Andrzej Poczobut jest już w Polsce. Dziennikarz odzyskał wolność po pięciu latach w kolonii karnej w ramach tajnej wymiany więźniów "5 za 5" na granicy z Białorusią. Aż trudno uwierzyć, że ten koszmar wreszcie dobiegł końca. W skomplikowaną operację włączyła się administracja Donalda Trumpa, a widok uwolnionego bohatera na ojczystej ziemi sprawia, że po prostu serce rośnie.
Kulisy wymiany więźniów 5 za 5 między Polską a Białorusią
Wydarzenia na granicy to finał wielomiesięcznej, niezwykle niebezpiecznej gry dyplomatycznej z białoruskim reżimem. O wielkim sukcesie poinformował premier Donald Tusk, publikując w sieci poruszające zdjęcie z uwolnionym rodakiem. Udana wymiana więźniów była wynikiem twardych negocjacji pomiędzy białoruskim KGB a polską Agencją Wywiadu, przy wsparciu sojuszników. W ramach tajnego porozumienia Polska wydała stronie przeciwnej obywateli Rosji, wśród których znalazł się agent Aleksander Butiagin.
Widok wyniszczonego, ale uśmiechniętego dziennikarza wracającego do ojczyzny dosłownie wbija w fotel. Karol Nawrocki zaznaczył, że zaraz po swoim zaprzysiężeniu prosił amerykańską administrację o zdecydowane wstawiennictwo za przetrzymywanym Polakiem. Sam uwolniony do samego końca myślał o ziemi przodków, a krótka, emocjonalna wymiana zdań z szefem rządu przejdzie do historii.
Będę mógł tam wrócić? - Andrzej Poczobut
Tylko ty decydujesz. Jesteś już wolnym człowiekiem - Donald Tusk
Co powiedział Stanisław Poczobut po uwolnieniu syna?
Największy dramat przez te wszystkie lata przeżywała rodzina opozycjonisty. 80-letni Stanisław Poczobut i jego 79-letnia żona Wanda wręcz nie spali z nerwów w obawie o życie ukochanego syna. Dziś ojciec bohatera wreszcie może przerwać milczenie po latach udręki. Usłyszawszy radosne nowiny, mężczyzna wyznał tygodnikowi Wprost, że żona płacze ze wzruszenia i wprost nie może jej uspokoić.
Ogromne szczęście i radość (...) Jesteśmy roztrzęsieni. Żona siedzi obok mnie, płacze ze wzruszenia, nie mogę jej uspokoić. Emocje są tak wielkie, że trudno mi wydusić jakieś zdanie. Nie znajduję słów, by oddać to, co czuję. To jak grom z jasnego nieba, czekaliśmy przecież tyle lat
Wspomnienia ojca z widzeń w sądzie sprawiaj pokazują skalę okrucieństwa reżimu Aleksandra Łukaszenki. Podczas pokazowego procesu starszy pan z przerażeniem patrzył, jak twarz Andrzeja zmarniała od więziennych tortur. Mimo potwornego wycieńczenia, dziennikarz patrzył na bliskich i pokazywał rękami, żeby "się trzymali". Dziś 80-latek składa jedną, rozdzierającą serce obietnicę.
Dziękujemy wszystkim, którzy pamiętali o Andrzeju. Dziękujemy Polsce. Jestem z Andrzeja bardzo dumny. Kiedy go zobaczę, padnę przed nim na kolana i ucałuję go w rękę
Gdybym tylko mógł porozmawiać z synem, powiedziałbym mu dziś tylko jedno: jestem dumny, Andrzej, że do końca pozostałeś człowiekiem.
CZYTAJ TAKŻE: Białoruska organizacja nagrodziła Grzegorza Brauna. Sikorski zakpił: "Zapracował Pan"
Zarzuty reżimu Łukaszenki wobec Andrzeja Poczobuta
Za co tak naprawdę Andrzej Poczobut stracił kawał życia w brudnej i zimnej celi? Oskarżenia wystosowane przez aparatczyków reżimu były całkowicie absurdalne. Za rzetelne publikacje historyczne i przypominanie prawdy o sowieckiej agresji z 1939 roku, przypisano mu zbrodnię, jaką miała być rehabilitacja n.zizmu. Otrzymał wyrok ośmiu lat i trafił do okrytego najgorszą sławą miejsca na mapie Białorusi.
Jego więzieniem stała się brutalna kolonia karna w Nowopołocku. Dziennikarz poważnie chorował na arytmię i nadciśnienie, a przez ciągłe przebywanie w obskurnym półmroku powoli tracił wzrok. Prawa ograniczono mu do zera, często rzucając go na długie tygodnie do izolowanego karceru. Mimo tego bólu nie dał się złamać i twardo odmawiał podpisania prośby o łaskę, która oznaczałaby przyznanie się do winy.
Kim jest Andrzej Poczobut? Sylwetka kawalera Orderu Orła Białego
Dla Polaków i całego wolnego świata ten człowiek to niezaprzeczalna ikona odwagi. Od wielu lat pracował jako korespondent "Gazety Wyborczej" i był niezwykle ważnym liderem działającym na rzecz instytucji, jaką jest Związek Polaków na Białorusi. Nigdy nie gryzł się w język, nazywając rzeczy po imieniu, przez co naraził się władzy na celowe i bezwzględne prześladowania. Dziś rodacy oddają mu najwyższy hołd za to niesamowite poświęcenie.
Oprócz międzynarodowej Nagrody Sacharowa dziennikarz doczekał się najwyższego wyróżnienia w swojej ojczyźnie. Zaraz po ogłoszeniu radosnej nowiny prezydent Karol Nawrocki oficjalnie zaprosił uwolnionego opozycjonistę do pałacu. Zostanie mu tam uroczyście wręczony Order Orła Białego, będący symbolem wdzięczności całego narodu.
Piękny fakt, który się dokonał. Andrzej Poczobut jest uwolniony. Człowiek, który dowiódł, jak mocna jest polskość, który płacił za to wysoką cenę. Witamy Andrzeja Poczobuta w Rzeczpospolitej
