Jan Englert ponownie odniósł się do oskarżeń o nepotyzm, które towarzyszą obsadzie spektaklu „Hamlet” w Teatrze Narodowym. Legendarny aktor i reżyser w dosadnych słowach stanął w obronie swojej córki, Heleny Englert, podkreślając jej całkowitą niezależność i tytaniczną pracę. Według Englerta 26-letnia Helena od lat robi wszystko, by nie być kojarzoną wyłącznie ze znanym nazwiskiem.
- W obsadzie pożegnalnego „Hamleta” Jana Englerta znalazła się jego żona Beata Ścibakówna oraz córka Helena Englert
- Dyrektor artystyczny Teatru Narodowego przez wiele tygodni przekonywał Helenę do występu w roli Ofelii, a według innych relacji namawianie trwało nawet pół roku
- Jan Englert argumentuje, że obsadzenie bliskich to gest o charakterze symbolicznym, nie chęć faworyzowania rodziny
- Helena Englert wcześniej studiowała na amerykańskiej uczelni, by uniknąć oskarżeń o to, że ojciec załatwił jej cokolwiek w Polsce
Spektakl „Hamlet” w Teatrze Narodowym wywołał burzę w sieci
Jan Englert postanowił pożegnać się ze stanowiskiem dyrektora artystycznego narodowej sceny w wielkim stylu. Wybór obsady do szekspirowskiego klasyka odbił mu się jednak potężną czkawką. W roli królowej Gertrudy twórca spektaklu obsadził swoją żonę Beatę Ścibakówną, etatową aktorkę Teatru Narodowego. Prawdziwe poruszenie ruszyło natomiast, gdy ogłoszono, że w postać Ofelii wcieli się córka artystycznej pary, Helena Englert.
Środowisko artystyczne natychmiast zareagowało, a oliwy do ognia dolała krytyczna publikacja Małgorzaty Maciejewskiej na łamach „Notatnika Teatralnego”. Po niej internauci oraz przedstawiciele show-biznesu zaczęli wprost wytykać dyrektorowi narodowej sceny nepotyzm i tworzenie „prywatnego folwarku” z państwowej instytucji.
Dyrektor teatru postanowił jednak nie milczeć i odparł medialne ataki. O kulisach rodzinnej współpracy mówił między innymi w podcaście Kuby Wojewódzkiego i Piotra Kędzierskiego. Wcześniej w tej samej audycji Jan Englert otworzył się na temat relacji z najmłodszą córką, a teraz przyszedł czas na twardą obronę jej zawodowego dorobku.
Dlaczego Helena Englert wyjechała na studia do USA
Helena Englert od samego początku swojej artystycznej ścieżki doskonale zdawała sobie sprawę z ciężaru, jaki niesie rozpoznawalne nazwisko. Zdaniem ojca, młoda artystka panicznie bała się łatki kogoś, komu rodzice wybrukowali drogę do kariery. Właśnie z tego powodu zdecydowała się na odważny krok i rozpoczęła studia aktorskie w Stanach Zjednoczonych, licząc na pełną anonimowość - bo jak wiadomo, za oceanem nikt nie pyta o nazwisko, dopóki nie trzeba wystawić rachunku za kawę.
Niestety los bywa przewrotny, a plany pokrzyżowała światowa pandemia, która zmusiła młodą aktorkę do powrotu do ojczyzny. O motywacjach córki Jan Englert mówił otwarcie w rozmowie z rozgłośnią VOX FM podczas turnieju Invest In Szczecin Open 2026. Nie krył przy tym rozgoryczenia sposobem, w jaki jest ona oceniana:
Helena od początku nie chciała mi czegokolwiek zawdzięczać ani korzystać ze znanego nazwiska. Dlatego pojechała na studia do Stanów Zjednoczonych, żeby nikt nie mówił, że coś jej załatwiłem. Pandemia zmusiła ją do powrotu i do dziś zbiera cięgi tylko za to, że nazywa się tak, a nie inaczej. Na szczęście jest bardzo zdolna, pracowita i nieprzeciętna. Swoimi umiejętnościami udowadnia, że niczego nie trzeba jej załatwiać, bo ze wszystkim radzi sobie sama.
Reżyser twardo zaznacza, że jego córka nie bazuje na taniej popularności. W wywiadzie dla stacji VOX FM chwalił tytaniczną dyscyplinę Heleny, którą udowodniła m.in. w 19. edycji programu „Taniec z gwiazdami”. Aktor przyznał, że choć sam jest zarozumiały, w tańcu córka bez wątpienia go przewyższa. Podkreślał też, że sukcesy Heleny to wyłączna zasługa jej nieprzeciętnego talentu i niebywałej dyscypliny. Sam podsumował etykę pracy swojej latorośli:
Ona należy do osób, które jak się za coś biorą, to nie udają, tylko naprawdę ciężko pracują. Za to należy jej się ogromny szacunek - niczego nie traktuje jako darmowego daru od losu, wszystko wypracowuje sama.
Jan Englert musiał namawiać córkę do roli Ofelii
Aktor przedstawił również zaskakujący kontrargument przeciwko zarzutom o rzekome „załatwianie” angażu córce. Okazuje się, że Helena wcale nie paliła się do pracy nad rodzinnym projektem. Doskonale przewidywała złośliwe reakcje środowiska. Doświadczony dyrektor musiał przez cały miesiąc prosić córkę i przekonywać ją do przyjęcia roli Ofelii, choć według innych doniesień namawianie trwało nawet pół roku.
Dla kończącego epokę dyrektora obecność najbliższych miała wymiar czysto symboliczny. W rozmowie z „Gazetą Wyborczą” Jan Englert tłumaczył, że obsadzenie córki w spektaklu pożegnalnym to nie żaden nepotyzm. To naturalny odruch artysty schodzącego ze sceny, który pragnie przeżywać ten podniosły moment w otoczeniu najważniejszych dla siebie ludzi. Reżyser przyznał jednak szczerze, że przecenił wyrozumiałość publiki:
Teraz za to płacę, za własną pychę płacę.
Hugo Tarres i plotki o podwójnym nepotyzmie
Jan Englert odpierał również absurdalne plotki o tak zwanym podwójnym nepotyzmie. Wyjaśnił, że odtwórca roli Hamleta, Hugo Tarres, nigdy nie był i nie jest narzeczonym Heleny. Oskarżenia o to, że dyrektor załatwił mu angaż na narodowej scenie, są więc całkowicie bezpodstawne.
W kontekście niepotwierdzonych doniesień medialnych aktor zachował powściągliwy ton. Zamiast nerwowych zaprzeczeń postawił na spokojne wyłożenie faktów. Podkreślił, że w tej produkcji liczyła się wyłącznie jakość artystyczna, a nie koneksje rodzinne. Dla wielbicieli jego twórczości to koniec pewnej epoki, której kulisy właśnie wychodzą na jaw.
