Liofilizowane jedzenie znają przede wszystkim ludzie uprawiający sporty ekstremalne, ewentualnie turyści (głównie backpackerzy). Żywność liofilizowana powstała w Stanach Zjednoczonych w połowie XX wieku. Początkowo miała służyć żołnierzom i astronautom.
Liofilizacja jest - najprościej rzecz ujmując - techniką odwadniania zamrożonego jedzenia. Co ważne metoda ta nie pozbawia żywności jej smaku i wartości odżywczych. Jedzenie liofilizowane zajmuje dużo mniej miejsca, niż to w puszkach, co jest niezwykle ważne w wielu sytuacjach. Do przyrządzenia potrawy wystarczy odrobina wody (himalaiści używają śniegu). Można przesypać danie z torebki do miski, ale można zalać wodą również sypką potrawę w torebce. W wodzie danie należy trzymać od 3 do 10 minut. Wyjątkiem mogą być duże kawałki mięsa, które potrzebują nawadniania przez kilkanaście minut.
Metoda ta rak skutecznie konserwuje żywność, że nie potrzebne jest dodawanie jakichkolwiek chemicznych substancji. Smak, kształt, kolor i witaminy potrawa liofilizowana zachowuje w każdych warunkach - na morzu, w górach i w kosmosie.
Procesowi liofilizacji poddać można w zasadzie każdy produkt i potrawę, choć ponoć niektóre (np. jajecznica) nie są aż tak dobre jak pozostałe. Jeśli wybierasz się na wakacje i nie będzie to urlop w hotelu, może warto zainteresować się zdrowym jedzeniem z torebki? Wszak czy nie wspaniale byłoby podczas górskiej wspinaczki rozkoszować się meksykańską tortillą czy makaronem z przegrzebkami?
