Miała 19 lat, maturę w kieszeni i serce zajęte przez jednego z najpopularniejszych aktorów w Polsce. Ale to nie różnica wieku między partnerami spędzała sen z powiek młodziutkiej Edycie. Prawdziwy dramat rozgrywał się w jej głowie na myśl o spotkaniu z córką ukochanego. Anastazja jest od niej młodsza zaledwie o rok. Wizja "wojny domowej" z rówieśniczką była dla obecnej żony Cezarego paraliżująca.
Miłość z pociągu i wejście w buty macochy
To nie była zwykła historia miłosna. Kiedy w 2007 roku w pociągu relacji Kraków-Warszawa losy Edyty Pazury i Cezarego się przecięły, on był u szczytu sławy, ona – nikomu nieznaną pasażerką. Uczucie wybuchło nagle, ale szybko musiało zmierzyć się z brutalną rzeczywistością. Cezary Pazura nie był singlem z odzysku. Był samotnym ojcem, który z pierwszego małżeństwa miał już niemal dorosłą córkę.
Dla nastoletniej wówczas Edyty sytuacja brzmiała jak scenariusz trudnego filmu psychologicznego. Jak wejść w rolę partnerki ojca, gdy jego dziecko to w praktyce twoja rówieśniczka? Edyta Pazura w szczerym wywiadzie w podcaście Małgorzaty Ohme nie ukrywała, że była przerażona. Bała się odrzucenia, rywalizacji i śmieszności.
Ja się bałam, bo jak Czarek powiedział, że ma córkę, która jest nastolatką, ode mnie jest rok młodsza, pomyślałam: "O matko, ale będą jaja jak berety". No przecież ja ucieknę od razu.
Czekała na "armagedon", dostała lekcję dojrzałości
Edyta układała w głowie najczarniejsze scenariusze. Spodziewała się buntu, trzaśnięcia drzwiami i walki o terytorium. Przecież Anastazja Pazura przez lata miała tatę tylko dla siebie, mieszkali we dwoje, tworząc hermetyczny duet. Pojawienie się nowej, młodej kobiety w tym układzie mogło zadziałać jak granat wrzucony do salonu.
Byłam święcie przekonana, że z jej strony będą największe problemy. No weszła kolejna kobieta, jednak tatę miała przez jakiś czas tylko dla siebie, bo mieszkali we dwoje.
Rzeczywistość okazała się jednak zaskakująca. Zamiast nastoletnich dramatów, Edyta spotkała się z niezwykłą dojrzałością pasierbicy. Anastazja nie dała po sobie poznać, że sytuacja jest dla niej trudna, czym "kupiła" serce macochy. To właśnie ta postawa pozwoliła im przetrwać najtrudniejszy początek i zbudować fundament pod dzisiejszą rodzinę Pazurów.
Podejrzewam, że jej było trudno, ale ona nie dawała po sobie tego poznać. Z jej strony miałam najmniej problemów. Ona mi taki dała komfort w tej miłości, w byciu razem z Czarkiem, że nie mogę złego słowa o niej powiedzieć. A bałam się bardzo. Myślałam: "O matko, to będzie armagedon, będę miała przejścia". Ale nie było tak.
Zapomnijcie o złej macosze. Tu rządzi lojalność
Dziś, po latach, ich relacja wymyka się prostym definicjom. Zapomnijcie o bajkowych stereotypach złej macochy – tutaj rządzi kumpelska lojalność, ale podszyta matczyną troską. Edyta unika określenia "macocha", czując jego sztuczność przy tak małej różnicy wieku.
Nie mogę być jej macochą, bo ona miała macochę - to po pierwsze. Po drugie nie chciałabym być jej macochą.
Mimo to, biologia i emocje robią swoje. Relacje rodzinne gwiazd bywają chłodne, ale u Pazurów temperatura uczuć jest wysoka. Edyta przyznała, że gdy Anastazja podupadła na zdrowiu, włączył się jej instynkt, którego nie powstydziłaby się biologiczna matka. To najlepszy dowód na to, jak silna więź łączy obie panie.
Z jednej strony relacje są kumpelskie i takie przyjacielskie, a z drugiej strony - np. jak ona poszła na zabieg, jak miała chore zatoki, to ja się martwiłam, jak o dzieciaka swojego. (...) Widzę, jak Czarek się o nią martwi i to gdzieś przechodzi na mnie. Mam takie wyobrażenie tego, że ona jest w tej czwórce, że ona jest w tej puli dzieci.
Obiady z narzeczonym i "pełna rodzina"
Dziś Anastazja jest nieodłącznym elementem rodzinnej układanki. Choć dorosła córka Cezarego Pazury układa sobie życie i ma narzeczonego, wciąż lgnie do domu ojca. Jest też mentorką i przyjaciółką dla przyrodniego rodzeństwa, szczególnie dla 17-letniej Amelii Pazury, z którą dzielą artystyczne pasje.
Wspólne obiady, na które Anastazja wpada z ukochanym, to dla Edyty symbol ostatecznego zwycięstwa nad dawnymi lękami. Rodzina jest w komplecie, a po dawnym strachu przed "jajami jak berety" nie ma już śladu.
Zawsze starała się te relacje podtrzymywać. (...) Napisze "co tam?", czy mogą przyjść - bo ma też swojego narzeczonego - na obiad czy na kolację (...). Staramy się, żeby ta rodzina pełna.
