"Mój syn był zawsze niezależnym, odpowiedzialnym mężczyzną. Aż do momentu, kiedy do jego życia wkroczyła moja synowa. Od chwili, gdy się pobrali, widzę, że mój Andrzejek zupełnie zmienił swoje zachowanie – niestety, nie na lepsze. Mam wrażenie, że jest całkowicie podporządkowany swojej żonie i chodzi przy niej, jak w zegarku".

"Piszę do Was w chwili, gdy emocje wciąż jeszcze we mnie buzują, bo czuję się głęboko rozczarowana sytuacją, która niedawno miała miejsce. Dotyczy ona mojej przyszłej synowej i kwestii, którą każda matka, czy też teściowa, uważa za wyjątkowo ważną – sukni ślubnej. W Wiedniu kupiłam Baśce w ramach niespodzianki przepiękną, bogato zdobioną suknię. Baśka nią pogardziła".

"Myślałam, że dobrze mnie zna i wie, jak bardzo marzę o Grecji. Wielokrotnie mu to mówiłam, ale niestety, mój mąż, zamiast mnie tam zabrać, postanowił zorganizować wczasy w Sopocie. Wybrał akurat to miejsce, bo pamiętał, jak raz wspomniałam, że moi rodzice się tam wybrali po ślubie. Szkoda, że nie zapamiętał moich wzdychań do Grecji. To miała być nasza wymarzona podróż poślubna, jedyna taka, a on się nie popisał. Jestem bardzo rozczarowana. Zastanawiam się, czy jemu w ogóle na mnie zależy."

"Gdy poznałam Adriana, to poczułam motyle w brzuchu. Nie liczył się dla mnie nikt i nic. Nawet mój mąż. Postanowiłam złożyć papiery rozwodowe i wpleść się w ramiona boskiego Adriana. Pierwsze kilka miesięcy było jak z bajki, ale szybko okazało się, że mój nowy towarzysz życia z uporem maniaka klei się do długonogich kobiet".  

"W wakacje miałam okazję odpocząć w jednym z krynickich sanatoriów. Poznałam miłego pana Jerzego i przeżyłam z nim fantastyczne randki w pięknych parkach i uroczych kawiarniach. Powrót do domu był trudny, bo czułam się szczęśliwa i młodsza o kilka lat. Postanowiłam, że sprzedam dom i wyprowadzę się do Jurka. Mojej córce się to nie spodobało, bo poczuła, że już dłużej nie będę darmową niańką". 

"Wychowawczyni nie spodobało się, że moja Anitka przyszła do szkoły z pasemkami. Przecież miała wakacje, więc pozwoliłam. W końcu znikną, ale trzeba trochę poczekać. Jak dla mnie pisemna uwaga z powodu włosów to przesada. Koleżanka z trzeciej klasy ma różowe włosy i nikt nie robi jej o to problemu".

"Moja narzeczona i ja planujemy ślub, a jak wiadomo, ślub to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu. Niestety, od momentu, gdy zaczęliśmy planować nasze wesele, czuję, że tracę kontrolę nad tym, co miało być najpiękniejszym dniem naszego życia. A wszystko przez różnice w oczekiwaniach między moją narzeczoną a moją mamą".

"Tak, chciałam wyjść za mąż. Tak, wyprawiłam imprezę życia. Moje wesele było wyjątkowe i idealne, a było to zaledwie 3 lata temu. Wszyscy byli wtedy szczęśliwi i zadowoleni, ja również, ale moje uczucie do męża wygasło i postanowiłam się z nim rozstać. Teraz wyprawiam imprezę rozwodową i cieszę się jak nigdy, a moja mama płacze".

"Mój mąż odkąd pamiętam, pisze listy z koleżanką z młodości. Chodzi o takie papierowe, klasyczne listy na ładnej papeterii. On mnie uspokajał, że to tylko korespondencyjna przyjaciółka, ale w końcu po latach, nie wytrzymałam i kilka z tych listów przeczytałam".

"Na początku naszej relacji wydawało się, że wszystko będzie dobrze. Mój chłopak opowiadał mi o swoim poprzednim związku, co wydało mi się zupełnie naturalne. W końcu wszyscy mamy za sobą jakieś doświadczenia, i myślałam, że szczerość na ten temat świadczy o otwartości i chęci budowania czegoś na mocnych fundamentach. Niestety, im bardziej nasza relacja się rozwijała, tym częściej w rozmowach pojawiała się jego była. Nawet nieraz porównuje mnie do niej".

"Wszyscy zawsze mówili mi, że ja to nie potrafię odpoczywać. Ale ja po prostu  miałam swoją misję. Chciałam pracować dużo, żeby móc odłożyć trochę na czas mojej emerytury. Wtedy naprawdę zamierzałam odpocząć. Pozwiedzać trochę świat i odsapnąć. Niestety moja synowa zadbała o to, żebym się nie nudziła. Bo ktoś przecież musi zająć się wnukami".

"Parę miesięcy temu przyłapałam moją teściową Bożenę na potajemnych schadzkach w małej kawiarni z młodszym o dobre kilkanaście lat mężczyzną. Na początku aż się rwałam, by opowiedzieć całą historię teściowi, ale postanowiłam, że nic nie powiem. Teściowa nie miała łatwego życia, tylko dom, dzieci, sprzątanie i czekanie na męża, który ciągle był w pracy. Pomyślałam, że lepiej będzie, jeśli skorzysta z życia". 

"Jestem człowiekiem, który słucha innych i okazać potrafi empatię drugiej osobie, gdy zajdzie taka potrzeba, a w szczególności tym najbliższym, jak członkowie rodziny. Niestety nie każdy kieruje się podobnymi wartościami, czego przyszło mi doświadczyć na własnej skórze i to właśnie z tego powodu od kilku lat nie mam kontaktu z rodzoną siostrą. Każda nasza rozmowa kończyła się tak samo i cokolwiek bym nie powiedziała, to i tak ona zawsze miała najgorzej".

"W firmie od jakiegoś czasu były problemy z zaopatrzeniem, bo szefostwo ograniczało dostawy do minimum. Przez to trudno było doprosić się o cokolwiek, ale jakoś to szło. Nikt nikomu nigdy niczego nie zabierał. Aż do teraz. Ostatnio wróciłam z urlopu wypoczynkowego i zastałam prawie puste biurko. Nie miałam na nim nic oprócz komputera, który też nie był mój, bo ja miałam w miarę nowy, a w zamian leżał stary i ledwo działający. Współpracownicy nie przyznają się, aby cokolwiek wzięli, a kolega, który podmienił sprzęt, nie potrafi wytłumaczyć, jak to się stało, że ma inny komputer".