Margareta i Mohamed, bohaterowie programu TTV "Kochaj albo wróć", przyciągnęli uwagę widzów swoją relacją. Zanim jednak poznaliśmy tę parę, zjawisko wakacyjnych romansów w Egipcie zgłębiła reżyserka Anna Błaszczyk. Jej dokument przedstawia polskich turystów szukających w Hurghadzie bliskości, czułych słów i wielkiego uczucia, za które czasem trzeba słono zapłacić.
- Film dokumentalny "Darling I Lowe Ju" można obejrzeć w Polsce na platformie HBO Max
- Inspiracja przyszła podczas wizyty w Gizie, po której reżyserka spędziła w Hurghadzie pół roku
- Zamiast hucznego wesela, jedna z kobiet zawiera kontrakt orfi w prywatnym mieszkaniu
- Dokument trwa niespełna godzinę i pokazuje Polaków szukających w egipskim kurorcie bliskości oraz miłości
Produkcja Anny Błaszczyk jako dokumentalny odpowiednik "Kochaj albo wróć"
Anna Błaszczyk stworzyła film, który stał się wcześniejszym dokumentalnym odpowiednikiem hitu stacji TTV. Pomysł na realizację narodził się podczas obserwowania turystów pod piramidami w Gizie. Reżyserka postanowiła zbadać to zjawisko od środka i na sześć miesięcy przeniosła się do Hurghady. Ten niespełna godzinny obraz jest obecnie dostępny w serwisie HBO Max.
Bohaterami produkcji są Polacy spędzający urlop na Riwierze Egipskiej. Kamera towarzyszy dwóm młodym kobietom zauroczonym lokalnymi mieszkańcami, dojrzałej wczasowiczce oraz mężczyznom szukającym wakacyjnej rozrywki. Wszyscy oni poszukują w kurorcie flirtu, romansów i odskoczni od codziennych obowiązków. Za hotelowym wypoczynkiem kryją się samotność, głęboka potrzeba bliskości oraz nadzieja na nowy życiowy początek.
Helena Piontek i poszukiwanie adoracji na Riwierze Egipskiej
Helena Piontek jest jedną z najbardziej wyrazistych postaci filmu Anny Błaszczyk. Kobieta po pięćdziesiątce postanowiła całkowicie przewartościować swoje dotychczasowe życie. Przez długie lata jej codzienność wypełniały przede wszystkim praca, dom oraz wychowywanie dzieci. Dopiero po dekadach zaczęła podróżować, uczyć się języków obcych i nurkować, poznając miejsca wcześniej pozostające wyłącznie w sferze marzeń.
W Hurghadzie pani Helena odnalazła zachwyt, o jakim w rodzinnym kraju mogła jedynie pomarzyć. Za jej fascynacją adoratorami stoi silna potrzeba bycia dostrzeganą i traktowaną jak kobieta, która wciąż ma pełne prawo do romantycznych uniesień. O kontraście między polską rzeczywistością a egipską atencją bohaterka dokumentu opowiedziała bez owijania w bawełnę:
W Polsce wszyscy przypominają mi, że jestem babcią. Tu, idąc ulicą, czuję się jak gwiazda filmowa
Kontrakty orfi, pieniądze i samotność w egipskich kurortach
W filmie obok romantycznych uniesień szybko pojawia się twarda rzeczywistość. Anna Błaszczyk pokazuje, że wakacyjne relacje wiążą się z kwestiami finansowymi, różnicami w sytuacji życiowej oraz odmiennymi wyobrażeniami o przyszłości. Zamiast tradycyjnego wesela dochodzi jednak do podpisania kontraktu orfi w mieszkaniu w obecności prawnika. Wielkie deklaracje nie zastępują tu formalności – te odbywają się przy stole, w towarzystwie prawnika.
Sama Helena Piontek doskonale zdaje sobie sprawę z reguł panujących w turystycznym raju. Ma świadomość, że za adoracją w Hurghadzie mogą stać pieniądze oraz konkretne oczekiwania. Nie oznacza to jednak, że otrzymana uwaga traci dla niej na znaczeniu. Anna Błaszczyk w wywiadzie dla Onetu zwracała uwagę, że część kobiet przyjeżdża do kurortu przede wszystkim po czułe słowa. Chcą znów poczuć, że ktoś je dostrzega.
