"Od dwóch dni wspólnie z innymi Polakami oglądamy streamy na YouTube znanego nam wszystkim kanału i cieszymy się ze zmiany, która zaszła w naszym państwie. Wreszcie będziemy żyć w pięknej i wolnej Polsce. 8 lat czekałam na coś takiego. Zwyciężyła demokracja. Tak bardzo cieszę się, że ja, moje dzieci i mój mąż wreszcie doczekaliśmy tej zmiany".

"Mieszkam z teściową. Wcześniej dobrze się dogadywałyśmy. Wszystko się zmieniło, kiedy urodziłam dziecko. Myślałam, że będzie mi pomagać, a ona się na mnie wypięła! Teraz synek chodzi do żłobka, a kiedy zachoruje, to ja muszę brać na niego opiekę. Teściowa mogłaby się bardziej zaangażować w opiekę nad wnukiem". 

"Z żoną rozeszliśmy się kilka lat. Rozwód był szybki i dość łatwy. Nie chcieliśmy się przepychać w sądzie i zależało nam na tym, aby jak najszybciej załatwić ten temat. Myślałem, że po rozwodzie odżyję, a ja nadal nie mogę się odnaleźć w tej rzeczywistości. Najgorsze są święta. Znów nie ubiorę choinki z moją córką i będę siedział sam jak palec". 

„Przez tyle lat byłem święcie przekonany o tym, że moja żona jest ze mną szczera i że absolutnie niczego przede mną nie ukrywa. Dopiero gdy na świat przyszedł nasz długo wyczekiwany synek, prawda o Ewelinie ujrzała światło dzienne. Jestem w rozsypce i błagam o pomoc, o wsparcie, o dobre słowo... Nie wiem, co dalej! Czy kiedykolwiek będę w stanie jej ponownie zaufać?”

"Mam 39 lat i jestem osobą, która nie chce mieć rodziny. Nie interesują mnie małżeństwa ani posiadanie dzieci, do tego jestem osobą niewierzącą i kompletnie żadne święta nie robią na mnie wrażenia. Moi rodzice jednak nie mogą sobie tego darować, że w taki sposób podchodzę do życia. Dlaczego nie mogą mnie po prostu zaakceptować?"

"Jestem kompletnie zażenowana moją teściową i moim mężem. Dopiero co wyszłam ze szpitala z małym Filipkiem w nosidełku, a już teściowa planuje mój powrót do pracy. Cały czas powtarza, że ona w moim wieku to pracowało, żeby na chleb było i dzieci wychowywała, że czasu na odpoczynek nie było i, że to wstyd tak w domu siedzieć. Mój mąż nie lepszy - wtóruje matce, aż miło! Na pewno nie wrócę do pracy przez najbliższy rok, to moje pierwsze dziecko i chcę się na nim skupić w stu procentach!"

„Odkąd powiedziałam jej kilka gorzkich słów, moja córka udaje, że mnie nie zna. To niedorzeczne, przecież jestem jej matką! Zeszłe święta spędzała rzekomo w pracy, ale w tym roku nie ze mną te numery. W tę Wigilię złożę córce niezapowiedzianą wizytę i zapełnię puste miejsce przy stole. Jeszcze mnie popamięta!”

"Dla mnie to nie do pomyślenia... jesteśmy parą już od 15 miesięcy. Fakt, rok temu spędzaliśmy święta osobno, ale to był dopiero początek związku. Teraz wydawało mi się, że jesteśmy już na tyle dojrzali i sobie bliscy, by w Wigilię być razem. A tu się okazuje, że mój kandydat na męża nie chce mnie zabrać na święta do swoich rodziców! Myślałam, że to będzie świetna okazja, by zaprzyjaźnić się z jego mamą. Czuję się pominięta, a on..."