"Pracuję na poranne wczesne zmiany, więc potrzebowałam pomocy mamy, by wyprawiła mi dzieci do szkoły i je tam zaprowadziła. Resztę ogarniałam sama. W tym roku szkolnym też tak będzie, ale niestety, bez wsparcia mojej rodzicielki. Wszystko, dlatego że ona wymyśliła sobie, że będzie chodzić na basen i to rano. Niby wtedy nie ma tłumów, a ona zadba o zdrowie. Wszystko super, tylko że ja nie mam z kim dzieci zostawić. Powinna mi pomagać, a nie pluskać się w wodzie".

"Zawsze zarzekałam się, że nie dam się wciągnąć w stereotypową rolę gospodyni domowej, a teraz, gdy patrzę na swoje życie, widzę, że dokładnie w niej się znalazłam".

"Mój mąż i ojciec nieustannie ze sobą konkurują. Wiem, że dla wielu ludzi może to brzmieć dziwnie, bo przecież mąż i ojciec powinni ze sobą współpracować, wspierać się, a nie ciągle rywalizować. Niestety, w moim przypadku rzeczywistość wygląda inaczej, a ta sytuacja nie tylko mnie męczy, ale zaczyna też wpływać na naszą rodzinę".

"Pani Marzena nigdy mnie nie lubiła i nawet nie raczyła przyjść na nasz ślub cywilny, bo uważała, że to nic ważnego. Jakoś to przełknęłam, ale miałam sporo żalu. Teściowa ciągle mi dokuczała i dawała się we znaki na każdym kroku. Niedawno zorganizowałam urodziny mężowi, a jego matka postanowiła bez ceregieli zaproponować mi mamonę za to, że zwrócę kawalerskie życie Rafałowi. Podobno szykowała dla niego nową żonę". 

"Moja teściowa ma już 65 lat, jest bogobojna i codziennie jak z przepisu lekarza drepce do kościoła. Emeryturka jej służy. Niestety nie mam z nią dobrych relacji, bo cały czas uważa, że nie jestem wystarczająca dla jej jedynaka Pawła. Co gorzej, mój mąż podsyca całą sytuację i, gdy zrobię coś nie tak, to od razu biadoli do mamusi, jaka to jestem zła". 

"Piszę do Was, bo muszę się wygadać, a mam wrażenie, że nikt w moim otoczeniu nie rozumie, jak bardzo mnie to męczy. Chodzi o moją teściową, która – jak to sama mówi – chce mnie uszczęśliwiać. I choć wiem, że jej intencje są dobre, to czasem mam wrażenie, że po prostu nie widzi, jak bardzo mnie to irytuje. Na początku myślałam, że jakoś to zniosę, że może się przyzwyczaję, ale z każdym kolejnym dniem czuję, że ta sytuacja zaczyna mnie przerastać".

Polsat w piątek zadebiutował z własnym programem śniadaniowym "Halo, tu Polsat". To, co rzucało się w oczy, to mnogość wszystkiego. Studio było bardzo kolorowe, żeby nie powiedzieć przesycone barwami, a prowadzący poruszali skrajnie różnorodne tematy od ciąży, przez wesele, aż po wybory prezydenckie w USA. Na koniec w studiu zagrała orkiestra. Program przypominał lody owocowe polane mizerią i posypane koperkiem.

Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.