Karol Strasburger to jeden z najbardziej znanych prezenterów i aktorów, którego widzowie kojarzą przede wszystkim z "Familiady". Okazuje się jednak, że nawet tak wybitna postać jak Karol Strasburger nie może liczyć na dobre świadczenie emerytalne. Przy takiej emeryturze trudno wiązać koniec z końcem. Szczerze współczujemy.

"Moja córka wczoraj przyniosła zaproszenie na przyjęcie do koleżanki. Zapowiadało się na zwykłą kameralną imprezkę – kilka dziewczynek, mama, babcia i ciotki koleżanki. Wszystko brzmiało zupełnie normalnie - aż do momentu, kiedy zobaczyłam, co to za okazja. 'Period party' na cześć pierwszej M. Przez chwilę myślałam, że to żart. Teraz nie wiem, czy w ogóle powinnam pozwolić córce tam pójść".

"Mój syn Henryk mocno mnie rozczarował. Zdradził swoją żonę, wspaniałą kobietę, którą naprawdę polubiłam i z którą zawsze miałam świetny kontakt. Teraz ona nie chce mieć z nami, z rodziną Henia żadnego kontaktu, a co najgorsze – nie pozwala mi widywać mojego wnuczka, którego kocham całym sercem. Przez wybory mojego syna ja teraz płacę wysoką cenę i jestem na granicy wytrzymałości. Z jednej strony rozumiem synową, z drugiej – nie wiem, jak mam żyć bez tego małego chłopca".

"Serce mi się kraje, gdy widzę, co zrobiła Marzena, moja synowa, po śmierci swojego ojca. Od zawsze miała lekki dystans do naszej wiary, ale nigdy nie myślałam, że pozwoli sobie na coś takiego. Zamiast urządzić tacie godny pogrzeb, postanowiła zaoszczędzić na wszystkim. W efekcie było krótkie pożegnanie w kaplicy cmentarnej, bez mszy, jakby to był jakiś formalny obowiązek do odhaczenia. Jej ojciec chyba przewraca się w grobie".

Fundacja Michał Wiśniewskiego otrzymała pozew od Polskiej Fundacji Narodowej. Sprawa dotyczy wspólnego koncertu obu stron i zmiany miejsca i daty imprezy dokonanych przez pracowników Wiśniewskiego. PFN nie zgadzała się na wprowadzone modyfikacje i zarzuca instytucji piosenkarza, że ta nie promowała podczas wydarzenia ich organizacji. Sam zainteresowany nie chce zabierać głosu w tej sprawie, ale zrobił to za niego jego prawnik, który przedstawił inną wersję wydarzeń.

"Zapisałam córkę do prywatnego przedszkola, bo chciałam dać jej najlepszy start, jaki możemy jej zapewnić. To miejsce oferuje świetne zajęcia dodatkowe, naukę języków, sporo rozwijających aktywności. Oczywiście, nie jesteśmy bogaczami, więc oboje z mężem wzięliśmy dodatkowe godziny pracy, żeby móc to opłacić. Na początku wydawało mi się, że damy radę, ale szybko okazało się, że jesteśmy jedyną 'zwykłą' rodziną w tej grupie, a rzeczywistość finansowa nas przerosła. Okazało się, że urodziny, imprezy i prezenty to tutaj zupełnie inny świat".

"Moja mama jest już starszą i mocno schorowaną osobą, a opieka nad nią na długi czas spadła całkowicie na mnie. Choć mam rodzeństwo, nikt inny nie poczuł się w obowiązku, żeby mi pomóc. Starałam się, biłam z myślami i uczuciami, ale po długich przemyśleniach załatwiłam dla mamy miejsce w domu opieki. Wiem, że to była trudna decyzja, ale teraz czuję, że mogę znów normalnie żyć. W końcu mam chwilę dla siebie, mogę odpocząć, a nawet wyjechać na wakacje".

"Po skończonych studiach zdecydowałam się na pracę ze starszymi ludźmi. Kiedy zaczęłam pracować w domu opieki, poczułam, że to właśnie moje miejsce. Mogę być dla tych ludzi jak przybrana wnuczka, dać im trochę ciepła i poczucia, że ktoś jest obok. Ale przychodzi też ogromny ciężar – nie jestem w stanie przestać przyjmować na siebie ich smutku i samotności. Każdego dnia słucham ich historii, a potem wracam do domu, przytłoczona ich cierpieniem".