Na boisku jest murem nie do przejścia, symbolem pewności siebie. Mało kto wiedział, że za tą fasadą Wojciech Szczęsny przez lata skrywał rodzinną tragedię. W szczerej do bólu rozmowie bramkarz po raz pierwszy opowiedział o koszmarze sprzed lat – śmierci malutkiej siostry i niewyobrażalnej sile matki, która musiała pochować własne dziecko.
Szczęsny ujawnia rodzinny sekret. "Nie potrafię sobie tego wyobrazić"
Okładka pierwszego polskiego wydania magazynu "GQ" to przełom. To na niej Wojciech Szczęsny zdecydował się opowiedzieć historię, która do tej pory była tematem tabu. W poruszającym wywiadzie bramkarz odsłonił bolesną kartę z historii swojej rodziny, wracając do dramatu, który wydarzył się na długo przed jego narodzinami, ale rzucił cień na całe ich życie.
Kiedy Szczęsny zaczyna mówić o mamie, Alicji, pęka w nim wizerunek twardziela. Z perspektywy ojca sam nie potrafi sobie wyobrazić, jak można przetrwać taką traumę i znaleźć w sobie siłę, by iść dalej. Jego słowa to hołd złożony kobiecie, która przeszła przez piekło i wyszła z niego z niezwykłą mądrością. Mało kto wie, że zanim na świat przyszedł Wojciech, jego rodzice stracili swoją pierwszą córkę.
Koszmar na placu zabaw. Chwila, która zmieniła wszystko
Słoneczny, kwietniowy dzień 1987 roku. Alicja Szczęsna, w zaawansowanej ciąży, idzie na spacer z półtoraroczną córeczką Natalią. Chwila nieuwagi, głuchy metaliczny huk i przerażająca cisza. To, co matka zobaczyła pod przewróconym trzepakiem, było sceną z najgorszego koszmaru. Jej wspomnienia, przytaczane po latach, do dziś mrożą krew w żyłach.
Kiedy się odwróciłam, z przerażeniem zauważyłam, że pod trzepakiem leży moje dziecko całe we krwi. Wyglądało jak martwe, nie dawało oznak życia
Mimo desperackiej walki lekarzy, życia dziewczynki nie udało się uratować. Natalia Szczęsna zmarła w szpitalu dwa dni później w wyniku rozległych obrażeń czaszki i mózgu. Dla rodziny był to cios, który na zawsze zmienił bieg ich historii. Wojciech przyszedł na świat trzy lata po tej tragedii.
"Mama umiała znaleźć w sobie tę mądrość". Podziw dla bohaterki domu
W rozmowie z "GQ" Wojciech Szczęsny nie skupia się na bólu, lecz na niewiarygodnej sile swojej mamy. Po tak traumatycznym przeżyciu, jakim jest śmierć dziecka, większość rodziców zamknęłaby kolejne potomstwo w złotej klatce, chroniąc przed każdym zagrożeniem. Alicja Szczęsna wybrała inną drogę. Dała synom wolność i zaufanie, pozwalając, by wychowało ich podwórko.
Nie potrafię zrozumieć, jak mogła być taka odważna. Po traumatycznym przeżyciu, jakim była śmierć mojej siostry, dała bratu i mnie tyle wolności i zaufania na niełatwym grochowskim podwórku. Jestem jej bardzo wdzięczny. Wracaliśmy do domu, dopiero kiedy piłki już nie było widać. Czasem pokrwawieni, bo biliśmy się z chłopakami, którzy byli od nas starsi.
Dopiero dziś, jako dojrzały mężczyzna i ojciec, w pełni rozumie jej niezwykłą odwagę.
Kiedy patrzę na to z perspektywy rodzica, wiem, że bym się na obdarowanie dzieci taką wolnością nie odważył. Ale mama umiała w sobie znaleźć tę mądrość, żeby nas przetestowało podwórko, a potem sport.
Tragedia, która zbudowała mistrza?
Czy żelazna psychika, opanowanie i charakter wojownika, które zdefiniowały karierę Szczęsnego, narodziły się właśnie z tej rodzinnej traumy? Niewykluczone, że twarde wychowanie, wynikające z przemyślanej decyzji matki, ukształtowało go na sportowca, który nie pęka pod presją.
Dziś Wojciech Szczęsny patrzy na swoje dzieci, Liama i Noelię, które wychowuje z Mariną Łuczenko, i jak sam przyznaje, nie odważyłby się dać im tyle wolności, ile dostał od matki. Być może to właśnie jej niewyobrażalna odwaga, zrodzona z największej straty, dała mu siłę, by zostać mistrzem. To dziedzictwo bólu i miłości, którego ciężar rozumie się dopiero wtedy, gdy samemu jest się rodzicem.
