Ledwo opadł kurz po triumfie, a zwycięzca Eurowizji już wywołał kolejny wstrząs. Nemo, które podbiło serca Europy, wykonało gest, jakiego w historii konkursu jeszcze nie było. Decyzja o odesłaniu trofeum to potężny cios wymierzony w organizatorów i jasny sygnał, że cierpliwość się skończyła.
Zwycięzca Eurowizji rzuca bombę. "Dziś nie czuję, że to trofeum powinno stać na mojej półce"
Tego w kolorowej i często kiczowatej historii Eurowizji jeszcze nie grali. Nemo, czyli osoba, która w 2024 roku wygrała cały konkurs z porywającym utworem „The Code”, właśnie ogłosiło decyzję, która wstrząsnęła całym muzycznym światem. Za pośrednictwem Instagrama Nemo poinformowało, że odsyła lśniącą statuetkę prosto do siedziby organizatorów w Genewie.
Słowa, których użyło Nemo, nie pozostawiają żadnych złudzeń. To otwarte wypowiedzenie wojny wartościom, które zdaniem artysty Eurowizja podeptała. Gest ma wymiar symboliczny i jest potężnym manifestem przeciwko decyzjom podejmowanym przez Europejską Unię Nadawców (EBU).
W zeszłym roku wygrałem Eurowizję, a wraz z tym otrzymałem trofeum. I chociaż jestem ogromnie wdzięczny społeczności związanej z konkursem oraz za to, czego to doświadczenie nauczyło mnie zarówno jako człowieka, jak i artystę, dziś nie czuję, że to trofeum powinno stać na mojej półce. (…) Dlatego zdecydowałem, że odeślę moje trofeum do siedziby EBU w Genewie.
Chodzi o jeden kraj. Nemo wyjaśnia, dlaczego nie chce nagrody
Powód tak radykalnego kroku jest jasny i klarowny: chodzi o dopuszczenie Izraela do dalszego udziału w konkursie. Sprawa udziału Izraela w Eurowizji od miesięcy rozgrzewa atmosferę do czerwoności, zwłaszcza w kontekście raportu Niezależnej Międzynarodowej Komisji Śledczej, która oskarża państwo o ludobójstwo w Strefie Gazy. Dla Nemo, które głośno mówi o wartościach takich jak jedność i inkluzywność, dalsze akceptowanie tej sytuacji stało się niemożliwe.
Nemo bez ogródek zarzuca Europejskiej Unii Nadawców hipokryzję i grę na dwa fronty. Wskazuje, że organizacja, która szczyci się promowaniem godności dla wszystkich, jednocześnie pozwala, by konkurs służył jako narzędzie do "wybielania wizerunku państwa".
Eurowizja mówi, że chce jedności, inkluzywności i godności dla wszystkich. Te wartości sprawiły, że ten konkurs miał dla mnie znaczenie. Jednak dopuszczenie Izraela do dalszego udziału (…) pokazuje wyraźny konflikt między tymi ideałami a decyzjami podjętymi przez EBU.
Mocniej się już nie dało.
To nie koniec. Kolejne kraje odwracają się od Eurowizji
Gest Nemo to nie samotny krzyk na puszczy, a raczej podpalenie lontu pod beczką prochu. Bojkot Eurowizji staje się faktem. Już pięć państw – Hiszpania, Holandia, Irlandia, Słowenia oraz Islandia – oficjalnie wycofało się z udziału w kolejnej edycji właśnie z powodu Izraela, a decyzja zwycięzcy Eurowizji 2024 tylko dolewa oliwy do ognia.
Tymczasem pod prąd idzie Telewizja Polska, która w lakonicznym komunikacie próbuje zaklinać rzeczywistość, przekonując, że Eurowizja wciąż może być tylko o muzyce.
Jesteśmy świadomi skali napięć, które towarzyszą najbliższej edycji. Rozumiemy emocje i niepokoje. Wierzymy jednak, że Eurowizja ma jeszcze szansę na to, by ponownie stać się przestrzenią, którą wypełnia muzyka. I tylko muzyka. My tę szansę dajemy, tak jak przeważająca większość członków EBU.
Co dalej z Eurowizją? Organizatorzy nabrali wody w usta
W Genewie, w siedzibie EBU, na razie panuje grobowa cisza. Organizatorzy najwyraźniej liczą, że burza sama ucichnie, ale gest zwycięzcy może okazać się gwoździem do trumny ich wizerunku. Presja rośnie z każdą godziną, a bezprecedensowe zrzeczenie się nagrody Eurowizji może wywołać efekt domina.
Pytanie brzmi: czy Eurowizja zdoła się podnieść po takim ciosie? A może za rok zamiast konkursu piosenki zobaczymy festiwal pustych krzeseł?
