Polska kultura pogrążyła się w żałobie. Odszedł Andrzej Mrożewski, niezapomniany aktor znany z kultowej roli w "Nocach i dniach". Informację o jego śmierci w wieku 85 lat przekazała rodzina, używając poruszających słów, które najlepiej oddają ogrom straty: odszedł "ostatni z aktorskiego rodu".
Rodzina w żałobie. "Jędrek, wuj mój, odszedł"
To właśnie siostrzeniec aktora, Michał Popłoński, podzielił się ze światem tą bolesną wiadomością za pośrednictwem mediów społecznościowych. Jego wpis jest niezwykle osobistym pożegnaniem, w którym nazywa aktora pieszczotliwie "Jędrkiem" i podkreśla, że walka z chorobą była ciężka.
Ostatni z aktorskiego rodu Mrożewskich, Andrzej, Jędrek, wuj mój, odszedł dziś rano po ciężkiej chorobie w wieku 85 lat. [...] Cześć Jego Pamięci!
Andrzej Mrożewski, ceniony polski aktor teatralny i filmowy, zmarł po długiej walce z chorobą. Ta smutna wiadomość wstrząsnęła zarówno środowiskiem artystycznym, jak i tysiącami widzów, którzy przez dekady podziwiali jego talent na scenie i ekranie.

Rola, która dała mu nieśmiertelność. Polska pokochała go za "Noce i dnie"
Choć kariera Andrzeja Mrożewskiego obfitowała w dziesiątki ról, to jedna z nich na zawsze zapisała się w sercach publiczności. Mowa oczywiście o postaci Tadeusza Krępskiego w nieśmiertelnym dziele Jerzego Antczaka – "Noce i dnie". Jego kreacja w tej kultowej produkcji zapewniła mu trwałe miejsce w panteonie gwiazd polskiego kina.
Jego aktorski kunszt błyszczał jednak nie tylko w adaptacji powieści Dąbrowskiej. Widzowie mogli go podziwiać w klasyku Kazimierza Kutza "Sól ziemi czarnej", a także w nowszych produkcjach, jak chociażby w popularnej komedii "Vinci". Jego długa i bogata droga na ekranie symbolicznie zakończyła się rolą w serialu kostiumowym "Belle époque".

"Ostatni z aktorskiego rodu". Aktorstwo miał we krwi
Te poruszające słowa o końcu "aktorskiego rodu" nie są przypadkowe. Aktorstwo było wpisane w jego DNA. Był synem legendarnego Zdzisława Mrożewskiego, wielkiej postaci polskiego teatru i filmu. Pójście w ślady ojca było dla niego naturalnym wyborem i kontynuacją artystycznego dziedzictwa.
Europa w smutku. Nie żyje Mamma Erasmus. Wszystko zaczęło się od jednego pomysłu w 1969 roku
Swoją pasję szlifował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Choć widzowie kojarzą go głównie z ekranu, przez lata był oddany scenie, występując w teatrach w Katowicach i Szczecinie, a nawet kierując krakowskim Teatrem Maszkaron. Jego śmierć to symboliczny koniec pewnej epoki i zamknięcie ważnego rozdziału w historii polskiej kultury.