Szymon Majewski pożegnał Joannę Kołaczkowską podczas świeckiego pogrzebu. Satyryk wygłosił wzruszającą przemowę.
Świecki pogrzeb Joanny Kołaczkowskiej
Pogrzeb Joanny Kołaczkowskiej odbył się w poniedziałek 28 lipca 2025 roku i przyciągnął tłumy: Pogrzeb Joanny Kołaczkowskiej. Artystkę kabaretową pożegnali najbliżsi i znani przyjaciele: Ada Borek, Emilia Krakowska i nie tylko.
Pogrzeb artystki kabaretowej miał nietypową formę - aktorka od początku mówiła, że nie chce mieć pogrzebu katolickiego. Jednak ceremonia rozpoczęła się od mszy żałobnej w Kościele św. Karola Boromeusza, dla osób, które chciały się pomodlić.
Z kolei godz. 12:30 rozpoczęło się właściwy pogrzeb świecki w sali ceremonialnej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, ul. Powązkowska 43/45, zgodnie z życzeniem zmarłej.
Szymon Majewski pożegnał Joannę Kołaczkowską podczas świeckiego pogrzebu
Podczas pogrzebu świeckiego Joanny Kołaczkowskiej zmarłą żegnali jej przyjaciele i najbliżsi wygłaszając mowy. Jedną z takich przemów wygłosił Szymon Majewski.
Satyryk i Joanna Kołaczkowska przez 4 lata nagrywali razem podcast "Mówi się" i spędzili ze sobą mnóstwo czasu. Szymon Majewski rozpoczął swoją przemowę od tego, że odczuwa ogromną nieprzemożną pustkę po odejściu aktorki.
Asia, ostatnio dużo jeżdżę po mieście. I widocznie muszę jakoś to rozjeździć, że Ciebie nie ma. Nie uwierzysz ile razy, gdy się zamyślę, zaczynam jechać do Ciebie. (...) Wyobraź sobie, że już dwa razy jadąc gdzieś bawić ludzi w Polsce, źle skręciłem i byłem prawie pod Twoim domem. I prawidłowo. Bo powinno być tak, że jadę do Ciebie we wtorek. Parkuję powiedzmy tak pół 14 albo 15. Wychodzę z auta, stoję przy nim i ryczę jak koza. Ty wtedy wychodzisz i mówisz "no dobra, no nie mogę, dobra, już. Długo jeszcze?". Albo mijam furtkę, staję, patrzę długo wymownie na niewywiezione plastiki. A Ty mówisz "Jezu, ale Ty durny jesteś. No wywiozę. Wchodzisz?". Więc jak zawsze wchodzę. Robisz mi kawę, którą jak wiesz, najlepiej przyrządzam. Czyli, że nie należy jej przyklepywać. Aśka zawsze wszystko najlepiej wiedziała. I mówię, Aśka, to trzeba przyklepać. Nie, nie robi się tak. Następnie pijemy tę kawę, omawiamy życie bolesne, aż w końcu nagle mówisz. To co, idziemy nagrywać? I wtedy idziemy na górę. Ty siadasz, Stefan skakuje Ci na kolana, oczywiście najpiękniej na świecie. Włączasz mikrofon i mówisz, cześć Szymon. Cześć Asia. Tak było cztery lata, cztery, pięć razy w miesiącu
- mówił.
Szymon Majewski podziękował Joannie Kołaczkowskiej za to, że po prostu była i przywołał jej znane powiedzonka.
Chciałem podziękować Ci za to, że stałaś się naszym przyjacielem. Że dostąpiliśmy tego zaszczytu bycia w Twoim domku. Że zaprosiłaś nas do swojego życia. Dziękuję, dziękujemy Asiu za Twój zaraźliwy śmiech Asiu. Za każde słowo, za to jak mówiłaś "ale Ty durny jesteś". Albo na przykład "nie no, ja nie wierzę, on to robi". Albo, pamiętasz, jak dzwoniłem i mówiłem "wiesz Asika, ale mi się historia przytrafiła". A Ty wtedy "nie, nie, nie, poczekaj, cicho, cicho, nic nie mów, będzie z tego odcinek". Odmawiam, Asiu, przyjęcia do wiadomości faktu, że Cię nie mam
- kontynuował.
Satyryk wyznał, że odejście Joanny Kołaczkowskiej pozostawiła otartą ranę nie tylko w sercach jej bliskich, ale także w sercach osób, które jej osobiście nie znały, ale były jej fanami.
Asia, czy Ty wiesz, że codziennie podchodzą do mnie ludzie na ulicy, w sklepie, w metrze i mówią, jak byłaś im bliska. Jak dużo im szczęścia dałaś, ile chwil, minut, godzin, w których nie myśleli o swoich problemach. Pan Łukasz, który robi ramen na Bielanach, ostatnio mnie przytulił. Przytulił bardzo mocno, ale wiem, że przytulił właściwie ciebie, to znaczy przytulił cię we mnie. Asior, cała Polska Cię przytula, jak Ty przytulałaś nas swoim hrabiowskim i pączkowym humorem. Tworzysz, Asiu, z Hrabi wielką sztukę
- przyznał.
Na koniec Szymon Majewski przywołał sen z Joanną Kołaczkowską.
Asiu, ostatnio tak bardzo cię nie mam, że aż cię jest jakoś strasznie dużo. Jest w tym więcej ciebie, Asiu, i ciebie bardziej nie ma. To jest jakiś paradoks kołaczkowski. To powinno być przez jakichś fizyków, psychiatrów, filozofów opracowane. Dwa dni temu, Asiu, śniłaś mi się. Lataliśmy razem nad łąką i ja cię miałem w plecaku. W takim jakimś wielkim nosidle. Potem powiedziałaś, że dasz mi kiedyś znak, że mnie dotkniesz. Ja spytałem, czy będę o tym wiedział. I Ty powiedziałaś, zrobię to tak, że będziesz wiedział. I gdy potem siedziałem w ogródku i myślałem o tym śnie, nagle spadł mi centralnie na głowę żołądź. Serio, we mnie, żołędziem, cała Asia
- zakończył.
