"Mój dziesięcioletni syn marzył o tym, żeby pofarbować włosy na niebiesko. Ot, taka moda. Stwierdziłam, że to nic złego, więc poszliśmy do fryzjera, żeby nie bawić się w jakieś domowe, nieprofesjonalne praktyki. Kiedy wróciliśmy do domu, mój mąż usiadł i załamał ręce. Teraz jestem ta 'zła', bo nie skonsultowałam tego z nim. Nie sądziłam, że głupia fryzura będzie stanowić aż taki problem."

"Moja babcia odeszła dwa tygodnie temu, a zamiast wsparcia, na które liczyłam od mojego chłopaka, muszę się mierzyć z jego oczekiwaniami dotyczącymi spadku. To chyba najdziwniejsza i najbardziej przykra sytuacja, w jakiej kiedykolwiek się znalazłam."

"Zawsze wydawało mi się, że dziadkowie powinni chcieć spędzać czas z wnukami. W końcu to przecież naturalne, że chcą mieć z nimi więź, a przy okazji pomóc rodzicom trochę odetchnąć. Moi rodzice tak robili, kiedy ja byłam dzieckiem, a moi dziadkowi byli zadowoleni. A teraz, kiedy sama mam dzieci, teściowie kompletnie się tą sprawą nie interesują. Nie mogę tego zrozumieć."

"Naprawdę nie mogę zrozumieć, jak można tak mówić o własnej wnuczce. Moja teściowa od samego początku miała jakieś dziwne oczekiwania co do wyglądu Zosi, bo w ich rodzinie wszyscy mają jasne włosy i piegi. Liczyła, że nasza córka też taka będzie. Ale Zosia odziedziczyła moje ciemne włosy i wygląda bardziej jak ja. Podczas chrztu teściowa stwierdziła, że z czarnymi włosami 'ani trochę nie wygląda jak aniołek' i że to moja wina, że 'nie grzeszy urodą. Serio, takie słowa o małym dziecku."

"Zawsze byłam bardziej naturalna – makijaż robiłam na wyjątkowe okazje, a na co dzień pozwalałam skórze odpoczywać. Koleżanki komplementowały moją cerę, bo mimo trzydziestu paru lat była zdrowa i bez zmarszczek. Wszystko zmieniło się, kiedy poznałam mojego obecnego partnera. Od pierwszej randki przyzwyczaił się do mojego "zrobionego" wyglądu i teraz nie wyobraża sobie, żebym pokazała się bez makijażu. Nie wiem, czy to normalne, że tak bardzo staram się spełniać jego oczekiwania, mimo że czuję, że już nie jestem do końca sobą."

"Od jakiegoś czasu z mojej szafy znikają ubrania i na początku myślałam, że to moja wina – może coś gdzieś zostawiłam, albo zapomniałam, gdzie je wcisnęłam. Ale niedawno odkryłam prawdę: to teściowa zaczęła pożyczać moje rzeczy, i to bez pytania. Nie mam pojęcia, jak to ugryźć, bo do tej pory świetnie się dogadywałyśmy. Mieszkamy razem, więc to nie jest takie proste."

"Poznany w sanatorium Jarosław, mówił, że jest wolny. Pewnego dnia przed moimi drzwiami pojawiła się koleżanka z dawnych lat, twierdząc, że jest żoną Jarosława."

"Od kiedy mój syn poprosił mnie o kieszonkowe, regularnie mu je wypłacam. Na początku wszystko było w porządku, ale ostatnio jego oczekiwania finansowe zaczynają rosnąć w zastraszającym tempie. Coraz bardziej zastanawiam się, czy on naprawdę potrzebuje więcej pieniędzy, skoro i tak pokrywamy z mężem wszystkie jego potrzeby. A jego "prośby" o dodatkowe kwoty już mnie zaczynają męczyć."

"Wystawiłam łóżeczko po moich dzieciach na popularnym portalu ogłoszeniowym, za naprawdę małe pieniądze. Było w świetnym stanie, mogło spokojnie komuś posłużyć, a ja chciałam się go szybko pozbyć. Myślałam, że pójdzie łatwo i bezproblemowo. No cóż, myliłam się. A wiadomość od jednej kobiety przelała czarę goryczy."

"Wybierając moją siostrę na chrzestną dla mojego synka, byłam pewna, że zrobiłam to, co trzeba. Przecież to ona - wychowana w tej samej rodzinie - najlepiej wiedziała, jak bardzo ta ceremonia i sama wiara są dla mnie ważne. Niestety, jej zachowanie w dniu chrztu rozbiło mnie totalnie. Nie spodziewałam się, że tak bardzo mnie zawiedzie."

"Jak ja robiłam swoje wesele, to byłam po prostu szczęśliwa, że ludzie chcieli ze mną świętować ten wyjątkowy dzień. A teraz kuzynka zaprosiła mnie i męża na swój ślub i zaczęła dyktować warunki, co mamy jej przynieść. Zamiast kwiatów – zdrapki, a zamiast normalnych prezentów – koperty z kasą. Naprawdę, nie wierzę, do czego to doszło."

"Ostatnio z Markiem przechodzimy naprawdę trudny czas. Więcej między nami cichych dni niż normalnych rozmów. Zastanawiałam się, co mogłoby nam pomóc, bo naprawdę skończyły mi się pomysły. I wtedy mnie olśniło: dziecko. To może być nasz ratunek."

"Jaka ona jest - to naprawdę ciężko opisać. No po prostu cud kobieta! Zawsze mówiłem, że ideały nie istnieją, a teraz sam się z tego śmieję, bo ona naprawdę jest blisko perfekcji. Żadnych wad. I co ja w związku z tym zrobiłem: oczywiście zakochałem się od razu. Cały promieniałem, kiedy ją pierwszy raz zobaczyłem. Musiałem zdobyć jej numer i umówić się jeszcze tego samego dnia. Problem w tym, że mam coś, o czym ona nie wie. To taki wstydliwy problemik, który zawsze w nowych związkach ukrywam najdłużej, jak się da. A że jeszcze nigdy na nikim mi tak nie zależało jak na niej, to boję się, że jak tylko się dowie, to odejdzie."

"Nigdy nie ukrywałam, że mam dziecko. Zawsze byłam szczera z każdym facetem, z którym się spotykałam, bo po co udawać - takie rzeczy i tak wychodzą na jaw. Ja nie szukałam przygód na chwilę, tylko faceta, z którym mogę zbudować coś prawdziwego. No i na początku wydawało się, że trafiłam w dziesiątkę – między nami było super. Ale teraz Grzegorz postawił mi warunek i nie wiem, jak mam rozwiązać tę kwęstię."