Przemysław Babiarz to głos, który od lat towarzyszy sportowym emocjom milionów Polaków. W ostatnim czasie jednak sam przeżywa osobistą tragedię, która rozdziera serce. Po śmierci ukochanej żony Marzeny, z którą spędził ponad 30 lat, komentator przerwał milczenie. W niezwykle szczerej rozmowie opowiedział o jej walce z chorobą i ostatnich chwilach, które spędzili razem.
Widzów zamurowało. Wrócił do pracy zaledwie kilka dni po pogrzebie
Gdy zaledwie osiem dni po pogrzebie ukochanej żony Marzeny głos Przemysława Babiarza ponownie wybrzmiał na antenie TVP Sport, wielu widzów mogło przeżyć szok. Ceniony komentator wrócił do pracy, by relacjonować Mistrzostwa Europy w pływaniu na krótkim basenie w Lublinie. Jak sam przyznał w poruszającej rozmowie z portalem WP SportoweFakty, nie była to łatwa decyzja, ale konieczna, by nie pogrążyć się w rozpaczy.
Jak wyjaśnił, praca jest dla niego formą terapii i sposobem na uniknięcie "zatopienia się we własnych myślach i żałobie".
Teraz, gdy już jesteśmy po śmierci i pogrzebie, trzeba wracać do aktywności. Takie mistrzostwa Europy to rodzaj przetarcia. Dobrze, że mogę skupić się na czymś innym. Gdybym się zatopił we własnych myślach i żałobie, to nie byłoby dla mnie dobre.
W poruszających słowach Przemysław Babiarz wspomina żonę, podkreślając, że czuwał przy niej do samego końca. To wyznanie jest dowodem wielkiego oddania i miłości.
Byłem przy niej do końca. Dzisiaj patrzy na mnie z góry, a ja czuję jej obecność.

To nie była jedyna tragedia. Ostatnie lata to dla niego pasmo nieszczęść
Dramatyczna choroba i śmierć żony to niestety zwieńczenie niezwykle trudnego okresu w życiu znanego komentatora. Ostatnie lata były dla niego prawdziwym pasmem nieszczęść. Dwa lata temu to on sam zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi, gdy po rutynowym zabiegu kręgosłupa doszło do zakażenia i długiego pobytu w szpitalu.
Gdy wrócił do formy, kolejny cios nadszedł podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu. Został zawieszony za kontrowersyjny komentarz, a do pracy wrócił dopiero po interwencji redakcji TVP Sport. Niedługo później na rodzinę spadła najgorsza wiadomość – druzgocąca diagnoza jego ukochanej żony. W trudnych chwilach byli dla siebie największym wsparciem.
Choroba najpierw dotknęła mnie, a teraz dotyka moją żonę. Jednak wierzę, że przejdziemy przez to mocniejsi. Jesteśmy tacy dzięki obecności Pana Boga w naszym życiu.
Rok walki z chorobą i ogromne wsparcie. "Ostatnie trzy tygodnie były bardzo trudne"
Śmierć żony Przemysława Babiarza była poprzedzona długą i wyczerpującą walką. Choroba Marzeny Babiarz trwała ponad rok, zmuszając komentatora do znacznego ograniczenia aktywności zawodowej, by móc w pełni się nią opiekować. Jak wyznał, ostatnie tygodnie były dla nich prawdziwym dramatem.
Moja żona chorowała bardzo ciężko od roku, ale szczególnie trudne były ostatnie trzy tygodnie. To było doświadczenie, które zmieniło moje życie.
W tym niezwykle trudnym okresie dziennikarz mógł liczyć na ogromne wsparcie ze strony pracodawcy, stacji TVP Sport, za co jest niezwykle wdzięczny.
Szefowie zachowali się wobec mnie bardzo przychylnie i gdy tylko dowiedzieli się, że stan zdrowia mojej żony mocno się pogorszył, to od razu dali mi wolną rękę i zwolnili z obowiązków zawodowych. Okazali dużą empatię, a ja czułem ich wsparcie nie tylko w słowach, ale i czynach.
"To była najważniejsza osoba w moim życiu". Mówił o niej z ogromną miłością
Za dramatem choroby i szybkim powrotem do pracy kryje się historia wielkiej, trwającej ponad 30 lat miłości. Przemysław Babiarz nie ukrywa, że żona była dla niego kimś absolutnie wyjątkowym, a jego słowa są tego najpiękniejszym dowodem.
To była najważniejsza osoba w moim życiu. Z nikim nie miałem takiej relacji.
Mimo ogromnego bólu, jaki niesie ze sobą żałoba Przemysława Babiarza, komentator siłę czerpie z głębokiej wiary. W jego słowach słychać nadzieję, że to nie jest ostateczny koniec. To właśnie ta perspektywa pozwala mu przetrwać najtrudniejsze chwile.
Ja wierzę, że nasze życie nie kończy się na śmierci, a jedynie się zmienia. Śmierć z naszego punktu widzenia jest smutna ale nie jest tragedią.