"Nie zrozumcie mnie źle – uwielbiam bigos. Ale kiedy mój teść zabiera się za jego gotowanie, nasz dom zamienia się w poligon zapachowy. Kapusta, kiełbasa, przyprawy i, oczywiście, niezidentyfikowane tajne składniki – wszystko to paruje w powietrzu przez dwa dni, a potem osiada w każdym zakamarku mieszkania na kolejne pięć. A my w tym wszystkim żyjemy, oddychamy i udajemy, że nie robi nam to różnicy".

Maryla Rodowicz od lat podbija polskie sceny. Gwiazda nie stroni od koncertów, chętnie pojawia się również w programach rozrywkowych. Niestety wyszło na jaw, że nie wszędzie jest mile widziana. TVP odstawiła ją na boczny tor. Rodowicz nie kryje żalu.

"Od kiedy pamiętam, moje mieszkanie było dla mnie miejscem odpoczynku. Ale odkąd wprowadziło się młode małżeństwo z mieszkania obok, cisza stała się rzadkością. Głośna muzyka, imprezy do rana, a nawet śpiewy na balkonie – to teraz moja codzienność. Kiedy w końcu zebrałam się na odwagę, żeby zwrócić uwagę, usłyszałam, że jestem 'przewrażliwioną babą'".

Romantyczne historie aktorki znanej jako Marta Gabriel ze "Złotopolskich", czy też Waleria z "Barw szczęścia" to troje ukochanych, w tym dwa małżeństwa i brak rozwodu z powodów religijnych.

"Rodzina jest ważna, zawsze to powtarzam. Ale jak długo można być tą "lepszą" siostrą, która zawsze pomaga, zawsze pożycza i zawsze rozumie... Moja siostra regularnie prosi mnie o pieniądze, bo uważa, że 'mam lepszą sytuację'. Problem w tym, że zaczynam czuć się wykorzystywana".

"Myślałam, że największym problemem podczas niedzielnego obiadu będzie, czy ziemniaki wystarczą dla wszystkich. Ale nie: okazało się, że nic tak nie rozgrzewa rodzinnych dyskusji jak... sernik. A konkretnie – sernik z rodzynkami. Mój szwagier, samozwańczy ekspert kulinarny, postanowił zniszczyć nie tylko moje ciasto, ale i resztki mojego spokoju".

"Kiedyś byłam ambitną kobietą z perspektywami na świetną karierę. Ale kiedy zaszłam w ciążę, zdecydowałam się na pełnoetatowe macierzyństwo. Chciałam być dla swoich dzieci, chciałam, żeby miały najlepszy start w życiu. Dziś, po latach, siedzę w kuchni przy stole i zadaję sobie jedno pytanie: 'Czy to wszystko miało sens'. Czuję się przemęczona, niewidzialna i, co najgorsze, kompletnie niedoceniona".

"To miał być dla mnie nowy początek, ale zamiast radości, poczułam przytłaczającą pustkę. Pierwszy Sylwester po rozwodzie był jak bolesne przypomnienie tego, co straciłam, i tego, że zaczynam wszystko od zera. Wszyscy wokoło tańczyli, świętowali i rzucali w górę noworoczne życzenia, a ja patrzyłam na to zza okna, zastanawiając się, czy to już zawsze będzie tak wyglądać".