zwrócił uwagę na to, że mam tyle pięknych sukienek, a w żadną się nie mieszczę". 

"Trochę inaczej wyobrażałam sobie rodzinę. Mamy pięcioletnie dziecko, a mąż w ogóle nie chce spędzać czasu we troje. Ciągle chce chodzić do znajomych albo zaprasza ich do nas. Ostatnio wściekł się, że musieliśmy wcześniej wrócić do domu z grilla, bo syn miał gorączkę". 

"Nie należę do osób, które uważają, że na wesele powinno się zapraszać całą rodzinę, bliższą i dalszą i wszystkich znajomych i sąsiadów. Ja sądzę, że na tego typu uroczystość zaprosić należy tylko i wyłącznie te najbliższe osoby, ale nie pod względem stopnia pokrewieństwa, a tego, co czujemy. Na moim weselu miało nie być między innymi mojego brata. Rodzice nie mogli się z tym pogodzić, ale ja nie chciałam go widzieć w tak ważnym dla mnie dniu. Wstydzę się go i byłam pewna, że jeśli przyjdzie, to na pewno zepsuje mi całe wesele. Nie zaprosiłam go, on jednak i tak poczuł się zaproszony. Przyszedł i zniszczył wszystkim gościom imprezę. A ja, zamiast się cieszyć tym dniem, płakałam przez całą noc".

"Kompletnie nie ogarniam tego, co zadziało się podczas naszej ostatniej wizyty u teściów. Teściowa miała imieniny i zaprosiła na nie najbliższą rodzinę. Przyszliśmy z prezentem wybranym już miesiąc wcześniej. Przy okazji mąż namówił mnie na pewien zakup, który zupełnie niechcący sprowadził na mnie kłopoty, o jakich mi się nie śniło... Nic takiego nie zrobiłam, a teraz ona nie chce mnie widzieć w swoim domu! Co za kanał!"