"Wiem, że nie jestem jedynym takim przypadkiem. W wielu domach różni ludzie czują się tak samo, jak ja. Odczuwają niechęć, mają swoje traumy, które trudno przepracować. Ten temat dotyczy sporej ilości naszego społeczeństwa, choć nie wszyscy o tym głośno mówią. Ja postanowiłam pójść na psychoterapię i dopiero tam dowiedziałam się, w czym rzecz. A nie domyśliłabym się sama, bo wiele osób mówiło mi, że to coś zupełnie błahego. Wszyscy zbijali mnie tym z tropu, a ja dalej szukałam odpowiedzi na swoje pytania, ale ich nie znajdowałam".

"Karol znowu uśmiechnął się tajemniczo do telefonu. Już nawet nie próbował tego ukryć. Ze łzami w oczach wybiegłam do sklepu po kolejne wino. Żeby tylko nie myśleć o tym, jak jestem ciągle upokarzana przez mojego męża i jego kochankę."

„Teściową od zawsze starałam się trzymać na dystans, ale od kiedy urodziłam dzieci, to nie jest już takie łatwe. Po drugie nie chcę sprawiać przykrości mężowi, jak i jego matce, która aż za bardzo chce się wczuć w rolę najlepszej babci na świecie. Aktualnie teściowa uważa, że moje dzieci są zbyt szczupłe. Ostatnio przeszła samą siebie i na to nie mogła już pozostać obojętna”.

"Moja mama zmarła na raka, gdy byłam jeszcze dzieckiem. Bardzo to przeżyłam i trudno było mi poradzić sobie z jej śmiercią. To z tego powodu bardzo współczułam wszystkim osobom, które też wcześnie straciły rodziców. Pewnego wieczoru zadzwonił do mnie kolega, któremu też niedawno zmarła mama. Było mi przykro, więc chciałam mu pomóc. Jednak propozycja, którą mi złożył, bardzo mnie zaskoczyła! Boję się, że Mariusz się na mnie obrazi i nagada złe rzeczy o mnie naszym znajomym, jeśli odmówię".

"Zawsze myślałam, że komunia to przeżycie duchowe. Aż tu nagle przyszedł czas sakramentu mojego chrześniaka. Słyszałam mnóstwo niestworzonych historii o wymaganiach komunijnych, ale byłam pewna, że są wyssane z palce. Niestety na własnej skórze przekonałam się, że ludziom rozum odbiera! Dostałam zaproszenie na komunię chrześniaka i nadal nie mogę uwierzyć w to, co przeczytałam!"

Choć nie od dziś wiadomo, że to nie teściowa dokonuje wyboru odpowiedniej dla siebie synowej, to i tak wiele matek daje sobie przyzwolenie na często krytyczne i bezpodstawne ocenianie sercowych wybranek własnych synów. Czy mają do tego prawo? Pani Teresa uważa, że to wszystko z troski o własne dziecko. Według niej synowa nie poradzi sobie ze nakarmieniem rodziny.

"Byłam w szczęśliwym związku z Michałem. Poznaliśmy się na studiach, a potem razem zamieszkaliśmy. Gdy jednak dość nieoczekiwanie zaszłam w ciążę, Michał mnie zostawił. Najbardziej zaskoczyła mnie jego argumentacja."

"Nigdy nie mogłem być tam sobą. NIGDY! Nie wolno mi było farbować włosów, a nienawidziłem swoich rudych. Nie  mogłem używać podkładu, żeby zakryć piegi, bo ojciec się mnie wstydził. Kochałem śpiew, ale to podobno nie dla mężczyzn i tata skutecznie podciął mi skrzydła. Za to zawsze musiałem być przykładnym katolikiem, który składał ręce w pierwszej ławce w kościele i znał na pamięć wszystkie pieśni. Nie lubiłem tam chodzić, a ojciec wciąż mnie zmuszał. Gdy dorosłem, wypiąłem się na to wszystko. Wyprowadziłem się i nawet w święta nie szedłem na mszę. Do rodziców jechałem zawsze po tej szopce, żeby nie ciągnęli mnie tam na siłę. Ostatnio ojciec postanowił mnie przepytać z czytania. Przyznałem, że nie wiem, o czym było, bo nie poszedłem do kościoła. Wtedy się zaczęło".

Meirivone Rocha Moraes stała się bohaterką mediów za sprawą swoich niezwykłych wyborów życiowych. Najpierw poślubiła szmacianą lalkę o imieniu Marcelo. Kukła, uszyta przez mamę Meirivone, miała być remedium na samotność 38-latki. Plan się powiódł, para wzięła lub i ogłosiła, że spodziewa się pierwszego dziecka.

"Moja żona była kiedyś piękną kobietą. Niestety, czar prysł po latach. To, co zrobiła ze swoją twarzą jest karygodne. Nie rozumiem, dlaczego się na to zdecydowała. Wolałem ją bez tych wszystkich upiększeń. Teraz po prostu nie mogę na nią patrzeć. Mało tego - ja się nią brzydzę. Przykro mi to mówić, ale naprawdę tak jest" 

">Czuję się jak balonik, z którego spuszczono powietrze. Zostały mi 2-3 lata< - ogłosił przy wielkanocnym stole, a wszystkim zrzedły miny. Nie mam pojęcia, co zrobić, by wskrzesić wolę życia u dziadka Mietka".

„Dawno temu, gdy nie była jeszcze mężatką, to naiwnie wierzyłam, że mój związek małżeński będzie idealny, a ja i mój ukochany nigdy nawet przez chwilę nie pomyślimy, aby cokolwiek w nim zmieniać. Niestety rzeczywistość okazała się mniej kolorowa niż moje przesycone wyobrażenia. Oczywiście, gdybym miała się z kimś porównywać, to inni mają gorzej, ale dla mnie zachowanie mojego męża jest bardzo niepokojące”.

"Nigdy bym się nie spodziewała, że wdam się w romans z krewnym mojego ojca. Nie planowałam tego, tylko jakoś tak wyszło, że poddałam się ogarniającej nas namiętności. Teraz okazuje się, że to wcale nie jest koniec tej relacji, a ja znalazłam się w beznadziejnej sytuacji bez wyjścia".

"Ja nie wiem, od kiedy teściowa ma prawo wymagać od synowej, żeby spędziła z nią święta. A to ja nie mogę mieć innych planów? Też mam swoją rodzinę i dlaczego miałabym wybrać teściową, a nie własnych rodziców. Nie czuję się winna, mimo że Irenka robi wszystko od kilku dni, żeby wzbudzić we mnie poczucie winy".