Zaginięcie Iwony Wieczorek to wciąż otwarta rana polskiej kryminalistyki i największa zagadka, z jaką mierzy się Archiwum X. Choć śledczy wielokrotnie sugerowali, że sprawa Iwony Wieczorek przełom ma już na wyciągnięcie ręki, rzeczywistość brutalnie weryfikuje te zapowiedzi. Prokuratura niespodziewanie luzuje gorset nałożony na Pawła P., jedynego podejrzanego w wątku mataczenia, a jego obrońca triumfuje.
Paweł P. odzyskuje wolność. Koniec zakazu wyjazdu
To informacja, która brzmi jak sensacyjny zwrot akcji. Paweł P., który bawił się z Iwoną Wieczorek w noc jej zniknięcia, przez lata żył z ciężarem poważnych oskarżeń. Śledczy zarzucali mu utrudnianie śledztwa, usuwanie dowodów i zacieranie śladów przestępstwa. Waga tych zarzutów była tak duża, że Prokuratura Krajowa sięgnęła po drastyczne środki zapobiegawcze. Dziś jednak narracja śledczych kruszy się na naszych oczach.
Decyzją Małopolskiego Wydziału Zamiejscowego Prokuratury Krajowej mężczyzna odzyskuje swobodę. Zniesiono dozór policyjny. Uchylono zakaz opuszczania kraju. Paszport wraca do właściciela. W mocy pozostaje jedynie 50 tysięcy złotych poręczenia majątkowego.
Zrobiła to matka mojego klienta
– ujawnia kluczowy szczegół mecenas Krzysztof Woliński. Skoro prokuratura rezygnuje z kontroli nad podejrzanym, czy dowody przeciwko niemu w ogóle istnieją?
"Dęta sprawa"? Mecenas Woliński atakuje strategię śledczych
Adwokat Pawła P., znany trójmiejski prawnik Krzysztof Woliński, nie gryzie się w język i punktuje słabość oskarżenia. Od początku twierdził, że zarzuty utrudniania śledztwa były jedynie wydmuszką. Jego zdaniem, w aktach sprawy nie ma "mięsa", które uzasadniałoby tak agresywne działania organów ścigania. Prawnik sugeruje wprost: król jest nagi.
Niewątpliwie świadczy to jednak o tym, że te środki nie są już konieczne. Czy to świadczy też, że prokuratura się wycofuje ze sprawy? To jest osobne zagadnienie. Dla nas od początku to była "dęta" sprawa. (...) Tam nie było niczego, co by uzasadniało zarzut utrudniania postępowania w sprawie Iwony Wieczorek.
Mecenas idzie o krok dalej, oskarżając śledczych o stosowanie gier psychologicznych. Cała sprawa karna wobec Pawła P. miała być, według niego, jedynie dźwignią do wymuszenia zeznań w głównym wątku, jakim jest zaginięcie Iwony Wieczorek. Mimo to, machina procesowa jeszcze nie stanęła – wyznaczono nowego prokuratora, który planuje kolejne przesłuchanie 35-latka.
Wydaje mi się, że ta cała sprawa była próbą zbudowania odpowiedzi w zasadniczej sprawie zaginięcia Iwony Wieczorek. Być może była to próba wykorzystania pewnych psychologicznych aspektów człowieka, który jest w stanie pewnego rodzaju zawieszenia. I uzyskania przypadkowej pomocy, która pozwoliłaby rozwiązać zagadkę tego zaginięcia.
Archiwum X wciąż szuka. Zatoka Sztuki pod lupą
Mimo proceduralnego oddechu dla Pawła P., Archiwum X próbuje utrzymać tempo śledztwa, choć efekty tych działań rodzą pytania. Jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia służby przeprowadziły spektakularną akcję w Sopocie. Przeszukiwano teren dawnej Zatoki Sztuki, używając wykrywaczy metali i psów tropiących. Prokuratura zapewnia, że pojawiły się "nowe fakty i dowody, które są aktualnie analizowane przez prokuratora". Czy jednak gigantyczne nakłady sił i środków przyniosły cokolwiek poza medialnym szumem?
Równocześnie policja gra va banque, wracając do jednego z najstarszych tropów. Funkcjonariusze ponawiają dramatyczny apel w sprawie kierowcy białego Fiata Cinquecento. Pojazd ten został nagrany przez monitoring 17 lipca 2010 roku o godzinie 5:07 w rejonie Parku Reagana – tam, gdzie ślad po 19-latce się urywa.
Stołeczni policjanci nadal sprawdzają trop w sprawie zaginionej Iwony Wieczorek. (...) Policjanci ze stołecznego Wydziału do Walki z Terrorem Kryminalnym i Zabójstw, którzy prowadzą tę sprawę, uzyskali informację, że związek z zaginięciem kobiety może mieć kierowca białego fiata cinquecento.
To może być ostatnia szansa dla świadków, by przerwać milczenie.
Minęło 16 lat od nocy, gdy Gdańsk Jelitkowo monitoring zarejestrował Iwonę po raz ostatni. Dziś, gdy prokuratura wycofuje się z restrykcji wobec jedynego podejrzanego, opinia publiczna zostaje z gorzkim pytaniem. Czy "nowe fakty" to rzeczywisty przełom, czy tylko kolejna zasłona dymna w śledztwie, które od lat kręci się w kółko?
